Galería

Proxecto eólico Torroña I: 4 eólicos en 100 km2 de poligonal. A espera de Torroña II, Torroña III… A explotadora abre a porta á fragmentación en partes dun único proxecto eólico

Análise do Documento ambiental inicial do proxecto eólico Torroña I

O proxecto eólico Torroña I sitúase nos municipios de Oia, Baiona e Tomiño na provincia de Pontevedra. A mercantil promotora é Desarrollos Renovables del Norte, S.L.U. O acceso ao proxecto Torroña I, exponse de maneira provisional, á espera dun estudo oficial da empresa de transportes, a estrada asfaltada provincial EP-2202 (Baiona –Loureza (Pontevedra)) pertencente á Deputación de Pontevedra.

O parque eólico localízase na cuadrícula UTM de 10 x 10 km 29 TNG.

Para a elección da localización dos aeroxeradores a mercantil promotora indica que tivo en conta a orografía e o recurso eólico esperado no emprazamento, calculado mediante a modelización dos campos de vento.

O proxecto prevé instalar 4 aeroxeradores de Nordex (N163) de 5,7 MW, o que supón unha potencia de instalación total de 22,8 MW. Os aeroxeradores agruparíanse en dous circuítos, cada un á tensión de 30 kV. Os circuítos chegarían á subestación do Parque eólico Albariño I, denominada Barrantes localizada no municipio de Tomiño na provincia de Pontevedra, obxecto doutro expediente, onde se elevará a tensión ata 132 kV. Finalmente, o Parque Eólico Torroña I conectaríase á rede de distribución de Unión Fenosa Distribución mediante a Subestación Barrantes que á súa vez se conectará á liña xa existente “Gondomar – O Rosal 132 kV”.

Afección a hábitats de interese comunitario

A falla de cartografía de maior precisión a mercantil promotora indica que prevé a ocupación de hábitats de interese comunitario non prioritarios. Os hábitats identificados na contorna do proxecto serían fundamentalmente:

O hábitat 4020 correspóndese con brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica ciliaris e Erica tetralix, estas especies desenvólvense sobre chans húmidos ou con tendencia turbosa.

O hábitat 4030 corresponde con brezais secos europeos. Este hábitat está formado por brezais xaral- brezal e brezal- toxal, desenvoltos sobre chans acedos, nos que dominan as especies de Erica, Calluna, Ulex, Cistus ou Stauracanthus.

O proxecto sitúase nunha zona incluída na “área de distribución potencial” definida no Plan de Recuperación de Emberiza schoeniclus, regulado polo Decreto 75/2013, do 10 de maio, polo que se aproba o Plan de recuperación da subespecie lusitánica do escribano palustre (Emberiza schoeniclus L. subsp. lusitanica Steinbacher) en Galicia.

A mercantil promotora indica que as especies presentes no ámbito do parque eólico teñen unha distribución máis ou menos ampla en Galicia. Habería que destacar, segundo a empresa, a posible presenza de ra patilarga (Ra ibérica), o sapo de espuelas (Pelobates cultripes), ou o eslizón ibérico (Chalcides bedriagai) ou píntega rabilarga (Chioglossa lusitanica) todas elas especies catalogadas coa categoría “vulnerable” no Catálogo Galego de Especies Ameazadas (CGEA). A píntega rabilarga tamén está catalogada como “vulnerable” no Catálogo Nacional de Especies Ameazadas (CNEA).

Impacto visual severo sobre a Serra dá Groba

A mercantil promotora indica que valorará o impacto visual do proxecto, especialmente en Serra dá Groba, xa que parte das infraestruturas localízanse nesta área e Corrubedo por localizarse dentro da poligonal do parque eólico. A un 3,5 km da poligonal do parque eólico localízase o Espazo mariño das Rías Baixas de Galicia declarado como zona ZEPA (ES0000499) pola Orde AAA/1260/2014, do 9 de xullo, pola que se declaran Zonas de Especial Protección para as Aves en augas mariñas españolas e como área importante para as Aves segundo a SEO, a uns 4 km da  poligonal do parque eólico.

Humidais na área do parque eólico

Na área do parque eólico localízanse os seguintes humidais:

1140030 Cruz de Pau Turbeiras Altas

1140028 Torroña Turbeiras Altas Complexo húmido do esteiro do Miño

1140217 Rego de Mougás Turbeiras Altas

1140216 A Cruz de Pau Pantanos con vexetación arbustiva

1140218 Torroña Turbeiras

Fragmentación en partes dun único proxecto éolico. Fraude, abuso e desviación de poder

A Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e créanse o canon eólico e o Fondo de Compensación Ambiental establece no seu artigo 2 unha serie de definicións. Entre elas está a da poligonal dun  parque eólico.

“Artigo 2. Definicións. Para os efectos de interpretación da presente lei teranse en conta as seguintes definicións:

(…) 6. Poligonal de delimitación dun parque eólico: área efectivamente afectada pola instalación dun parque eólico determinada no seu proxecto de execución”.

No presente caso do proxecto eólico Torroña I é evidente que a poligonal do parque ten unha superficie desproporcional e non toda ela está afectada pola instalación das infraestruturas que proxecta a mercantil promotora no documento inicial. Parece evidente que a intención da promotora, e o nome do proxecto así o fai supoñer, que puidera ser a ocupación nun futuro con máis infraestruturas eólicas e abrir a porta a Torroña II, Torroña III….etc.

Galería

Colabora e racha coa opacidade da política de caza da Xunta de Galicia! Máis de 90 campionatos de caza sen participación pública e plans sen avaliación de impacto ambiental. Descarga o modelo de solicitude e participa!

Coñece o calendario de campionatos e competicións de caza para tempada 2021/2022 e axuda a parar a barbarie ambiental, en tanto que a Xunta non garanta a participación pública e a avaliación ambiental na toma de decisións que afectan ao medio ambiente.

Máis de 90 competicións de caza sen garantir o dereito da participación pública da cidadanía na toma de decisións relativas ao medio ambiente e sen avaliación de impacto ambiental, para aquelas que poden afectar azonas da Rede Natura.

Por iso solicitamos tanto á Secretaría Xeral para o Deporte como á Dirección Xeral de Patrimonio Natural máis transparencia, máis publicidade e que garantan a participación do público na toma de decisións en materia de caza, pola súa afección e repercusións sobre o medio ambiente. Tamén lles solicitamos a correspondente avaliación de impactos ou repercusións ambientais con respecto a aquelas competicións e plans que poidan afectar aos espazos protexidos da Rede Natura 2000.

Só tes que descargar os formularios ou borradores das solicitudes, cubrir cos teus datos o encabezado de cada unha delas, asinar a última folla e presentalas en calquer oficina de Rexistro da Xunta de Galicia, concello ou calquera outra administración.

Velaquí os dous modelos ou borradores de solicitudes. A primeira delas dirixida á Secretaría Xeral para o Deporte e a segunda á Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Xunta de Galicia.

Galería

Falla de transparencia e opacidade absoluta na política de caza da Xunta de Galicia. Violación flagrante do Convenio de Aarhus

Asociacións ecoloxistas reclaman a avaliación ambiental estratéxica, participación pública e publicidade nas aprobacións dos Plans de caza, tanto para os Plans de ordenación cinexética e a súa renovación como para os plans anuais de aproveitamentos cinexéticos

En Galicia a planificación cinexética non conta coa participación pública nin coa preceptiva avaliación ambiental  estratéxica dos impactos da actividade cinexética sobre dos ecosistemas e as familias que viven no rural. De conformidade co establecido no artigo 6 da Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental e no artigo 46 da Lei 42/2007, do 13 de decembro, de Patrimonio Natural e Biodiversidade, están sometidos a avaliación ambiental estratéxica ordinaria os plans e programas que requiran unha avaliación por afectar a espazos Rede Natura 2000 nos termos previstos na Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio Natural e da Biodiversidade (artigo 46, puntos 3. e 4.).

Por outra banda, tamén se produce unha vulneración flagrante do Convenio de Aarhus asinado o 25 de xuño de 1998 na cidade danesa de Aarhus e que entrou en vigor o 30 de outubro de 2001. España ratificou o Convenio o 15 de decembro de 2004 e dous anos despois, en 2006, aprobou a Lei 27/2006, pola que se regulan os dereitos de acceso á información, de participación pública e de acceso á xustiza en materia de medio ambiente, que aplica en España as disposicións do Convenio. Este Convenio no artigo 4 regula o “Acceso á información sobre o medio ambiente”, no artigo 5 a “Recollida e difusión de informacións sobre o medio ambiente” e no artigo 6 a “Participación do público nas decisións relativas a actividades específicas”. O artigo 7 regula a “Participación do público nos plans, programas e políticas relativos ao medio ambiente” e o artigo 8 refírese a “Participación do público durante a fase de elaboración de disposicións regulamentarias ou de instrumentos normativos xuridicamente obrigatorios de aplicación xeral”. O artigo 6.2 indica:

“Cando se inicie un proceso de toma de decisións respecto do medio ambiente, informarase o público interesado como conveña, de maneira eficaz e no momento oportuno, por medio de comunicación pública ou individualmente, segundo os casos, ao comezo do proceso”.

Os plans técnicos de caza son un instrumento de xestión aplicado a un determinado terreo, que ten por finalidade o seu aproveitamento cinexético de acordo co tamaño das poboacións obxecto de caza, tendo como prioridade a preservación e conservación dos hábitats, así como o mantemento do potencial biolóxico das especies no medio natural.

Sen embargo, a Dirección Xeral de Patrimonio Natural substrae estes documentos da participación pública e da avaliación ambiental, polo que o medio rural queda en mans do sector cinexético que só representa ao 1% da poboación e que enche o monte de especies cinexéticas comerciais que desequilibran os ecosistemas e a biodiversidade.

As granxas cinexéticas: cría de animais para despois realizar a súa solta

A ausencia da participación pública, a omisión da debida publicidade dos plans e das avaliacións ambientais xera un descontrol absoluto nos ecosistemas producindo un grave desequilibrio na súa conservación. O lobby da caza está a convertir os tecor en granxas intensivas. As familias que viven e habitan no rural sofren as consecuencias da ceiba descontrolada de animais.

Os cazadores converten o rural en auténticos campos de tiro sin orde nin control, que ameazan o equilibrio natural e a vida e o benestar dos habitantes das aldeas.

Ao non existir participación pública non existe posibilidade de facerse oír nin existe un programa de vixiancia ambiental que garanta a publicidade de indicadores como a non afección a zonas sensibles, número de reclamacións, número de partes de danos, partes de captura, cartografía e planos…etc.

Tanto os plans anuais de aproveitamento cinexético como os plans de ordenación cinexética e a súa renovación deberan contar con unha avaliación das súas repercusións sobre do medio natural. Hai que ter en conta que estes plans regulan os períodos hábiles de caza, as especies sobre as que se poderá exercer, os métodos autorizados para a súa práctica e as limitacións xerais ou particulares que afectarán o exercicio da actividade cinexética no territorio da Comunidade Autónoma de Galicia durante a tempada 2020/21, que abarca o período comprendido entre o 1 de agosto de 2020 e o 31 de xullo do ano 2021. Os  tecores ou explotacións cinexéticas comerciais que teñan vixente o seu plan de ordenación cinexética deberán presentar o plan anual de aproveitamento cinexético ante a correspondente xefatura territorial da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, para o que deben presentar a correspondente solicitude de autorización.

As granxas cinexéticas: finalidade económica que pode prexudicar seriamente o medio ambiente

A opacidade que rodea a todos estes instrumentos de planificación cinexética incomoda ás familias que viven no rural e á cidadanía, que quere facer uso do monte no seu tempo de lecer. A Xunta de Galicia omite, violando a lei e o Convenio de Aarhus a participación do público na toma de decisións cinexéticas que afectan a toda a cidadanía. Como ben di a Lei 13/2013, de 23 de decembro, de caza de Galicia no seu preámbulo, a caza constitúese como un dereito orixinario que corresponde a todas as persoas administradas, non sendo por tanto, un dereito exclusivo dos cazadores.

Falla de transparencia e opacidade absoluta na política de caza da Xunta de Galicia

Existe ademais unha falla de información e transparencia importantes en temas de caza. Así por exemplo, é moi difícil conseguir as actas dos distintos comités, é difícil acceder aos distintos plans de xestión das especies cinexéticas, aos calendarios dos campionatos de caza, hai plans de xestión que non están actualizados e outros, como os do xabaril, que pese a elaborarse non se chegaron a publicar no boletín oficial correspondente, polo que existe un descoñecemento xeneralizado tanto dos censos de especies cinexéticas como da xestión planficada desde a Consellería para cada unha delas.

Hai toda unha serie de procedementos que necesitan da autorización do órgano administrativo de caza e que nunca chegamos a coñecer o seu verdadeiro alcance ambiental, pese as implicacións importantes que estas autorizacións teñen sobre o medio ambiente e os recursos cinexéticos, que como xa dixemos corresponde a súa xestión a toda a cidadanía.

Así por exemplo, non existe publicidade sobre das aprobacións dos Plan anuais de aproveitamentos cinexéticos, tampouco sobre das aprobacións dos Plans de ordenación cinexética e a súa renovación,  sobre das autorizacións de cazarías que se realizan baixo as modalidades de batida, montaría, espera e axexo; non existe tampouco publicidade sobre dos resultados cinexéticos das cazarías que se realizan baixo as modalidades de batida, montaría, espera e axexo; tampouco sobre das autorizacións concedidas para realizar xestión cinexética en vedados por razóns técnicas, de seguridade, científicas, sanitarias ou sociais; tampouco sobre das autorizacións outorgadas para cazar aves prexudiciais para a agricultura e a caza, sobre das autorizacións para realizar as competicións de caza e a publicación dos calendarios destas coa adecuada antelación, sobre das autorizacións para realizar batidas, montarías ou esperas en zonas libres de caza, sobre das autorizacións para realizar batidas ou montarías por danos ocasionados polas especies cinexéticas, sobre  das autorizacións para realizar esperas e axexos por danos ocasionados polas especies cinexéticas, sobre  das autorizacións  para realizar soltas de especies cinexéticas no medio natural, sobre das autorizacións para a caza  do paspallás (Coturnix coturnix), pombo torcaz (Columba palumbus) e rula común (Streptopelia turtur), sobre a cría á solta …., e un logo etcétera.  Existe por tanto moita información en materia de caza, que ao abeiro da normativa vixente, debera ser de acceso público e garantirse a transparencia nestas cuestión; e que sen embargo non o é, pese a relevancia e repercusións ambientais desta.

A Xunta de Galicia aproba a Resolución anual de caza omitindo a participación pública na elaboración do regulamento

No DOG Núm. 108, do 4 de xuño de 2020 publicábase a Resolución da Consellería De Medio Ambiente, Territorio e Vivenda  do 19 de maio de 2020 pola que se determinan as épocas hábiles de caza, as medidas de control por danos e os réximes especiais por especies durante a tempada 2020/21. Na elaboración deste regulamento produciuse a vulneración flagrante do dereito de información pública e o dereito a participar na elaboración da norma ao abeiro da Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia.

O artigo 41 da citada lei establece o procedemento de elaboración de disposicións administrativas de carácter xeral. Iniciado o procedemento, con carácter previo á elaboración do anteproxecto substanciarase unha consulta pública a través do Portal de Transparencia e Goberno Aberto ao obxecto de solicitar a opinión da cidadanía e das organizacións e asociacións máis representativas potencialmente afectadas pola futura norma sobre os seguintes extremos:

a) Os problemas que se pretenden solucionar coa norma.
b) A necesidade e oportunidade da súa aprobación.
c) Os obxectivos da norma.

d) As posibles solucións alternativas, regulatorias e non regulatorias.

A consulta pública previa haberá de realizarse de tal forma que todos os potenciais destinatarios da norma teñan a posibilidade de emitir a súa opinión, para o que deberá proporcionarse un tempo suficiente, non inferior a quince días naturais. Por razóns de urxencia debidamente xustificadas no expediente, poderá acordarse un prazo inferior.

Ademais a  Lei 13/2013, de 23 de decembro, de caza de Galicia recoñece no seu preámbulo que a caza constitúese como un dereito orixinario que corresponde a todos os administrados, non sendo por tanto, un dereito exclusivo dos cazadores.

Falla de transparencia en relación ás granxas cinexéticas

Existe un incremento descontrolado dos criadeiros cinexéticos dos que tampouco existe constancia dos controis administrativos. Non hai un rexistro oficial que contabilice cantas granxas cinexéticas hai. Un baleiro que permite a proliferación de granxas ilegais, que non cumpren os requisitos adecuados para producir e distribuír este tipo de animais. Por suposto, tampouco se avalían os impactos que a solta descontrolada destes animais produce sobre os hábitats e o equilibrio natural.

Galería

Xa podes descargar o modelo de alegación para pedir a revisión das Declaracións de Impacto Ambiental (DIAs) dos proxectos eólicos Bustelo e Toural, en Carballo e Coristanco

Por acordo do 5 de xuño de 2018, da Xefatura Territorial da Coruña, sometíase a información pública a solicitude de autorización administrativa previa, a declaración de utilidade pública, en concreto, e a necesidade de urxente ocupación que iso implica, a autorización administrativa de construción, o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal e o estudo de impacto ambiental do proxecto do parque eólico Bustelo nos concellos de Carballo e Coristanco (expediente IN408A 2017/02).

O proxecto do parque eólico Bustelo foi declarado de interese especial polo Consello da Xunta o 26 de abril de 2018, para os efectos da disposición adicional primeira da Lei 8/2009, engadida pola Lei 5/2017, do 19 de outubro. «Esta declaración terá como efectos a tramitación de forma prioritaria e co carácter de urxencia e a redución á metade dos prazos necesarios na instrución do procedemento da autorización administrativa previa e/ou de construción, así como dos prazos na instrución do procedemento de avaliación ambiental que sexa necesario. Así mesmo, reduciranse á metade os prazos necesarios na tramitación do proxecto sectorial.

Por medio de anuncio do 9 de novembro de 2020, da Dirección Xeral de Calidade Ambiental, Sostibilidade e Cambio Climático, publícase a declaración de impacto ambiental do proxecto do parque eólico Bustelo, nos concellos de Carballo e Coristanco (A Coruña) (clave do expediente 2018/0024), promovido por Greenalia Wind Power, S.L.U.

Por acordo do 26 de xuño de 2018, da Xefatura Territorial da Coruña, sometíase a información pública a solicitude de autorización administrativa previa, a declaración de utilidade pública, en concreto, e a necesidade de urxente ocupación que iso implica, a autorización administrativa de construción, o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal e o estudo de impacto ambiental do proxecto do parque eólico Monte Toural, nos concellos de Santa Comba e Coristanco (A Coruña) (expediente IN408A 2017/17).

O proxecto do parque eólico Monte Toural foi declarado de interese especial polo Consello da Xunta o 26 de abril de 2018, para os efectos da disposición adicional primeira da Lei 8/2009, ampliada pola Lei 5/2017, do 19 de outubro. «Esta declaración terá como efectos a tramitación de forma prioritaria e co carácter de urxencia e a redución á metade dos prazos necesarios na instrución do procedemento da autorización administrativa previa e/ou de construción, así como dos prazos na instrución do procedemento de avaliación ambiental que sexa necesario. Así mesmo, reduciranse á metade os prazos necesarios na tramitación do proxecto sectorial.

Por medio de anuncio do 23 de novembro de 2020, da Dirección Xeral de Calidade Ambiental, Sostibilidade e Cambio Climático, publícase a declaración de impacto ambiental do proxecto do parque eólico Monte Toural, nos concellos de Coristanco e Santa Comba (expediente 2018/0062).

Xa podes descargar o modelo de alegación para pedir a revisión das Declaracións de Impacto Ambiental (DIAs) dos proxectos eólicos Bustelo e Toural no seguinte enlace:

Colabora, participa, cubre os datos do encabezado, asina e presenta a alegación en calquer rexistro da Administración (Xunta de Galicia, concellos…)

Galería

Piden a Augas de Galicia e ao Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico que eviten a implantación de parques eólicos nas nascencias e afloramentos dos ríos

Ante a manchea de eólicos, entidades ambientais piden a Augas de Galicia e ao Ministerio para a Transición Ecolóxico e o Reto Demográfico, que eviten a implantación de parques eólicos nas nascencias e afloramentos dos ríos.

O nacemento dun río denomínase tecnicamente como afloramento. Estes xéranse en lugares elevados con boa cobertura vexetal e moi pouca presenza humana, como consecuencia da propiedade que posúen as plantas de almacenar auga e ila liberando da pouco.

No caso das plantas que se atopan sobre unha roca impermeable, a auga sairá do subsolo cara ao chan e a isto é ao que se denomina  afloramento, xerándose así a primeira liña delgada do corpo de auga, que posteriormente se converterá en crebada ao captar a auga que as plantas que se achan na vertente do leito liberan. Cando a crebada alcanza un caudal medio, máis de 700  ml. converterase en río.

En tanto, a cabeceira dun río estará composta por plantas absorbentes de auga, que de espremerllas liberarán unha gran cantidade de auga. A forma dunha cabeceira imita á dun abanico ou unha u investida, estas cuestións son as que permiten que aínda que deixe de chover por lapsos, sempre haxa auga para liberar e dese modo o corpo do río xamais se secará.

Cando o río ou crebada non se seca durante un ano considérase como de caudal permanente, en cambio, se se interrompe no verán e vólvese a activar no inverno considérase de caudal intermitente.

Hai serras que están situadas sobre balsas de auga e debido a isto nace auga en diferentes puntos. O común denominador destes proxectos eólicos é que se asentan sobre humidais ou brañas onde afloran mananciais e regos de auga.

Proxecto eólico Maragouto

As alteracións dos afloramentos e acuíferos altera a morfoloxía dás bacías hidrográficas, seca mananciais e zonas húmidas e aumenta a intrusión salina nos acuíferos costeiros

Proxecto eólico Coto dás Airas

 Tal é o caso do proxecto eólico Uxo, no municipio de Avión (Ourense) e que ten a súa poligonal sobre a Serra do Suído con afección a hábitats prioritarios e turbeiras. A zona de afección do parque eólico esténdese integramente na conca do Río Miño. Os arroios desta conca que ven dentro dos límites da poligonal do parque son A Regata Fonda, Río de  Gadín,  Barranqueira de Porto Arandendo, Rego de Fontes e  Regueiro de Riobó. Este último é afluente do río Abelenda que á súa vez verte as súas augas ao río Avia, como o Rego de Fontes, mentres que os leitos restantes verten as súas augas ao río de Couso, que á súa vez, é tributario do Avia.

O mesmo sucede co proxecto eólico Cóto das Airas, nos municipios da Lama e Fornelos de Montes (Pontevedra), en plena serra do Suído e con afección a hábitats prioritarios e turbeiras. O proxecto afecta á área de Xesteiro do Patataco/Coto do Recosto, no lugar de Xesteiro do Patataco/Coto do Recosto, da parroquia San Xosé de A Laxe, do concello de Fornelos de Montes. Trátase dunha penechaira con zonas de densa vexetación e dende a que nacen varios regatos bañada por regos e mananciais que agachan unha balsa de auga superficial e probablemente un acuífero soterrado. A instalación do parque tería un impacto moi servero para os recursos hídricos e á cunda hidrográfica.

O proxecto eólico Banzas, nos municipios de Outes, Mazaricos e Negreira (A Coruña), afecta polo oeste ao  río Tines pertencente á conca hidrográfica dá ría Muros –Noia e polo leste á conca do río Tambre. Este proxecto aséntase sobre a nascencia de varios regos como o rego Bao da Nosiña, o río Banzas, a Fontenla e Fonte Salgueira, dando lugar a un humidal ou braña onde aflora a auga que posteriormente conformará os afluentes dos ríos Tines e do Tambre.

O mesmo ocorre co proxecto eólico Maragouto, tamén nos municipios de Outes e  Mazaricos (A Coruña), que se asenta sobre a braña de Valadares. Desde o punto de vista hidrográfico a zona de afección do parque eólico Maragouto esténdese integramente na conca do Río Beba, pertencente á conca do Río Xallas e que ademais afecta a hábitats prioritarios e de interese comunitario que deben ser obxecto de protección, mantemento e conservación. Existen bosques aluviais de Alnus nglutinosa e  Fraxinus  excelsior e turbeiras que non poden ser obxecto de deterioración. Os cauces que existen na zona son cauces permanentes.

Non se indica como vai a afectar o proxecto eólico á riqueza hídrica do lugar onde se asenta. Tampouco se presenta ningún estudo hidrolóxico e hidroxeolóxico, para evitar que a construción do parque afecte aos acuíferos e fontes que existen na área de implantación.

Proxecto eólico Maragouto

O mesmo sucede co proxecto eólico O Cerqueiral, nos municipios de Coristanco e Santa Comba (A Coruña). A realización das zanxas, vaguadas e viais vai a producir novas escorrentías nas vaguadas debido á creación de pistas e camiños e á modificación destes, coa posibilidade de derrube de marxes, excavacións e canalización dos ríos prevista. A mercantil Greenalia prevé encauzar as augas do Rego Boaña e un afluente do mesmo, polo que evidentemente sí haberá impacto, e non como di a mercantil promotora: “que no existirá impacto”. De igual modo prevé cruzar con cabreado o rego da Bordesca e un afluente deste, co que hai riscos máis que probables de que se vaia a producir unha modificación da súa morfoloxía. O proxecto prevé actuacións que van a ter un impacto severo sobre a biodiversidade e os recursos hídricos.

No referente ao proxecto eólico dás Salgueiras, no municipio de Ponteceso (A Coruña) as obras afectan, de norte a sur, ao  Rego dás Bouzas que tributa as súas augas á marxe dereita do tramo final do río Anllóns e o seu esteiro. Tanto cara ao oeste como cara ao norte cóntase coa presenza de regachos e fontes como o  rego de  Guxín,  rego de Corme,  rego dá Barda ou Fonte dá  Facha. Estes últimos verten as súas augas de forma directa ao océano Atlántico, ben tras un percorrido por zonas de cantís ou ben en pequenas praias  areosas.

Obras de drenaxe previstas no proxecto eólico Salgueiras
Galería

10 aeroxeneradores sobre o humidal dunha Braña, ao redor de 500 metros dás vivendas dás familias de 8 núcleos, turbeiras, carballeiras e unha manchea de hábitats prioritarios afectados. Así é o proxecto eólico de Maragouto, de Green Capital Power

Análise do proxecto sectorial de incidencia supramunicipal do proxecto eólico Maragouto

Por acordo do 27 de novembro de 2020, da Xefatura Territorial da Coruña, sometíase a información pública a solicitude de autorización administrativa previa, a autorización administrativa de construción, o estudo de impacto ambiental e o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal do proxecto do parque eólico Maragouto, nos concellos de Outes e Mazaricos (expediente IN408A 2017/21) (DOG Núm. 244 de 3 de decembro de 2020).

O proxecto eólico  Maragouto  proxéctase nos termos municipais de Outes e Mazaricos, na provincia da Coruña, pola mercantil Green Capital Power, S.L.

A proximidade aos núcleos e ás casas dás familias é moi preocupante no caso do proxecto eólico Maragouto

A potencia eléctrica xerada polo parque eólico sería de 34’65  MW. Cada aeroxerador tería situado na súa propia  nacelle un transformador con relación 0,69/30  kV e potencia 3.900  KVA, mediante o cal se conecta á rede de media tensión do parque. Esta rede estaría formada por unha serie de liñas subterráneas a unha voltaxe de 30  kV, e enlazaría os diferentes aeroxeradores á subestación transformadora.

Por acordo do Consello de la Xunta de Galicia do 5 de decembro de 2002, a Dirección Xeral de Industria, Enerxía e Minas resolve o 20 de decembro, a publicación no DOG da aprobación definitiva do plan sectorial de incidencia supramunicipal do Plan Eólico de Galicia, que adopta entre outras as seguintes medidas:

  • Aprobar definitivamente o plan sectorial de incidencia supramunicipal, denominado “Plan Eólico de Galicia”.
  • Vincular o plan territorial dos municipios afectados ás determinacións indicadas nos proxectos sectoriais.

De conformidade coa Disposición Adicional Primeira da Lei 10/1995, do 23 de novembro, de Ordenación do Territorio de Galicia, quedan cualificadas como de carácter territorial as obras necesarias para a execución dos proxectos:

“Disposición adicional primeira.

1. A aprobación definitiva dos instrumentos de ordenación do territorio levará implícita a declaración de utilidade pública ou interese social das obras, instalacións e servizos proxectados, así como a necesidade de ocupación dos bens e dereitos necesarios para a execución das obras, instalacións e servizos previstos de forma concreta naqueles, para os efectos de expropiación forzosa ou de imposición de servidumes, sempre que conste a descrición física e xurídica individualizada dos bens e dereitos afectados.[…]”

No mesmo sentido pronúnciase a Lei 2/2016 do 10 de febreiro, do chan de Galicia, no artigo 85 do capítulo IX referido para os efectos da aprobación dos instrumentos de plan urbanístico establece:

 “Artigo 85 Declaración de utilidade pública

1. A aprobación dos instrumentos de plan urbanístico implicará a declaración de utilidade pública e a necesidade de ocupación dos bens e dereitos afectados aos fins de expropiación ou imposición de servidumes. […]”.

A mercantil promotora xustifica o interese público e utilidade social do proxecto por atoparse este dentro das áreas delimitadas no Plan Sectorial Eólico de Galicia, aprobado definitivamente polo Consello de la Xunta de Galicia o 1 de outubro de 1997.

Características técnicas:

O parque eólico  Maragouto constará de 10 aeroxeradores  G132 ou similar de ata 3,465  MW de potencia unitaria, cunha potencia de conxunto de 34,65  MW. Cada aeroxerador dispoñerá do seu propio transformador que entregará a potencia xerada á rede de interconexión interna do parque eólico de media tensión (30  kV).

Esta rede interna conduciría a enerxía ata a subestación transformadora 30/132 kV do parque eólico, onde se elevaría o nivel de tensión de 30  kV á de transporte 132  kV. A enerxía eléctrica proxecta evacuarse mediante unha Liña Aérea de simple circuíto á tensión de 132  kV ata a súa conexión coa subestación en proxecto de  Banzas 30/132 kV. A liña de  evacuación é obxecto doutro  proxecto.

O proxecto tamén contempla a instalación dunha torre meteorolóxica de medición.

O acceso ao parque eólico farase desde a estrada DP-6204, dispoñendo de varios accesos a outros tantos viais:

– Acceso a Vial 06: aproximadamente  p. k. 12+000 da estrada DP-6204.

– Acceso a Vial 01: aproximadamente  p. k. 11+640 da estrada DP-6204.

– Acceso a Vial 02: aproximadamente  p. k. 11+000 da estrada DP-6204.

– Acceso a Vial 03 e Vial 04: aproximadamente  p. k. 10+700 da estrada DP- 6204.

– Acceso a Vial 05: aproximadamente  p. k. 10+000 da estrada DP-6204.

A mercantil promotora prevé unha rede de camiños de interconexión entre as turbinas que permiten o tránsito dos medios de transporte de equipos e maquinaria de montaxe nunha primeira fase, e de explotación e mantemento durante a vida útil do parque.

O ancho mínimo de vial entre turbinas é de 5 m. No interior das curvas, adoptarase un  sobreancho de 1 m. Devandito  sobreancho realizarase cunha transición de 30  m nos tramos anterior e posterior á curva. O ancho do vial de acceso á torre de parque é de 4m.

Características dos aeroxeneradores:

O parque eólico proxéctase a instalación de 10 aeroxeradores tipo  GAMESA G132 de ata 3,465  MW, 132 m. de  diámtero de pas e de 134 metros de altura de  buxe, Clase II/III; que xerará unha potencia total de 34,65  MW.

Na parcela na que se vai a situar a subestación a mercantil promotora prevé explanar unha superficie de terreo de aproximadamente 4.603  m2, do total de 7.544  m2 da leira. Nesta chaira localízase o cerramento da subestación e o edificio de control.

Na parte lateral do edificio, dispoñerase unha zona de aparcamento na que se previu a posibilidade de 3 prazas para vehículos, co que se consideran cubertas as necesidades do persoal de mantemento do parque.

Desde un punto de vista  hidrógráfico, a zona de afección do parque eólico Maragouto esténdese integramente na conca do Río Beba, pertencente á conca do Río Xallas. O parque proxectado aséntase directamente enriba dunha Braña, un humidal con hábitats prioritarios e regado por multitude de cauces e fontes. O proxecto non recolle os nomes dos cauces afectados, a pesar de ser ben coñecidos polas familias e os habitantes da zona nin referencia as fontes afectadas. A Braña contén diversas especies de interés prioritario e amparadas pola protección reforzada da Directiva de Hábitats polo que o proxecto industrial debe ser rexeitado pola súa incompatiblidade.

O proxecto eólico Maragouto aséntase sobre unha Braña con hábitats prioritarios

O Plan Director da Rede Natura 2000 de Galicia é o instrumento básico para a planificación, ordenación e xestión en rede das Zonas de Especial Conservación (ZEC) e das Zonas de Especial Protección para as Aves (ZEPA), zonas que, segundo a mercantil promotora non se verán afectadas polas infraestruturas que compoñen ao parque eólico.

Os espazos naturais máis próximos á zona de afección do presente estudo son: polo sureste ao redor de 5 km a  ZEC Esteiro  do Tambre, e polo  oeste a máis de entorno o 9 km a  ZEC Carnota – Monte Pindo, declarados ambos os como zonas especiais de conservación polo Decreto 37/2014, do 27 de marzo de 2014, polo que se declaran zonas especiais de conservación os lugares de importancia comunitaria de Galicia e apróbase o Plan director da Rede Natura 2000 de Galicia; e á súa vez, ambos os espazos naturais considéranse  zomo Zonas de Especial Protección dos Valores Naturais (ZEPVN), constituíntes da Rede.

O proxecto eólico Maragouto aséntase sobre unha Braña con hábitats prioritarios e abrangue terras agrícolas

Con respecto ao Plan de recuperación da  subespecie  lusitánica do  escribano palustre (Emberiza  schoeniclus  L.  subsp.  lusitanica), o parque eólico  Maragouto proxéctase sobre a área de distribución potencial, conforme o Decreto 75/2013, do 10 de maio, polo que se aproba o Plan de recuperación desta especie en Galicia.

Planeamentos urbanísticos:

O municipio de Mazaricos conta con documento de Normas Subsidiarias de ordenación municipal aprobadas definitivamente o 4 de maio de 1995, e por tanto redactado ao amparo da derrogada Lei 11/85 de adaptación do chan a Galicia (LAGSA).

Dado que os terreos en cuestión non se atopan dentro de Rede Natura 2000, nin se ten constancia de que teña ningunha outra afección sectorial, parece quedar claro que a clasificación aplicable ao chan sobre o que se asenta o parque eólico é a de “Chan Non Urbanizable de Protección Agropecuaria”, equivalente ao “Chan rústico de protección agropecuaria” definido no art. 34 da Lei do chan de Galicia ( LSG).

O municipio de Outes, réxese por Plan Xeral de Ordenación Municipal, aprobado definitivamente o 11/01/2011, os terreos afectados están clasificados como chan rústico de protección forestal, chan rústico de protección agropecuaria, chan rústico de protección de augas e chan rústico de protección ordinaria.

Distancias a núcleos urbanos:

• Os aeroxeradores M2, M3 e M4 atópanse a unha distancia de 683 m., 647,5 m. e 830 m. do núcleo rural A Vila do Monte.  A máquina M4 sitúase a 990,2 metros de Valadares.

• A máquina M5 localízase a 514 m. da localidade de San Cristóbal e a 893,3 m. do núcleo rural Esperante.

• O aeroxerador M6 dista 511,2 m. e 686,9 m. das poboacións de San Cristóbal e Esperante respectivamente.

•  M7 atópase 855,7 m. do límite rural de San Cristóbal, a 789,9 m. de Esperante e 983,4 m da localidade de Lestaio.

• A máquina M8 atópase a 791,5 m. de San Cristóbal, 514,3 m. da poboación Esperante e a 611,3 m. do núcleo rural Lestaio.

• O aeroxerador M9 dista 856,6 m. da localidade de Esperante, 604,5 m. do límite do núcleo rural de Lestaio e 907 m. da poboación Mirás.

• O aeroxerador M10 atópase a unha distancia de 874,9 m. do núcleo rural As Touzas, a 597 m. dá localidade de Loios e a 508,8 m. dá localidade de Mirás.

• A máquina M11 localízase a 511,2 m. de Lestaio e a 504,9 m. da poboación de Mirás.

Outros espazos protexidos, ademais do humidal (braña con charcas, ríos, regos e fontes)

Os espazos naturais máis próximos á zona de afección do estudo son: polo  sureste a de 5 km a  ZEC Esteiro  do Tambre, e polo  oeste en torno o 9 km a  ZEC Carnota – Monte Pindo, declarados ambos os dous como zonas especiais de conservación polo Decreto 37/2014, do 27 de marzo de 2014, polo que se declaran zonas especiais de conservación os lugares de importanciacomunitaria de Galicia e apróbase o Plan director da Rede Natura 2000 de Galicia; e á súa vez, ambos os espazos naturais considéranse  zomo Zonas de Especial Protección dos Valores Naturais (ZEPVN), constituíntes da Rede galega de espazos protexidos, declaradas segundo o Decreto 72/2004, do 2 de abril.

De acordo co Mapa Forestal de España a escala 1:25.000 elaborado polo Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente en 2011, a vexetación presente na zona de estudo estaría constituída por un mosaico de prados, cultivos e matogueira, e bosques de plantación forestal de eucalipto e piñeiro, e en certas áreas mesturadas con  frodosas autóctonas como o carballo (Quercus  robur), o bidueiro (Betula alba), o salgueiro (Salix  atrocinerea) ou mesmo algún acivro (Ilex  aquifolium).

Segundo a información consultada da base de datos do Ministerio para a Transición Ecolóxica, mediante o “Atlas e Manual de Interpretación dos Hábitat Españois” (última modificación Marzo 2019), na zona de estudo do proxecto atoparíanse, segundo a bibliografía existente, os seguintes hábitats catalogados como de interese comunitario e natural prioritario, segundo o  HAB_ LAY (código identificador dos polígonos da cartografía):

Polígono 36769

  • Hábitat prioritario 91E0* – Bosques  aluviais de  Alnus  glutinosa e Fraxinus  excelsior
  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat de interese comunitario 4030 –  Brezais secos europeos
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 37853

  • Hábitat de interese comunitario 9230 –  Robledais  galaicoportugueses con  Quercus  robur e  Quercus  pirenaica

Polígono 38840

  • Hábitat prioritario 91E0* – Bosques  aluviais de  Alnus  glutinosa e Fraxinus  excelsior
  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat de interese comunitario 3110 – Augas  oligotróficas cun contido de minerais moi baixo das chairas  arenosas (Littorelletalia  uniflorae)
  • Hábitat de interese comunitario 7150 – Depresións sobre substratos turbosos do  Rhynchosporion
  • Hábitat de interese comunitario 8210 – Pendentes rocosas calcícolas con vexetación  casmofítica
  • Turbeiras de  esfagnos con  Carex  durieui e  Sphagnum  papillosum
  • Turbeiras planas  oligótrofas galaico-portuguesas e asturianas
  • Pradeira-xunqueira  oligótrofa  orocantábrica meridional
  • Xuncal  oligótrofo atlántico
  • Esparganiais con  nabo do diaño e  grama de cen pés

Polígono 38892

  • Hábitat de interese comunitario 9230 –  Robledais  galaicoportugueses con  Quercus  robur e  Quercus  pirenaica
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 39128

  • Hábitat de interese comunitario 8220 – Pendentes rochosas  silíceas con vexetación  casmofítica
  • Hábitat de interese comunitario 9230 –  Robledais  galaicoportugueses con  Quercus  robur e  Quercus  pirenaica
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 39362

  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat prioritario 6230* -Formacións  herbosas con  Nardus, con numerosas especies, sobre substratos  silíceos de zonas montañosas (e de de zonas  submontañosas da Europa continental)
  • Hábitat de interese comunitario 4030 –  Brezais secos europeos
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 40210

  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat de interese comunitario 4030 –  Brezais secos europeos
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

O proxecto industrial aséntase sobre unha Braña, un humidal que debera estar protexido e ademais afecta a hábitats prioritarios e de interese comunitario que deben ser obxecto de protección, mantemento e conservación. En ambos os dous casos estes hábitats non deben ser obxecto de deterioración. Existen bosques aluviais de Alnus nglutinosa e  Fraxinus  excelsior e turbeiras que non poden ser obxecto de deterioración. Os cauces que existen na zona son cauces permanentes. A mercantil promotora obvia a verdadeira natureza do espacio no que pretende instalar o proxecto eólico, xa que trátase dun espazo de grandes valores ambientais e ecolóxicos

As plataformas e as cimentacións eólicas sobre Hábitats de interés prioritario

Os hábitats de interese comunitario e  prioritarios mencionados serán obxecto de afectación severa polo proxecto industrial eólico, ademais pola creación dos viais e gabias.

Visibilidade sobre as  Áreas de Especial Interés Paisaxístico (AEIP)

As Áreas de Especial Interese Paisaxístico (AEIP), as máis próximas á contorna de implantación do parque eólico son a denominada “O Pedregal” (ao redor de 2,7 km ao suroeste da instalación) e, a maiores distancias, atópanse a denominada “ Baixo Tambre” (a máis de 8 km ao sueste do proxecto), e a máis de 9 km áchanse, polo noroeste, as  AEIP “Monte  do Pindo” e “Devesa dúas Anllares”; así como o denominado espazo de interese paisaxístico “Monte Pindo e  Fervenza  do Xallas” delimitado polo Plan de  Ordenadción do Litoral. Ao sur, a distancias maiores de 8,5 km localízanse outros espazos de interese paisaxístico: “ Illa Quebra”, “ Cumio de San Lois”, “Campo dás Cortes”, “Punta Insua”, “Monte Louro”, e “Monte  Dordo”.

As infraestruturas que compoñen o parque eólico Maragouto sí afectan ás  AEIP mencionadas, polo que se produce afección severa sobre os valores naturais e culturais presentes nas mesmas e que as determinan como tales zonas protexidas da paisaxe.

Se ben o parque eólico non resulta visible desde a  AEIP “Devesa de Anllares” e o  EIP “Monte Pindo e  Fervenza  do Xallas”, sí resulta afectada a AEIP O Pedregal, a  AEIP  Baixo Tambre, a  AEIP San Xusto, e a  AEIP Monte  do Pindo.

En relación aos espazos de interese  paisaxístico delimitados polo Plan de  Ordenadción do Litoral, a instalación proxectada afecta á  EIP  Illa Quebra, á do  EIP Monte Louro, de forma máis severa afecta á  EIP Campo de Cortes ao igual que á  EIP  Cumio de San Lois.

Desde as AEIP mencionadas as pas dos aeroxeneradores aprécianse de maneira moi acentuada e severa.

Dentro do radio do proxecto eólico localízanse as seguintes liñas eléctricas que fragmentan o territorio, os hábitats, implican a perda de biodiversidade e un impacto visual moi severo no conxunto das infraestruturas existentes na entorna do parque proxectado:

  • LAT  de 66 kV Parque eólico Corzán –Parque eólico Serra de Outes.
  • LAT C TA2 MZR66
  • Liñasde media tensión (LMT).

Ademais as instalacións tamén son visibles desde a  ZEC Esteiro  do Tambre, a ZEC Carnota-Monte Pindo, xa que non existen nin pantallas nin barreiras visuais que diminuan ou disimulen o impacto visual severo sobre estes espazos.

Destacar a presenza doutros parques eólicos existentes na o ámbito de estudo e próximos ás AEIP estudadas, como tamén se pode observar na imaxe referida.

O impacto visual, a fragmentación dos hábitats, a perda da biodiversidade e o impacto acústico derivado dá proximidade doutros proxectos eólicos en explotación ou tramitación e as infraestruturas asociadas correspondentes ás liñas de evacuación son moi severos.

mpre ter en conta que dentro dos 5 km dá entorna do proxecto, hai 8 parques eólicos, catro deles en fase de tramitación e outros catro en explotación.

Este cadro do proxecto da mercantil promotora demostra que a incidencia visual e acústica puidera ser menor se a Administración da Xunta de Galicia optara pola repotenciación dos parques existentes, no canto de continuar espallando parques sen ordenación e control por todo o territorio galego.

O agrupamento de parques eólicos nun mesmo espazo multiplica os seus efectos negativos sobre aves e  quirópteros ao afectar a unha maior superficie de hábitat propicio para as especies. A ocupación dunha determinada área por parte dun parque eólico pode causar que unha especie dada sexa desprazada do seu hábitat (de invernada, cría, alimentación, etc.), pasando a buscar un hábitat alternativo nas proximidades. Se este hábitat tamén desaparece pola implantación doutro parque eólico o efecto é maior, podendo reducir a probabilidade de éxito da migración, o futuro éxito reprodutor ou mesmo un incremento da mortaldade (Atienza  et ao 2008,  Kuvlesky  et ao. 2007,  Everaert 2007,  Drewitt e  Langston 2006,  LDA 2000).

Outro efecto aditivo/ sinérxico é o incremento do efecto barreira. A actuación conxunta de varios parques eólicos nunha área crea unha barreira que conleva a un incremento nos custos de enerxía, que se traduce nunha perda de condición física, o que pode provocar unha redución do éxito reprodutivo das aves (Atienza  et ao 2008,  Kuvlesky  et ao. 2007,  Everaert 2007,  Drewitt e  Langston 2006,  LDA 2000).

Ademais dos anteriores, tamén poderían producirse efectos  acumulativos noutros ámbitos como pode ser o medio  perceptual. A presenza de varias infraestruturas da mesma índole na contorna xenera un maior impacto visual global sobre o mesmo.

Os cambios estruturais, as modificacións da contorna, as áreas de  intervisibilidade e as concas visuais causan efectos ambientais aditivos e en ocasións  sinérxicos que fragmentan os hábitats e inciden directamente na perda de biodiversidade.

Os aeroxeradores son elementos estraños nunha paisaxe natural, por conseguinte, a instalación dun parque eólico supón unha modificación da calidade estética do escenario paisaxístico cuxo efecto é necesario analizar tanto se os lugares de instalación teñen protección legal coma se carecen dela.

Impacto acústico moi severo

A presencia de varios aeroxeneradores a distancias moi reducidas dás vivendas familiares ten un impacto acústico importante que vai a repercutir a medio e longo prazo na saúde das familias e dos ecosistemas. Hai que ter en conta que a este ruido hai que engadir o de outras infraestruturas como as numerosas estradas.

Respecto ao nivel de ruído ambiental, a existencia de múltiples parques eólicos tamén produce impactos sobre este aspecto. Con todo, o nivel de ruído emitido polos aeroxeradores e a reducida distancia aos núcleos, incrementa o desacougo dás familias que ven perturbadas a súa dinámica e benestar cotiá.

Unha manchea de parques eólicos máis nos municipios afectados: trece parques en funcionamento e 12 máis en tramitación

Na zona de implantación do parque eólico  Maragotuo atópanse actualmente en funcionamento ou autorizados trece parques eólicos situados nun radio de estudo de 15 quilómetros dos aeroxeradores proxectados: Parque Eólico  Corzán, Parque Eólico Serra de  Outres, Parque Eólico Pedregal  Tremuzo Ampliación, Parque Eólico Pedregal  Tremuzo, Parque Eólico  Paxareiras II  F, Parque Eólico Currás, Parque, Eólico  Paxareiras  IIB, Parque Eólico  Paxareiras II  C, Parque Eólico  Paxareiras I-II A ( Montevos), Parque Eólico  Paxareiras II D-E, Parque Eólico Singular Carnota, ParquemEólico Singular Muros, e Parque Eólico Ponche Rebordelo (Fonte:  Rexistro Eólico de Galicia-Decembro 2019).

Ademais, actualmente na zona de implantación do parque eólico atópanse en tramitación doce parques eólicos: Parque Eólico  Banzas, Parque Eólico Outes, Parque Eólico Singular Outes, Parque Eólico Alvite, Parque Eólico Alvite II, Parque Eólico A Picota, Parque Eólico A  Ruña III, Parque Eólico A  Ruña II, Parque Eólico San Cosmeiro, Parque Eólico  Vaqueira, Parque Eólico Ampliación  Virxe, e Parque Eólico Alto dás  Agras (Fonte: Rexistro Eólico de Galicia-Decembro 2019).

Móstrase na imaxe seguinte o exposto (ver Plano nº 14 “Parques eólicos na zona”):

O ruído, pola súa incidencia sobre a poboación que o sofre, é causa de malestar social (Knopper  LD  et ao.2014). Este tipo de impacto, que pode ser causado polas accións inherentes a calquera tipo de obra, pode traducirse nun incremento da presión sonora ambiental nas poboacións próximas.

O núcleo de poboación máis próximo ao parque eólico é San Cristovo, que se localiza a uns escasos 514  metros do aeroxenerador M5.

Mencionar que ao redor duns 10 km ao norte do proxecto eólico  Maragouto pasa a prolongación do Camiño de Santiago.

Un proxecto eólico sobre unha Braña (un humidal) e con afección a varios cauces e fontes

O vial de acceso ao aeroxerador  M2, así como o propio aeroxerador, sitúanse sobre prados  higrófilos con presenza de xuncos, onde existen arroios temporais e vexetación asociada ao hábitat 91E0*, debido á existencia dun leito fluvial nas proximidades.  Ademas, atópanse de forma aleatoria varios exemplares de piñeiro.

O aeroxerador  M3 sitúase sobre matogueira con especies de piñeiro mesturadas.

O vial de acceso ao  M3 sitúase sobre un camiño xa existente rodeado por especies típicas de matogueira, piñeiros e eucaliptos, aínda que próximo a este camiño existe unha zona  encharcada por un arroio sobre o cal existen especies constituíntes do hábitat prioritario 91E0*. Este é un cauce permanente e vaise ver eliminado ou gravemente afectado polas obras do vial.  Ademais esta braña sí se verá afectada severamente ao atoparse a escasos 100 metros do aeroxerador  M3.

O vial de acceso ao  M4 sitúase sobre un camiño existente rodeado por vexetación asociada a ribeira (hábitat 91E0*), debido á existencia tanto de arroios temporais como dun río.

O aeroxerador  M5 sitúase sobre prados  higrófilos con presenza de xuncos, dedicados a pastoreo e cultivo de millo para o gando vacún.

Mencionar que nas inmediacións do  M5 existe un arroio permanente, que non temporal como indica a mercantil promotora, que falta a verdade para encubrir o asentamente do proxecto industrial sobre un humidal, unha braña con especies de interés prioritario.

Na contorna do vial do aeroxerador  M6 e do propio aeroxerador, existe un río asociado ao bosque  aluvial (91E0*).

O aeroxerador  M6 sitúase sobre terreos ocupados por prados  higrófilos.

O vial de acceso do aeroxerador  M7 transcorre por unha pista xa existente sobre a cal existe un arroio permanente (que non temporal) por ambos os lados, con vexetación propia de ribeira ao longo da pista existente. Para a mercantil promotora todos os regos son temporais. Falta a verdade maliciosamente para encubrir a natureza do chan sobre o que pretende asentar os eólicos, que é un humidal.

O aeroxerador  M7 sitúase sobre terreos ocupados de forma maioritariamente por prados  higrófilos, con presenza de xuncos, dedicados a pastoreo para o gando vacún, afectando unha pequena parte da plataforma do mesmo a unha plantación de piñeiros. Nas proximidades da localización do aeroxerador  M10 existe un río asociado ao bosque  aluvial (91E0*), hábitat de interés prioritario.

O aeroxerador  M10 localízase sobre unha superficie ocupada por matogueira e especies arbóreas distribuídas  aleatoriamiente, mesturándose exemplares de piñeiro e  caducifolias, sen afectar o hábitat prioritario 91E0*.

O vial de acceso do aeroxerador  M11 transcorre por unha pista xa existente sobre a cal existe un arroio temporal por ambos os lados. Así mesmo, o camiño pasa sobre un río, dando lugar a vexetación propia de ribeira ao longo do leito.

O aeroxerador  M11 sitúase sobre unha superficie de matogueira en bo estado de conservación, do hábitat  brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliares e Erica  tetralix.

As instalacións que conforman o parque eólico  Maragouto asentaranse sobre zonas cun uso de chan actual dedicado, maioritariamente, á produción agrícola-gandeira. Trátanse, de forma xeral, duns terreos  circundados por unha serie de arroios temporais e ríos que dan lugar á existencia de especies constituíntes do hábitat de interese prioritario 91E0* – Bosques  aluviales de  Alnus glutinosa e  Fraxinus  excelsior.

Desta forma, as superficies afectadas directamente polo parque eólico Maragouto (plataformas e cimentacións de aeroxeradores e viais novos), deséñanse sobre unha braña con hábitats de interés prioritario.

Ausencia de protección dás vías pecuarias tradicionais máis compatibles co equilibrio da entorna natural

Galería

Pide ao Ministerio para a Transición Ecolóxica que garanta a protección integral do Lobo e o seu hábitat en Galicia. Descarga a solicitude e participa!

O borrador da Estratexia para a Conservación e Xestión do Lobo propón a súa inclusión na listaxe de Protección Especial. Con todo, no seu texto hai un parágrafo que preocupa moito. O borrador de estratexia expón o seguimento dos grupos de lobo e propón directrices comúns de xestión para cando se observe un incremento notable no número de especímenes nunha determinada contorna que poida xerar tensións. Xestión sempre no contexto do equilibrio ecolóxico. Ademais, contempla a posta en marcha de liñas de axudas naqueles casos debidamente xustificados.

Pois ben, non é todo adecuado para a nosa Comunidade Autónoma. Os sindicatos agrarios, os gandeiros e a prensa adoitan crear bastante presión para que a Xunta de Galicia acabe autorizando batidas e sen criterio científico algún. Por tanto, requerimos a protección íntegra do lobo en Galicia, eliminando toda posibilidade de xestión dunha especie que se autorregula por si mesma. Se houbese lobo en Galicia, non existiría o desequilibrio ecolóxico actual que hai nos montes galegos.

Polo tanto, solicítase:

1.-Protección integral para o Lobo na Comunidade autónoma de Galicia, non só para esta especie senón que a protección ten que estenderse aos ecosistemas que este habita, ao seu hábitat. Por exemplo, o proxecto eólico Coto dás Airas, na Serra do Suído, fragmenta o territorio endémico desta especie, e non parece importar este feito ao órgano ambiental competente da Xunta de Galicia. Por tanto, solicitamos a protección integral non só do Lobo senón tamén dos ecosistemas que habita esta especie, impedindo a súa fragmentación e a perda da biodiversidade asociada.

2.- A prohibición absoluta da xestión do Lobo en Galicia, posto que o Lobo, é unha especie que se autorregula. Téñase por tanto en conta neste aspecto os criterios científicos. Se o Lobo non é unha especie cinexética, a súa xestión é incompatible coa súa conservación e restablecemento da especie.

3.- Hai que ter en conta que en Galicia non existe un Plan actualizado da xestión do Lobo, xa que o que hai está caduco e obsoleto, por tanto non hai tampouco datos exactos sobre o censo da especie.

Os lobos, ao carecer de predadores, contan con medios biolóxicos e etolóxicos para autorregular a súa poboación, que, por tanto, nunca experimenta explosións demográficas. Os lobos son TERRITORIAIS, e os lobos que nun territorio alleo no que non estean abertos a aceptar elementos novos, serán eliminados. O 70% dos lobos que morren por causas naturais o son por esta causa.

Por iso hai que seguir sempre os criterios científicos e garantir a protección íntegra do Lobo, non permitindo a súa xestión en Galicia.

Galería

Pedimos á Xunta de Galicia a inaplicación do Plan Sectorial eólico de Galicia pola súa ilegalidade. Colabora! Descarga o modelo de solicitude e participa!

“O 48% do territorio galego dispoñería dun recurso eólico aproveitable a oitenta metros de altura”, o dobre que a media española segundo o Atlas Eólico de España 2011-2020 do Instituto para a Diversificación e Aforro da Enerxía (Idae).  Arestora  máis de setenta parques eólicos están en tramitación, e todo  elo no marco  dun Plan Sectorial eólico obsoleto e  desfasado, que  non integra a normativa ambiental actual  nin a normativa dás Paisaxes. A expansión eólica está a producir a fragmentación de hábitats e do territorio, coa conseguinte fragmentación paisaxística e perda de biodiversidade.

Antecedentes

No DOG Núm. 24, de 15 de decembro publicábase a Resolución  do 14 de outubro de 1997, da Dirección Xeral de Industria (Consellería de Industria e Comercio), pola que se ordena a publicación do acordo do Consello da Xunta de Galicia do 1 de outubro de 1997, polo que se aproba definitivamente o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal denominado Plan Eólico de Galicia.

O acordo do Consello da Xunta de Galicia do 10 de xullo de 1997 declarou o proxecto Plan Eólico de Galicia como de incidencia supramunicipal para os efectos previstos na Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia e designou a Consellería de Industria e Comercio como órgano competente a para a tramitación do expediente.

En cumprimento do disposto no artigo 25.3 da devandita lei, o Plan Eólico de Galicia someteuse durante un prazo dun mes ós trámites de información pública mediante anuncio no Diario Oficial de Galicia nº 140 do 22 de xullo de 1997 e de audiencia ás entidades locais afectadas.

Durante o dito prazo formularon alegacións o Concello da Pobra do Caramiñal, Concello de Boiro, Grupo Erva e Federación Ecologista Galega, referidas a erros cartográficos, compatibilidade dos usos do solo e minimización do impacto ambiental.

Con data 16 de setembro de 1997, a Consellería de Industria e Comercio informou que tomaba nota da alegación presentada polo Concello de Pobra do Caramiñal para proceder á corrección oportuna e que procedía desestima-las presentadas polo Grupo Erva e a Federación Ecologista Galega por canto que o Plan Eólico de Galicia foi sometido ó dictame do Consello Galego de Medio Ambiente e para cada parque eólico realízase o correspondente estudio de efectos ambientais que se somete a informe das consellerías con competencia na materia.

O 29 de setembro de 1997, a Consellería de Política Territorial e Obras Públicas e Vivenda informou que o proxecto sectorial se acomoda, tanto respecto da súa finalidade, como respecto da súa documentación e determinacións, ó disposto nos artigos 22 e seguintes da Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia. Así mesmo, subliñaba que o réxime de incompatibilidade de usos que respecto ós previstos na ordenación urbanística vén a establecerse no presente plan sectorial, é perfectamente conciliable co feito de que dentro de cada área de investigación, cada un dos futuros parques eólicos dean cumprimento estricto ás previsións que tanto respecto da incidencia sobre o territorio, afeccións ambientais e medidas correctoras, como respecto así mesmo ás medidas de adecuación ó planeamento urbanístico, se establecen nos apartados 5º e 6º do proxecto sectorial do Plan Eólico de Galicia, tendo en conta que dun 16% do territorio de Galicia afectado como área de investigación, pasarase en cada parque eólico ó manexo da determinación do lugar concreto onde poderá situarse cada instalación específica.

Polo tanto, e con base nos ditos informes o Consello da Xunta de Galicia adoptou, na súa reunión do 1 de outubro de 1997, o acordo de  aprobar definitivamente o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal denominado Plan Eólico de Galicia. O planeamento dos concellos afectados queda vinculado ás determinacións contidas nos proxectos sectoriais e de conformidade co establecido na disposición adicional quinta da Lei 1/1997, do 24 de marzo, do solo de Galicia, para os efectos previstos na disposición adicional primeira da Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia, quedaban expresamente cualificadas como de marcado carácter territorial as obras necesarias para a execución dos proxectos. Consecuentemente, non se requiriría autorización urbanística previa para as instalacións incluídas nos proxectos sectoriais que aprobe o Consello da Xunta de Galicia.

Fundamentación xurídica da ilegalidade do Plan Sectorial eólico de Galicia

  • A  Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental.

A avaliación ambiental resulta indispensable para a protección do medio ambiente. Facilita a incorporación dos criterios de sustentabilidade na toma de decisións estratéxicas, a través da avaliación dos plans e programas. E a través da avaliación de proxectos, garante unha adecuada prevención dos impactos ambientais concretos que se poidan xerar, á vez que establece mecanismos eficaces de corrección ou compensación. A avaliación ambiental é un instrumento plenamente consolidado que acompaña ao desenvolvemento, asegurando que este sexa sostible e integrador. No ámbito internacional, mediante o Convenio sobre avaliación do impacto no medio ambiente, nun contexto transfronteirizo, do 25 de febreiro de 1991, coñecido como Convenio de  Espoo e ratificado polo noso país o 1 de setembro de 1992 e o seu Protocolo sobre avaliación ambiental estratéxica, ratificado o 24 de xuño de 2009. No dereito comunitario, pola Directiva 2001/42/CE, do 27 de xuño, sobre avaliación das repercusións de determinados plans e programas no medio ambiente, e pola Directiva 2011/92/UE, do 13 de decembro, de avaliación das repercusións de determinados proxectos públicos e privados sobre o medio ambiente, que a presente lei  transpone ao ordenamento interno. Merece unha mención especial o feito de que en España xa é plenamente aplicable o Convenio Europeo da Paisaxe, ratificado o 26 de novembro de 2007, polo que deberá aplicarse tanto na avaliación de impacto ambiental como na avaliación ambiental estratéxica.

A consideración dos impactos ambientais dos proxectos, primeiro, e dos plans e programas, despois, revelouse como unha ferramenta útil para asegurar a sustentabilidade do desenvolvemento económico. A avaliación ambiental estratéxica e a avaliación de impacto ambiental cualifícanse como «procedemento administrativo instrumental» con respecto ao procedemento substantivo e sectorial de aprobación ou adopción dos plans e programas ou da autorización dos proxectos.

O Artigo 1 da Lei 21/2013, do 9 de decembro establece respecto do seu  «Obxecto e finalidade»:

«1. Esta lei establece as bases que deben rexer a avaliación ambiental dos plans, programas e proxectos que poidan ter efectos significativos sobre o medio ambiente, garantindo en todo o territorio do Estado un elevado nivel de protección ambiental, co fin de promover un desenvolvemento sostible, mediante:

a) A integración dos aspectos ambientais na elaboración e na adopción, aprobación ou autorización dos plans, programas e proxectos; 

b) a análise e a selección das alternativas que resulten ambientalmente viables; 

c) o establecemento das medidas que permitan previr, corrixir e, no seu caso, compensar os efectos adversos sobre o medio ambiente;

d) o establecemento das medidas de vixilancia, seguimento e sanción necesarias para cumprir coas finalidades desta lei.

2. Así mesmo, esta lei establece os principios que informarán o procedemento de avaliación ambiental dos plans, programas e proxectos que poidan ter efectos significativos sobre o medio ambiente, así como o réxime de cooperación entre a Administración Xeral do Estado e as comunidades autónomas a través da Conferencia Sectorial de Medio Ambiente».

A avaliación ambiental inclúe tanto a avaliación ambiental estratéxica, que procede respecto dos plans ou programas, como a avaliación de impacto ambiental, que procede respecto dos proxectos.

  • A natureza regulamentaria do Plan Sectorial eólico de Galicia e a súa inaplicación.

A natureza regulamentaria do Plan Sectorial eólico de Galicia implica a súa subordinación ás normas de rango superior como son as leis. Dogmáticamente é indiscutible que a vinculación á lei –expresión da vontade xeral- é máis intensa que a vinculación ao regulamento –norma de rango inferior á lei-. Por iso, en caso de contradición debe primar a lei e inaplicarse o regulamento. A técnica da inaplicación dos regulamentos sería, desde esa perspectiva, un primeiro remedio fronte ao regulamento supostamente “ilegal”. A inaplicación –que está en mans de calquera xuíz ao que corresponda a aplicación da norma en cuestión- do control que corresponde ao órgano xudicial da orde contenciosa-administrativo competente (neste caso o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia por ser un Acordo do Consello da Xunta de Galicia), que será quen poida declarar a norma nula, total ou parcialmente.

A Constitución española garante a xerarquía normativa (art. 9.3) e obriga ás Administracións públicas a que actúen con pleno sometemento á lei e ao dereito (art. 103.1). Estas deben axustar a súa actividade ás normas xurídicas válidas e non ás inválidas. Por tanto, non só poden senón que deben ditar os seus actos prescindindo do disposto nas normas legais ou regulamentarias inválidas, que en tanto que inválidas non forman parte do ordenamento xurídico.

Polo tanto, cómpre falar de rexeitamento incidental, é dicir, da inapliación do Plan Sectorial eólico de Galicia, debido a unha presunta incompatibilidade con normas de rango superior. A solución por tanto á presente controversia é inaplicar o regulamento que recolle o Plan Sectorial eólico de Galicia, é dicir, a excepción de ilegalidade, posto que se trata dun reglamento ilegal e dunha norma contraria á legalidade vixente.

  • A «inderogabilidade singular» dos regulamentos e compatibilidade deta coa súa inaplicación.

O artigo 37 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas consagra a chamada «inderogabilidade singular» dos regulamentos:

«As resolucións administrativas de carácter particular non poderán vulnerar o establecido nunha disposición de carácter xeral».

Este precepto non se opón a que a Administración inaplique as normas inválidas por ela ditadas. Dita regra non é máis que unha manifestación do principio de legalidade, do sometemento da actividade administrativa ao dereito: a Administración, despois de que está suxeita ao ordenamento xurídico, do que forman parte as normas regulamentarias, non pode descoñecer nun caso concreto o disposto nelas. Pois ben, o que demanda o principio de legalidade é, precisamente, a inaplicación dos regulamentos inválidos, que, en verdade, non forman parte do ordenamento. Por tanto, antes de ser inaplicados, os regulamentos inválidos deberían ser anulados, ben polos Tribunais, ben pola Administración que os ditou. Certo é que a seguridade xurídica esixe que se anulen canto antes os regulamentos inválidos, pero iso non impón necesariamente que primeiro teña que ser a anulación e logo a inaplicación. O funcionamento da cuestión de ilegalidade constitúe boa proba diso. Como a simple inaplicación xudicial dos regulamentos non seguida da súa anulación produce inseguridade xurídica e certo risco de que se emitan sentenzas contraditorias, o Lexislador dispón que se exporá unha cuestión de ilegalidade encamiñada a anulalos.

O feito de que un regulamento contrario ao ordenamento xurídico non fose anulado non impide que poida ser considerado inválido e inaplicado por Xulgados e Tribunais (arts. 26.2 LJCA e 6.° LOPJ) e desobedecido pola cidadanía.

De todos os xeitos, aínda no caso de que os regulamentos gozasen dunha presunción de validez tal, haberá que admitir que se trata dunha presunción iuris tantum, destructible mediante proba en contrario 6.° da Lei 6/1985, Orgánica do Poder Xudicial, que dispón que: “Os Xuíces e Tribunais non aplicarán os Regulamentos ou calquera outra disposición contrarios á Constitución, á lei ou ao principio da xerarquía normativa”. En efecto, o artigo 9.1 da Constitución, en relación co 103.1 consagra o principio do sometemento de todos os poderes públicos ao ordenamento xurídico, e no seu artigo 9.3 conságrase o principio de xerarquía normativa, segundo o cal, as normas superiores prevalecen sobre as inferiores, ata tal punto que o artigo 47.2 da Lei 39/2015… sostén que son nulas de pleno dereito “as disposicións administrativas que vulneren a Constitución, as leis ou outras disposicións administrativas de rango superior, as que regulen materias reservadas á lei”. E non podía ser doutra forma, se temos en conta que as Cortes, órgano lexislativo, representa ao pobo soberano (arts. 66 e 1 da Constitución). Este principio obriga ao intérprete, Xuíz ou Autoridade administrativa a aplicar a norma superior sobre a inferior, polo que cando se trata de impugnacións en vía indirecta, a autoridade administrativa, neste caso o Tribunal ten competencia para inaplicar a norma inferior.

O deber da Xunta de Galicia de inaplicar as normas inválidas

A existencia deste deber aparécese con especial claridade cando a norma que ha de inaplicarse é inválida por padecer un vicio de contido, por contradicir unha norma xerárquicamente superior, isto é, cando existe unha antinomia entre ambas. Como é obvio, neste caso non resulta posible darlles efecto simultaneamente: ou se aplica a unha ou a outra. Pois ben, parécenos indiscutible que, en virtude do principio de xerarquía normativa, debe preferirse a aplicación da norma de maior valor e, correlativamente, a inaplicación da inferior.

Polo tanto a Xunta de Galicia debe aplicar a Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental e demais lexislación ambiental en primeiro lugar, e en detrimento do regulamento do Plan Sectorial eólico de Galicia.

Por outra banda a Lei 5/2019, do 2 de agosto, do patrimonio natural e da biodiversidade de Galicia consolida a prevalencia da protección ambiental sobre a ordenación territorial e urbanística e a precaución respecto ás posibles intervencións que poidan afectar negativamente o patrimonio natural ou á biodiversidade.

O plantexamento da cuestión de ilegalidade do Plan Sectorial eólico de Galicia

A regulación da cuestión de ilegalidade contense nos artigos 123 a 126 da Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da Xurisdición Contencioso-administrativa. O seu obxecto son as disposicións regulamentarias.

A cuestión de ilegalidade é un procedemento especial polo que un órgano xudicial que ditou sentenza declarando a nulidade dun acto administrativo impugnado fundado na invalidez dunha disposición xeral, solicita do Tribunal competente para coñecer do recurso directo contra esa norma declare a conformidade ou non a dereito desa disposición xeral.

Se a sentenza que resolve a cuestión de ilegalidade é estimatoria anulará total ou parcialmente a disposición xeral recorrida e afectará aos actos administrativos que non deviñesen firmes.

Galería

O dereito a participar na toma de decisións con respecto á localización e implantación dos parques eólicos en Galicia

O dereito fundamental á participación implica o deber da mercantil promotora de realizar enquisas ou consultas populares, para coñecer o nivel ou grao de aceptación da cidadanía afectada con respecto ao proxecto industrial que pretende implantar no ámbito da comunidade local afectada, sobre todo se temos en conta que o Plan Sectorial Eólico de Galicia, (aprobado definitivamente polo Consello de la Xunta de Galicia o 1 de outubro de 1997, nos termos que recolle a resolución da Consellería de Industria e Comercio do 14 de outubro de 1997), e con unha modificación do Plan Sectorial Eólico de Galicia, aprobada definitivamente polo Consello de la Xunta de Galicia o 5 de decembro de 2002, nos termos que recolle a resolución da Consellería de Industria e Comercio do 20 de decembro de 2002 (D.O.G. 3/01/03), non incorpora a normativa das Paisaxes nen foi obxecto no seu momento da preceptiva participación pública que esixe a Lei 16/2010 de 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia.

A Comunidade Autónoma de Galicia conta, desde a publicación do Decreto 119/2016, do 28 de xullo, cun Catálogo de Paisaxes, consecuencia da aplicación da Lei 7/2008, do 7 de xullo, de Protección da Paisaxe de Galicia. O Catálogo das paisaxes de Galicia, ao amparo do disposto no artigo 9.3 da Lei 7/2008, do 7 de xullo, de protección da paisaxe de Galicia, identifica determinadas zonas xeográficas como áreas de especial interese paisaxístico, en atención aos valores naturais e culturais alí presentes.

O proxecto eólico Coto dás Airas emprázase directamente sobre a Serra do  Suído, un emprazamento de alto valor natural e paisaxístico. Atópase por iso clasificada como unha Área de Especial Interese Paisaxístico.

XUSTIFICACIÓN NORMATIVA

  • Convenio europeo da Paisaxe

O Convenio Europeo da Paisaxe compromete a tomar medidas xerais de recoñecemento das paisaxes; de definición e caracterización; de aplicación de políticas para a súa protección e xestión; de participación pública e de integración das paisaxes nas políticas de ordenación do territorio, así como nas políticas económicas, sociais, culturais e ambientais. Tamén sobre a sensibilización cidadá, a educación e a formación de expertos.

O Convenio Europeo da Paisaxe entrou en vigor o 1 de marzo de 2004. España ratificou o citado Convenio o 26 de novembro de 2007 (BOE de 5/02/2008). Está en vigor no noso país desde o 1º de marzo de 2008.

Artigo 1 – Definicións

Para os efectos do presente Convenio:

  1. por “paisaxe” entenderase calquera parte do territorio tal como a percibe a poboación, cuxo carácter sexa o resultado da acción e a interacción de factores naturais e/ou humanos;

A paisaxe é unha PERCEPCIÓN SUBXECTIVA DA POBOACIÓN QUE INTERACTUA CON ELA. (Non é por tanto unha percepción de empresas alleas que co único fin de ánimo de lucro pretenden arrebatárllela a esa poboación).

O Convenio recoñece todas as formas das paisaxes europeas, naturais, rurais, urbanos e  periurbanos, e tanto as emblemáticas como as ORDINARIAS. Concerne aos compoñentes naturais, culturais e humanizados e ás súas interconexións. O Convenio considera que os valores naturais e culturais ligados á diversidade e calidade das paisaxes europeas supoñen un deber para os países europeos de traballar colectivamente na súa protección, planificación e xestión.

Que se entende por “Obxectivo de Calidade Paisaxística”?

  • por “obxectivo de calidade paisaxística” entenderase, para unha paisaxe específica, a formulación, por parte das autoridades públicas competentes, das aspiracións das poboacións no que atinxe ás características paisaxísticas da súa contorna;

De aquí dedúcese a lexitimidade da participación da cidadanía (enquisa entre a poboación afectada /consulta popular….etc). 

  • As avaliacións de impacto ambiental de calquer plan, proxecto…etc. teñen que recoller no Estudo da Paisaxe os obxectivos de calidade paisaxística, que se ben son formulados pola Xunta, teñen que  recoller as aspiracións das poboacións no que atinxe ás características paisaxísticas da súa contorna.

A norma refírese expresamente ás ASPIRACIÓNS DA POBOACIÓN!!!! Non da mercantil promotora dos proxectos eólicos, por exemplo.

Artigo 5 – Medidas xerais Cada Parte comprométese a:

a. recoñecer xuridicamente as paisaxes como elemento fundamental do medio humano, expresión da diversidade do seu patrimonio común cultural e natural e como fundamento da súa identidade;

b. definir e aplicar en materia de paisaxes políticas destinadas á protección, xestión e ordenación da paisaxe mediante a adopción das medidas específicas contempladas no artigo 6;

C. ESTABLECER PROCEDEMENTOS PARA A PARTICIPACIÓN DO PÚBLICO, as autoridades locais e rexionais e outras partes interesadas na formulación e APLICACIÓN DAS POLÍTICAS en materia de paisaxe mencionadas na anterior letra b.


Artigo 6 – Medidas específicas

D Obxectivos de calidade paisaxística

Cada Parte comprométese a definir os obxectivos de calidade paisaxística para as paisaxes identificadas e cualificadas, previa consulta ao público, de conformidade co artigo 5.c.

CONCLUSIÓNS:

Como queira que o Plan Sectorial Eólico de Galicia aprobado no ano 2007 e modificado no ano 2002, non integra os obxectivos de calidade paisaxística (posto que non integra a normativa da Paisaxe, por ser posterior á data da súa aprobación), é preciso que cada proxecto eólico  a desarrollar, conte con un proceso específico de participación da cidadanía, que recolla as aspiracións desta con respecto ao proxecto a implantar e que axude ao órgano ambiental a formular os obxectivos de calidade paisaxística para a área afectada e cumprir deste xeito, coas obrigas derivadas do Convenio europeo da Paisaxe.

Galería

A minería metálica, unha ameaza ambiental

A minaría metálica é unha ameaza ambiental sen precedentes. A única aposta realista é un cambio radical cara á reciclaxe integral mais tendo en cuenta que a día de hoxe a reciclaxe de minerais como o litio, telurio ou terras raras está por baixo do 1%. Non hai máis que ver o que está a suceder na mina de Varilongo, en Santa Comba. Máis de 30 anos de minería irresponsable. Unha historia de espolio de montes veciñais, eliminación de fervenzas, falla de restauración, ausencia de avaliación ambiental …

O lobby mineiro europeo manda sobre as políticas estatais e da Xxunta de Galicia, que non son quen de facer fronte á súa especulación. O espolio dos recursos naturais está servido.

As novas tecnoloxías multiplicaron a demanda de minerais e terras raras causando un desaforado auxe do extractivismo mineiro. Se a minaría tradicional xa estivo detrás de moitos desastres ecolóxicos agora os riscos son moito maiores polo novo modus operandi deste sector. As empresas matriz crean micro empresas pantalla descapitalizadas a través das cales acceden as concesións de prospección e posterior explotación, para o cal solicitan subvencións e créditos sobre produccións futuras. Buscan resultados a corto prazo cos que poder inflar o valor das accións evitando os custes dunha explotación estable.O desastre só é cuestión de tempo e cando este chega  e con el as sancións e imdenizacións quebran a empresa eludindo así a xustiza.

Video de Ecoloxistas en Acción Galicia. O desastre ambiental da mina de Varilongo, en Santa Comba (A Coruña)