Galería

Coñece o proxecto eólico de Iberdrola que afecta ao Castro Valente. Descarga o modelo de alegación e participa!

Coñece as características e os previsibles impactos ambientais do proxecto eólico Castro Valente, con un muíño a 259,38 metros do Castro, segundo os datos recollidos no seu documento de inicio. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegación ao documento de inicio do proxecto eólico Castro Valente. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Galería

Solicitamos á Xunta de Galicia o cumprimento da normativa que protexe o patrimonio cultural inmaterial ante a avalancha de proxectos eólicos que transforman o territorio e os usos dos solos

A raíz da manchea de proxectos eólicos que se prevé instalar en Galicia cómpre facer algunhas consideracións en relación á necesaria protección do patrimonio inmaterial, e en particular sobre unha das súas manifestacións máis importantes, a toponimia e a microtoponimia.

Se nun monte arestora poden existir alomenos un topónimo para a súa identificación e un microtopónimo incluso para cada unha das parcelas que o conforman, cos efectos do frenesí eólico impulsado pola Xunta de Galicia, estamos a ver como a instalación dos parques eólicos varre por completo con este patrimonio inmaterial (incluidas as lendas, contos…etc. que puideran existir no ámbito da instalación industrial) e o lugar afectado remata por coñecerse por un só nome, o nome do parque eólico ou proxecto industrial, urbanización…etc, que incluso pode ser un nome totalmente alleo ao lugar e/ou de invención propia da mercantil promotora.

Os nomes das terras, dos arroios, das fontes, das penas… son identitarios de Galicia e corren un grave risco de desaparecer porque a maioría só teñen existencia na memoria das persoas maiores. As aldeas quedan sen xente; cada vez hai menos persoas que vivan da agricultura e da ganderíae a actividade pastoril nas serras está case desaparecida…. Coa muda de toda esta realidade o patrimonio inmaterial está en risco.

As transformacións urbanísticas e o cambio dos usos dos solos afectan de xeito severo ao patrimonio inmaterial asociado. A perda dos bens materiais asociados aos nomes de lugar influe significativamente na perda da toponimia e da microtoponimia.

Cómpre adoptar medidas urxentes para a protección deste patrimonio inmaterial e evitar ser un pobo sen memoria.

  • O papel da cidadanía activa como promotora da inclusión do patrimonio inmaterial nos documentos de avaliación ambiental dos proxectos eólicos, industriais e urbanísticos de calquer tipo

Os topónimos, aínda que permanentes no tempo, son moi dinámicos e asígnanse, modifícanse e altéranse de acordo coas necesidades da sociedade e coa súa percepción do territorio, por iso son un legado que debe ser estudado e preservado para o coñecemento de futuras xeracións. É un patrimonio ameazado: de todas é coñecido o proceso de despoboamento que está a sofrir o rural galego, polo que unha parte importante do acerbo toponímico está en serio perigo de perderse para sempre, perda cultural, pois a denominación dos lugares transcende o paso do tempo polo seu perdurabilidade, e por tanto achega unha riquísima información sobre o pasado: os aproveitamentos tradicionais, a fauna, a vexetación ou os acontecementos históricos. Como tal é un importante recurso do patrimonio cultural inmaterial, pouco estudado e valorado.

Neste senso destaca o papel da cidadanía activa para esixir o cumprimento da normativa vixente e que as avaliacións de impactos ambientais recollan todo o patrimonio inmaterial que posiblemente remate esquecido tras a instalación dos parques eólicos.

A cidadanía activa ten o dereito a participar na toma de decisións que afectan ao medio ambiente e por tanto, o dereito a pedir que se cumpra a normativa que protexe o patrimonio inmaterial. Esta participación materialízase tanto no periodo inicial de consultas dos proxectos como na fase da exposición pública dos mesmos. Por outra banda, as persoas directamente afectadas polos proxectos, teñen o dereito engadido de ser escoitadas pola Administración ao longo de toda a tramitación administrativa.

O Convenio de  Aarhus outorga ao público (particulares e asociacións que as representan) o dereito de acceder á información e participar nas decisións adoptadas en materia de medio ambiente, así como de reclamar unha compensación se non se respectan estes dereitos.En 2003, os países da UE aprobaron a Directiva 2003/4/CE relativa ao acceso do público á información ambiental. Debían incorporala ao dereito nacional antes do 14 de febreiro de 2005.

En 2006, a UE adoptou o Regulamento (CE)  número 1367/2006 que esixe ás institucións e organismos da UE aplicar as obrigacións recollidas no Convenio de  Aarhus.

Galicia sempre foi un referente no patrimonio inmaterial. Sen embargo, este patrimonio está en risco. A participación da cidadanía nas avaliacións ambientais dos proxectos industriais é un elemento chave para esixir o respecto a este patrimonio e promover a conservación e a posta en valor da riqueza toponímica do país.

  • Fundamentación normativa

Así a Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental indica que  unha vez que o promotor elaborou o estudo de impacto ambiental, o órgano substantivo debe realizar, nesta ocasión con carácter obrigatorio, os trámites de información pública e de consultas ás administracións afectadas e ás persoas interesadas. A lei establece, por primeira vez, que terán carácter preceptivo entre outros, o informe sobre patrimonio cultural.

Artigo 5 da citada lei establece que entenderase por:

“a) “Avaliación ambiental”: proceso a través do cal se analizan os efectos significativos que teñen ou poden ter os plans, programas e proxectos, antes da súa adopción, aprobación ou autorización sobre o medio ambiente, incluíndo na devandita análise os efectos daqueles sobre os seguintes factores: a poboación, a saúde humana, a flora, a fauna, a biodiversidade, a  geodiversidad, a terra, o chan, o subsolo, o aire, a auga, o clima, o cambio climático, a paisaxe, os bens materiais, incluído o patrimonio cultural, e a interacción entre todos os factores mencionados”.

A avaliación ambiental inclúe tanto a avaliación ambiental estratéxica, que procede respecto dos plans ou programas, como a avaliación de impacto ambiental, que procede respecto dos proxectos. En ambos os casos a avaliación ambiental poderá ser ordinaria ou simplificada e terá carácter instrumental respecto do procedemento administrativo de aprobación ou de adopción de plans e programas, así como respecto do de autorización de proxectos ou, no seu caso, respecto da actividade administrativa de control dos proxectos sometidos a declaración responsable ou comunicación previa.

A lagoa de Traba, no municipio de Laxe, fonte de innumerables lendas e afectada polos proxectos eólicos Monte Chan e Pena dos Mouros

Por  “Patrimonio cultural” entende a lei que se inclúen todas as acepcións deste tipo de patrimonio, tales como histórico, artístico, arquitectónico, arqueolóxico, industrial e inmaterial.

Por outra banda o artigo 7 da lei referenciada, relativo á aplicación da avaliación de impacto ambiental, indica que serán  obxecto dunha avaliación de impacto ambiental simplificada:

“c) Calquera modificación das características dun proxecto do anexo I ou do anexo II, distinta das modificacións descritas no artigo 7.1. c) xa autorizados, executados ou en proceso de execución, que poida ter efectos adversos significativos sobre o medio ambiente. Entenderase que esta modificación pode ter efectos adversos significativos sobre o medio ambiente cando supoña:

(…) 6.º Unha afección significativa ao patrimonio cultural”.

O artigo 35 da Lei 21/2013, do 9 de decembro relativo ao estudo de impacto ambiental indica:

“1. Sen prexuízo do sinalado no artigo 34.6, o promotor elaborará o estudo de impacto ambiental que conterá, polo menos, a seguinte información nos termos desenvolvidos no anexo VI:

c) Identificación, descrición, análise e, se procede, cuantificación dos posibles efectos significativos directos ou indirectos, secundarios,  acumulativos e  sinérgicos do proxecto sobre os seguintes factores: a poboación, a saúde humana, a flora, a fauna, a biodiversidade, a  xeodiversidade, o chan, o subsolo, o aire, a auga, o medio mariño, o clima, o cambio climático, a paisaxe, os bens materiais, o patrimonio cultural, e a interacción entre todos os factores mencionados, durante as fases de execución, explotación e no seu caso durante a demolición ou abandono do proxecto”.

Por outra banda o artigo 37 referido á consulta ás Administracións públicas afectadas e ás persoas interesadas establece que oórgano substantivo deberá solicitar con carácter preceptivo os seguintes informes, que deberán estar debidamente motivados:

“a) Informe do órgano con competencias en materia de medio ambiente da comunidade autónoma onde se sitúe  territorialmente o proxecto.

b) Informe sobre o patrimonio cultural, cando cumpra”.

Ademais entre os criterios mencionados no artigo 47.2 para determinar se un proxecto do anexo II debe someterse a avaliación de impacto ambiental ordinaria figura a súa posible afección a “9.º Áreas con potencial afección ao patrimonio cultural” e o estudo de impacto ambiental, ao que se refire o artigo 35, deberá incluír a información detallada nos epígrafes que se desenvolven a continuación:

“(…) b) Descrición, censo, inventario, cuantificación e, no seu caso, cartografía, de todos os factores definidos no artigo 35, apartado 1, letra  c), que poidan verse afectados polo proxecto: a poboación, a saúde humana, a biodiversidade (por exemplo, a fauna e a flora), a terra (por exemplo, ocupación do terreo), a  geodiversidade, o chan (por exemplo, materia orgánica, erosión,  compactación e selaxe), o subsolo, a auga (por exemplo, modificacións  hidromorfolóxicas, cantidade e calidade), o medio mariño, o aire, o clima (por exemplo, emisións de gases de efecto invernadoiro, impactos significativos para a adaptación), o cambio climático, os bens materiais, o patrimonio cultural, así como os aspectos arquitectónicos e arqueolóxicos, a paisaxe nos termos do Convenio Europeo da Paisaxe, e a interacción entre todos os factores mencionados”.

A Lei 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia establece no seu Título V o réxime do patrimonio cultural inmaterial. O artigo 8 relativo á  “Clasificación dos bens do patrimonio cultural de Galicia” establece:

“Os bens de interese cultural poden ser inmobles, mobles ou inmateriais.

(….)3. Considéranse bens do patrimonio cultural inmaterial para os efectos desta lei:

a) Os usos, representacións, expresións, coñecementos e técnicas, xunto cos instrumentos, obxectos, artefactos e espazos culturais que lles son inherentes, que as comunidades, os grupos e nalgúns casos os individuos recoñezan como parte integrante do seu patrimonio cultural, e en particular:

1. º A lingua como vehículo do patrimonio cultural inmaterial, regulada pola súa normativa específica.

2. º As tradicións e expresións orais.

3. º A toponimia.

4. º As artes do espectáculo, en especial a danza e a música, representacións, xogos e deportes.

5. º Os usos sociais, rituais, cerimonias e actos festivos.

6. º Os coñecementos e usos relacionados coa natureza e o universo.

7. º As técnicas artesanais tradicionais, actividades produtivas e procesos”.

O artigo 34 do texto legal citado expresa no relativo aos “Plans, programas e proxectos con incidencia sobre o territorio”:

“1. Todos os plans, programas e proxectos relativos a ámbitos como a paisaxe, o desenvolvemento rural ou as infraestruturas ou calquera outro que poida supoñer unha afección ao patrimonio cultural de Galicia pola súa incidencia sobre o territorio, deberán ser sometidos ao informe da consellería competente en materia de patrimonio cultural, que establecerá as medidas protectoras, correctoras e compensatorias que considere necesarias para salvagárdaa do patrimonio cultural afectado, sen prexuízo das súas competencias para a posterior autorización das intervencións que puideren derivarse dos documentos en trámite.

No caso de plans, programas ou proxectos sometidos a un procedemento de avaliación ambiental, o organismo competente para a súa tramitación solicitará o informe preceptivo da consellería competente en materia de patrimonio cultural segundo o establecido na normativa reguladora dos devanditos procedementos de avaliación ambiental.

As condicións e conclusións deste informe incluiranse nos resultados do informe ambiental que corresponda“.

O artigo 69 da citada lei refírese ás medidas específicas de salvagarda e establece que as administracións públicas adoptarán unha política xeral encamiñada a destacar a función do patrimonio cultural inmaterial na sociedade como elemento de carácter  identitario, así como a integrar o súa salvagarda nos seus programas de planificación, especialmente mediante os programas educativos e de sensibilización adecuados para o recoñecemento, o respecto, a difusión e a valorización do patrimonio cultural inmaterial na sociedade, nos que a infancia e a mocidade ocuparán un lugar relevante.

  • A protección do patrimonio inmaterial na normativa española

O 17 de outubro de 2003, aprobábase pola Unesco a Convención para a  Salvagarda do Patrimonio Cultural Inmaterial, ratificada por España no ano 2006.

A Constitución Española de 1978 no artigo 46 protexe o patrimonio cultural inmaterial e o artigo 149.1.28.ª redunda na referencia ao patrimonio cultural, xunto ao artístico e monumental español.

A Lei 10/2015, do 26 de maio, para a  salvaguardia do Patrimonio Cultural Inmaterial establece no seu artigo 1:

“O obxecto da presente lei é regular a acción xeral de  salvaguardia que deben exercer os poderes públicos sobre os bens que integran o patrimonio cultural inmaterial, nos seus respectivos ámbitos de competencias”.

E o seu artigo 2 no relativo ao concepto de patrimonio cultural inmaterial establece:

Terán a consideración de bens do patrimonio cultural inmaterial os usos, representacións, expresións, coñecementos e técnicas que as comunidades, os grupos e nalgúns casos os individuos, recoñezan como parte integrante do seu patrimonio cultural, e en particular:

  1. Tradicións e expresións orais, incluídas as modalidades e particularidades lingüísticas como vehículo do patrimonio cultural inmaterial; así como a toponimia tradicional como instrumento para a concreción da denominación xeográfica dos territorios”.

Por outra banda, o artigo 4 do citado texto legal establece a importancia da protección dos bens materiais asociados ao establecer con carácter imperativo que:

“As Administracións Públicas velarán polo respecto e conservación dos lugares, espazos, itinerarios e dos soportes materiais en que descansen os bens inmateriais obxecto de  salvaguardia”.

• Nota: Lei 3/1983, do 15 de xuño, de normalización lingüística, artigo 10.1: «Os topónimos de Galicia terá como única forma oficial a galega.»

A participación e a cidadanía activa son as chaves para a protección do patrimonio cultural inmaterial
Galería

Núcleos de poboación a 500 metros e un territorio máis fragmentado. Coñece o proxecto eólico Agrelo e Muriño. Descarga o modelo de alegación e participa!

Coñece as características e os previsibles impactos ambientais do proxecto eólico Muriño e Agrelo, segundo os datos recollidos no seu documento de inicio. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegación ao documento de inicio do proxecto eólico Agrelo e Muriño. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Imaxes do documento de inicio do proxecto eólico Agrelo e Muriño
Afección a Hábitats prioritarios e de interés comunitario da Directiva 92/43/CEE

Galería

A ousadía de EDP Renovables España, S.L.U. lévaa a espetar un aeroxenerador na Paisaxe Protexida dos Penedos de Pasarela e Traba, en Laxe (A Coruña). Descarga o modelo de alegación ao proxecto eólico Monte Chan e participa!

Coñece as características e os previsibles impactos ambientais do proxecto eólico Monte Chan, nos municipios de Laxe e Vimianzo, segundo os datos recollidos no seu documento de inicio. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo.

Que peculiaridade ten este proxecto eólico? Estariamos a falar dun posible atentado ambiental e paisaxístico?

Por Resolución do 18 de abril de 2008, da Dirección Xeral de Conservación da Natureza, acordábase iniciar o procedemento de declaración da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba (Vimianzo e Laxe, provincia da Coruña), así como someter a información pública o proxecto de decreto polo que se declaraba.

Con anterioridade o Parlamento de Galicia, o día 15 de marzo de 2006, aprobou por unanimidade unha proposición non de lei pola que se instaba o Goberno de Galicia á incoación do expediente de declaración dos Penedos de Pasarela e Traba como espazo natural protexido.

Naquela época a Consellería de Medio Ambiente da Xunta de Galicia dicía literalmente:

“… débese manter a integridade dos valores xeomorfolóxicos presentes na zona dos Penedos de Pasarela e Traba, que constitúen un conxunto de elevacións graníticas situadas no noroeste do país, en plena Costa da Morte, entre os concellos de Vimianzo e Laxe. A paisaxe dos penedos constrúe un conxunto singular formando unha dorsal que se estende desde A Cachucha ata Torre da Moa, pasando pola Pena Forcada, formando un impresionante fondo visible tanto desde a localidade de Pasarela como, dun xeito especial, desde a área de Traba. Situados desde o areal que pecha a lagoa, pódese contemplar unha das paisaxes máis fermosas da costa de Galicia. Os penedos indícannos a súa relación, por unha banda, con longos procesos de tipo tectónico durante o cal as rochas foron fracturadas, erguidas ou fundidas; por outra, o papel que na súa xénese tiveron os climas do pasado, as condicións climáticas máis quentes e húmidas que facilitaron a formación de profundas capas de alteración. Por iso, os penedos non son só pedras que se poden esnaquizar, son o froito dunha longa e complexa evolución xeodinámica. O resultado dela é un conxunto de formas de diferente tamaño que se encadean en relación a diferentes parámetros e xeran un escenario singular. Os penedos resaltan na paisaxe e a Pena Forcada e a Torre da Moa son os dous elementos máis visibles, a modo de agullas. A escala de detalle encadéase un conxunto de mesoformas, realmente extraordinario, no que é posible admirar tanto formas zoomórficas como xeométricas ou antrópicas, en calquera caso dun gran valor. Incluso a escala de detalle podemos encontrar microformas moi significativas.

Non cabe dúbida de que os penedos de Pasarela forman parte do patrimonio natural de Galicia cunha complexa asociación de formas xeolóxicas que reúnen un valor especial pola importancia dos seus valores científicos, culturais e paisaxísticos, polo que cómpre fomentar o seu coñecemento.

Estes recursos naturais necesitan dunha protección que asegure a súa conservación compatible co uso público e co desfrute da natureza deste espazo, tal e como se sinala na Lei 9/2001, do 21 de agosto, de conservación da natureza“.

Posteriormente o Decreto 294/2008, de 11 de diciembre, declaraba como Paisaxe Protexida aos  Penedos de Pasarela e Traba (DOG Núm. 7, do 12 de xaneiro de 2009).

O ámbito do  PE Monte Chan localízase principalmente en dúas unidades de paisaxe definidas no POL: Traba e  Val de Soesto. Os viais interiores discorren tamén pola unidade dos  Penedos de Pasarela.

O  ámbito de implantación do  PE de Monte Chan englóbase na súa práctica totalidade nas unidades de paisaxe delimitadas no Plan de ordenación do litoral (POL) denominadas “Traba”, “ Val de Soesto” e “Os  Penedos de Pasarela”.

Dous dos aeroxeradores máis ao sur da infraestrutura eólica emprázanse na contorna de “Os  Penedos de Pasarela”, un dos monumentos  graníticos máis importantes de Galicia que destaca pola gran variedade de formas e de  microformas, tanto de tipo  antropomórfico como  zoomórfico, que converten este lugar nun destino moi interesante desde o punto de vista paisaxístico e ambiental. Ademais da inclusión do  CHN-08 na paisaxe protexida de  Penedos de Pasarela e Traba, o  CHN-09 atópase próximo ao (90 m).

A protección e conservación do noso patrimonio natural é un mandato recollido no artigo 45 da Constitución española vixente e unha necesidade para asegurar a supervivencia dos nosos ecosistemas.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegación ao documento de inicio do proxecto eólico Monte Chan. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Imaxes do proxecto do documento de inicio do proxecto eólico Monte Chan, nos municipios de Laxe e Vimianzo
Galería

Coñece o proxecto eólico Serra do Furco e a súa afección á Serra de San Pedro e á cordal Pandiña do Solar. Descarga o modelo de alegación e participa!

Coñece as características e os previsibles impactos ambientais do proxecto eólico Serra do Furco, segundo os datos recollidos no seu documento de inicio. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegación ao documento de inicio do proxecto eólico Serra do Furco. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Imaxes obtidas do documento de inicio do proxecto eólico Serra do Furco
Galería

A importancia da cidadanía activa para frear a ousadía de Statkraft cos proxectos eólicos Barjas, Prada e Rebordechao. Descarga os modelos de alegacións e participa!

Colabora e participa! Pica nos enlaces adxuntos e descarga os modelos de alegacións aos documentos de inicio dos proxectos eólicos Rebordechao, Prada e Barjas. Só tes que cubrir a cabeceira dos escritos cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntaos no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar os modelos.

Podes acompañar ao documento de alegación o seguinte cadro -resumo sobre o proxecto eólico de Rebordechao:

Podes acompañar ao documento de alegación o seguinte cadro -resumo sobre o proxecto eólico de Prada:

Podes acompañar ao documento de alegación o seguinte cadro -resumo sobre o proxecto eólico de Barjas:

Lembra que podes enviar as alegacións ao Ministerio en galego!!!

Artigo 3.1 da Constitución española. O castelán é a lingua española oficial do Estado. Todos os españois teñen o deber de coñecela e O DEREITO A USALA.

A importancia da cidadanía activa para frear a ousadía dos predadores
Galería

Coñece o proxecto eólico Rebordechao do grupo Statkfrat, que afecta ao Macizo Central ourensá e a 26 montes veciñais en mán común

Montes veciñais en man común afectados directamente polo proxecto eólico Rebordechao:

•  Guimarei

• Serra de San Salvador e Monte de Arriba

•  Xeixadelo e  Carballeiras

• Travesa

•  Lastredo e  Mallada Grande

• De  Navallo

• Lama de Mazaira

• De  Tamicelas

• San Mamede de Prado e  Candas

• Río Cabras

• Serra de San Mamede

• San Mamede e  Medo

• De Santiso

•  Murriosa

•  Texo

• Verea

•  Lombada e Loureiro

• Porto  Coiños e Penas  Vellas

•  Carqueixal

• Monte  Uzal

• Montes de  Cacharrequille

•  Forcada, Medias e Miranda

• Cotelo e Río Dous  Carneiros

• Fontes  Vellas

• Castro  Puxando e  Tardeles • Chao De  Ramiscas e Ribeiras de  Cerreda

O Plan Hidrolóxico da Demarcación  Hidrográfica do Douro diferencia na parte española 67 masas de augas subterráneas, estando incluída na zona a parte da masa de auga ES020 Vilardervós – Laza:

  • Conca do Sil
  • Conca Baixa do Miño
  • Vilardervós – Laza

Na contorna do parque localízanse duas Reservas naturais fluviais:

  • Río  Navea e Rego dá Ribeira Grande.

Tanto na  envolvente de 5 km como na de 10 km do conxunto de instalacións localízanse as seguintes zonas protexidas de auga potable (ZPAP): Conca baixa do Miño, Conca do Sil, Xinzo de Limia, Encoro de  Leboreiro, Laza, Verín, Río  Tioira, Río Arnoia I, Río da  Lagoa de Antela, Río Limia I en Alta Limia, Río Arnoia II, Río  Tioira. Afecta a diversos hábitats protexidos pola Directiva 92/43/CEE, relativa á Conservación de Hábitats Naturais e da Fauna e Flora Silvestres, tanto prioritarios como de interés comunitario: 4020*, 4030, 4090, 6230*, 6430, 6510, 8220, 8230, 91E0, 9230, 9260.

O Atlas e Libro Vermello dos Mamíferos Terrestres de España establece a presenza na zona a estudo de, polo menos, 42 especies de mamíferos, entre os cales destacan o desmán ibérico (Galemys  pyrenaicus), e tres especies de morcego, o morcego  ratoneiro grande (Myotis  myotis), o morcego grande de ferradura (Rhinolophus  ferrumequinum) e o morcego pequeno de ferradura (Rhinolophus  hipposideros), catalogados como “Vulnerables” no Catálogo galego de especies ameazadas, regulado polo Decreto 88/2007, do 19 de abril. Ningunha destas especies presenta actualmente un Plan de Conservación.

O Atlas das Aves Reprodutoras de España documenta 104 especies de aves na zona. Destaca a presenza do  aguilucho  cenizo (Circus  pygargus) e o  aguilucho pálido (Circus  cyaneus), catalogadas como “Vulnerables” no Catálogo galego de especies ameazadas, así como a  agachadiza común (Gallinago gallinago), categorizada “En perigo de extinción” para as poboacións  nidificantes.

Respecto a especies afectadas por plans de conversación ou recuperación a nivel rexional, a Dirección Xeral de Conservación da Natureza da Xunta de Galicia, aprobou por Decreto 70/2013, do 25 de abril, o Plan de Recuperación do  galápago europeo (Emys  orbicularis) en Galicia, a maior parte do parque eólico, parte da liña de evacuación e as actuacións na estrada de acceso inclúese en zonas de presenza potencial desta especie.

O Atlas e Libro Vermello dos Anfibios e Réptiles de España  describe a presenza na zona de estudo de 19 especies de réptiles e 11 especies de anfibios. Destacan a presenza de varias especies catalogadas como “Vulnerables” no Catálogo galego de especies ameazadas. Son o  lución (Anguis  fragilis), a  lagartija serrana (Iberolacerta  montícola) a  culebra  viperina (Natrix  maura),  culebra de colar ( Natrix  Natrix), a  culebra de escaleira ( Rhinechis  scalaris), dentro dos réptiles, e a ra  patilarga (Ra ibérica), a  rá  de San Antón ( Hyla  arboreav), o  tritón ibérico ( Lissotriton  boscai), o sapo de espueslas (Pelobates cultripes), e a píntega común (Píntega píntega), dentro dos anfibios.

Ningunha destas especies presenta Plan de Conservación aprobado.

Afección á Rede Natura:

  • ZEC Macizo Central (COD. ES1130002)
  • ZEC Río Támega (COD. ES1130005)
  • ZEC Bidueiral de Montederramo (COD. ES1130003)
Galería

Coñece o proxecto eólico de Statkraft que afecta a Pena Trevinca, ao Macizo Central ourensá, a 20 ríos, 6 acuíferos, 7 ZPAP, a unha manchea de hábitats e especies protexidas… e aos Dereitos Humanos

Descarga o cadro -resumo do documento de inicio do proxecto éolico Prada coas súas características máis salientables:

Existen fortes asimetrías de poder entre as empresas eólicas e as comunidades locais afectas pola invasión eólica descontrolada que se está a producir arestora. Estas asimetrías xeran situacións de abusos que derivan na vulneración de dereitos humanos.

A preceptiva licencia social

Cando unha comunidade local vese privada de horizontes e do seu dereito a decidir sobre se desexa un proxecto eólico na súa entorna ou non, cando se lle priva do monopolio sobre os bens comúns cos que coexiste, cando as grandes corporacións coa connivencia dos gobernos lles están a impoñer condicións abusivas…, hai que empezar a pensar que podemos estar ante unha situación de violación flagrante dos Dereitos Humanos, dereitos inalienables e inherentes á personalidade e á propia condición do ser humano.

MOTIVOS DE REXEITAMENTO DO PROXECTO EÓLICO PRADA E SOLICITUDE DA SÚA RETIRADA DEFINITIVA:

1.- Afección severa á Rede Natura.

  • ZEC Macizo Central (COD. ES1130002)
  • ZEC e ZEPA Pena Trevinca (COD ES0000437)

2.- Afección severa á cauces e masas de auga (vulneración flagrante da Directiva Marco da Auga – DMA).

3.- Afección severa a especies vulnerables e en perigo de extinción.

4.- Vulneración flagrante da Directiva 92/43/CEE, relativa á Conservación de Hábitats Naturais e da Fauna e Flora Silvestres.

“Artigo 2

1. A presente Directiva ten por obxecto contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres no territorio europeo dos Estados membros ao que se aplica o Tratado.

2. As medidas que se adopten en virtude da presente Directiva terán como finalidade o mantemento ou o restablecemento, nun estado de conservación favorable, dos hábitats naturais e das especies silvestres da fauna e da flora de interese comunitario”.

“Artigo 6

1. Con respecto ás zonas especiais de conservación, os Estados membros fixarán as medidas de conservación necesarias que implicarán, no seu caso, adecuados plans de xestión, específicos aos lugares ou integrados noutros plans de desenvolvemento, e as apropiadas medidas regulamentarias, administrativas ou contractuais, que respondan as esixencias ecolóxicas dos tipos de hábitats naturais do Anexo I e das especies do Anexo II presentes nos lugares.

2. Os Estados membros adoptarán as medidas apropiadas para evitar, nas zonas especiais de conservación, a deterioración dos hábitats naturais e dos hábitats de especies, así como as alteracións que repercutan nas especies que motivasen a designación das zonas, na medida en que ditas alteracións poidan ter un efecto apreciable no que respecta a os obxectivos da presente Directiva.

3. Calquera plan ou proxecto que, sen ter relación directa coa xestión do lugar ou sen ser necesario para a mesma, poida afectar de forma apreciable aos citados lugares, xa sexa individualmente ou en combinación con outros plans e proxectos, someterase a unha adecuada avaliación das súas repercusións no lugar, tendo en cuenta os obxectivos de conservación do devandito lugar. Á vista das conclusións da avaliación das repercusións no lugar e supeditado ao disposto no apartado 4, as autoridades nacionais competentes só se declararán de acordo con devandito plan ou proxecto tras asegurarse de que non causará prexuízo á integridade do lugar en cuestión e, se procede, tras sometelo a información pública”.

4.- Fragmentación artificiosa de infraestruturas correspondentes ao mesmo proxecto industrial. O proxecto debe ser retirado de xeito definitivo por:

A participación do público na toma de decisións en materia do medio ambiente, e en particular, na avaliación ambiental dos proxectos industriais está recollida no Convenio de Aarhus, no artigo 45 da Constitución española e na Lei 27/2006, do 18 de xullo, pola que se regulan os dereitos de acceso á información, de participación pública e de acceso á xustiza en materia de medio ambiente (incorpora as Directivas 2003/4/CE e 2003/35/CE).

Substraer da participación pública e por tanto da avaliación por parte desta de determinadas infraestruturas, polo mero feito de ser compartidas con outras empresas (por certo, filiais da mesma matriz, isto é o grupo Statkraft), é unha violación severa do espíritu de Aarhus e dos dereitos fundamentais inalienables do ser humano, xa que está a impedir e obstaculizar a avaliación global, sumativa e sinérxica dos impactos ambientais do conxunto das infraestruturas do proxecto industrial.

Indica a promotora en relación as infraestruturas compartidas: “Estas opcións están aínda en fase de análise, e a súa viabilidade dependerá de que se materialicen os diferentes proxectos involucrados”. Pois ben, non se pode supeditar a participación pública na avaliación ambiental da totalidade das infraestruturas do proxecto industrial a que se materialice no  resto dos proxectos industriais cos que comparte infraestruturas, xa que logo, non só se vulneran dereitos fundamentais senón que tamén se está a diminuir as garantías da avaliación ambiental.

As infraestruturas de evacuación compartidas co Parque Eólico Barjas, cuxo titular é a sociedade Desarrollos Renovables Iberia Delta, S.L., pertencente tamén ao grupo Statkraft e a conexión mediante infraestruturas de evacuación compartidas con instalacións doutros promotores eólicos na zona (subestación colectora a un 5 km da Subestación Trives 220 kV, desde a cal conectarianse todas as instalacións mediante unha liña de 220 kV), deberan estar incluidas para a súa consulta pública e avaliación global no presente documento de inicio.

A actividade de produción de enerxía eléctrica non pode ser allea a formulacións ambientais de forma tal que a auga dos nosos ríos, a forza do vento ou a calor proveniente do sol, son fontes limpas e inesgotables de produción de enerxía eléctrica que por iso son fomentadas polos estamentos públicos. Precisamente para conseguir eses obxectivos, protexer o medio ambiente e garantir unha subministración eléctrica de calidade, entro outros mecanismos está a avaliación ambiental dos proxectos industriais, que non pode ser burlada mediante a división ou fragmentación articiosa destes para eludir a finalidade prevista na normativa que a regula.

Galería

Coñece o proxecto eólico Barjas do grupo Statkraft, que afecta aos Ancares -Courel, Ribeiras do Sil e Macizo Central ourensá

MOTIVOS DE REXEITAMENTO DO PROXECTO EÓLICO BARJAS E SOLICITUDE DA SÚA RETIRADA DEFINITIVA:

1.- Afección severa á Rede Natura.

  ZEC Ancares- Courel (COD. ES1120001)

  ZEC Ribeiras do Río Sil e afluentes (COD ES4130076)

  ZEC Macizo Central (COD. ES1130002)

2.- Afección severa á cauces e masas de auga (vulneración flagrante da Directiva Marco da Auga – DMA).

3.- Afección severa á Reserva da Biosfera Os Ancares Lucenses e Montes de Cervantes, Navia e Becerrea.

4.- Vulneración flagrante da Directiva 92/43/CEE, relativa á Conservación de Hábitats Naturais e da Fauna e Flora Silvestres.

“Artigo 2

1. A presente Directiva ten por obxecto contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres no territorio europeo dos Estados membros ao que se aplica o Tratado.

2. As medidas que se adopten en virtude da presente Directiva terán como finalidade o mantemento ou o restablecemento, nun estado de conservación favorable, dos hábitats naturais e das especies silvestres da fauna e da flora de interese comunitario”.

“Artigo 6

1. Con respecto ás zonas especiais de conservación, os Estados membros fixarán as medidas de conservación necesarias que implicarán, no seu caso, adecuados plans de xestión, específicos aos lugares ou integrados noutros plans de desenvolvemento, e as apropiadas medidas regulamentarias, administrativas ou contractuais, que respondan as esixencias ecolóxicas dos tipos de hábitats naturais do Anexo I e das especies do Anexo II presentes nos lugares.

2. Os Estados membros adoptarán as medidas apropiadas para evitar, nas zonas especiais de conservación, a deterioración dos hábitats naturais e dos hábitats de especies, así como as alteracións que repercutan nas especies que motivasen a designación das zonas, na medida en que ditas alteracións poidan ter un efecto apreciable no que respecta a os obxectivos da presente Directiva.

3. Calquera plan ou proxecto que, sen ter relación directa coa xestión do lugar ou sen ser necesario para a mesma, poida afectar de forma apreciable aos citados lugares, xa sexa individualmente ou en combinación con outros plans e proxectos, someterase a unha adecuada avaliación das súas repercusións no lugar, tendo en cuenta os obxectivos de conservación do devandito lugar. Á vista das conclusións da avaliación das repercusións no lugar e supeditado ao disposto no apartado 4, as autoridades nacionais competentes só se declararán de acordo con devandito plan ou proxecto tras asegurarse de que non causará prexuízo á integridade do lugar en cuestión e, se procede, tras sometelo a información pública”.

5.- Fragmentación artificiosa de infraestruturas correspondentes ao mesmo proxecto industrial. O proxecto debe ser retirado de xeito definitivo por:

A participación do público na toma de decisións en materia do medio ambiente, e en particular, na avaliación ambiental dos proxectos industriais está recollida no Convenio de Aarhus, no artigo 45 da Constitución española e na Lei 27/2006, do 18 de xullo, pola que se regulan os dereitos de acceso á información, de participación pública e de acceso á xustiza en materia de medio ambiente (incorpora as Directivas 2003/4/CE e 2003/35/CE).

Substraer da participación pública e por tanto da avaliación por parte desta de determinadas infraestruturas, polo mero feito de ser compartidas con outras empresas (por certo, filiais da mesma matriz, isto é o grupo Statkraft), é unha violación severa do espíritu de Aarhus e dos dereitos fundamentais inalienables do ser humano, xa que está a impedir e obstaculizar a avaliación global, sumativa e sinérxica dos impactos ambientais do conxunto das infraestruturas do proxecto industrial.

Indica a promotora en relación as infraestruturas compartidas: “Estas opcións están aínda en fase de análise, e a súa viabilidade dependerá de que se materialicen os diferentes proxectos involucrados”. Pois ben, non se pode supeditar a participación pública na avaliación ambiental da totalidade das infraestruturas do proxecto industrial a que se materialicen o resto dos proxectos industriais cos que comparte infraestruturas, xa que logo, non só se vulneran dereitos fundamentais senón que tamén se está a diminuir as garantías da avaliación ambiental.  

As infraestruturas de evacuación compartidas co Parque Eólico Prada, cuxo titular é a sociedade Desenvolvementos Renovables Gamma, S.L., pertencente tamén ao grupo  Statkraft e a conexión mediante infraestruturas de evacuación compartidas con instalacións doutros promotores eólicos na zona (subestación colectora a un 5 km da Subestación  Trives 220  kV, desde a cal conectarianse todas as instalacións mediante unha liña de 220  kV), deberan estar incluidas para a súa consulta pública e avaliación global no presente documento de inicio.

A actividade de produción de enerxía eléctrica non pode ser allea a formulacións ambientais de forma tal que a auga dos nosos ríos, a forza do vento ou a calor proveniente do sol, son fontes limpas e inesgotables de produción de enerxía eléctrica que por iso son fomentadas polos estamentos públicos. Precisamente para conseguir eses obxectivos, protexer o medio ambiente e garantir unha subministración eléctrica de calidade, entro outros mecanismos está a avaliación ambiental dos proxectos industriais, que non pode ser burlada mediante a división ou fragmentación articiosa destes para eludir a finalidade prevista na normativa que a regula.

Galería

Ecoloxistas critican a Orde da Consellería de Medio Ambiente que establece axudas aos Tecores para a semente de cereal para a perdiz rubia e a construción de tobeiras para os coellos

No DOG  Núm. 21, do 2 de febreiro de 2021 publicábase a Orde do 14 de xaneiro de 2021 pola que se establece o importe de douscentos mil euros (200.000 €)  en axudas destinadas para as persoas titulares de terreos cinexéticos ordenados para o fomento da riqueza e xestión dos recursos cinexéticos.

Para as ecoloxistas estas medidas só  favorecen a concentración de moitos animais en puntos concretos que logo son aproveitados para levar a cabo modalidades de caza “masivas”,  que están moi lonxe de mellorar os hábitats das especies e a conservación e viabilidade destas.

A Conselleira Ánxeles Vázquez Mejuto atribúe a regresión das poboacións de perdiz rubia ao descenso da actividade agrícola no medio rural e a do coello ao azoute da enfermidade hemorráxica vírica e da mixomatose, no canto de falar dunha agricultura cada vez máis intensiva e baseada nos monocultivos intensivos, sobre todo monocultivos forestais de eucaliptos, onde os animais carecen de refuxio e en moitos momentos do ano sen alimento, que deixa sen hábitats ás especies.

A agricultura intensiva, cada vez máis mecanizada, altera substancialmente os hábitats das especies

A intensificación da agricultura mudou de xeito radical os hábitats que outrora se compoñían de pequenas ou medianas parcelas, onde se producían cultivos diversos,  intercaladas de  bosquetes e  linderos onde a perdiz rubia e o coello, especies obxento das axudas convocadas, atopaban refuxio e alimento. No momento actual moitos desas contornas convertéronse en solares de  monocultivos intensivos sen refuxio e en moitos momentos do ano sen alimento.

Estes monocultivos en boa parte forestais, sobre todo de eucaliptos, obriga ás especies para desprazarse en busca de refuxio e alimento co risco que iso supón, entre outros factores, de ser  depredadas.

Os praguicidas e pesticidas teñen un impacto severo sobre as especies e os seus hábitats

Doutra banda, hai algúns anos, os agricultores utilizaban nas súas parcelas aqueles cultivos que mellor se adaptaban á contorna, moitas veces procedentes de sementes autóctonas, resistentes a pragas, secas e enfermidades e de elección non condicionada tan directamente como no momento actual por axudas ou mercados internacionais. Na actualidade a Política Agraria Común manda sobre o resto e iso fai que se sementen tan só aqueles cereais subvencionales por esta e non outros, máis beneficiosos para as especies e os seus hábitats.

A necesidade de competir en canto ao volume de produción obriga ao uso masivo e moitas veces abusivo de abonos inorgánicos de aspecto similar aos grans consumidos polas especies, cando non se utilizan sementes blindadas (recubertas de substancias químicas que favorecen a súa  germinación) de demostrada toxicidade para aves e mamíferos que as consomen.

O  coctel complétase co emprego sistemático de potentes herbicidas e praguicidas que minguan aínda máis a biodiversidade dos  monocultivos, reducen o alimento dispoñible e, sobre todo, poden ser prexudiciais para a fauna, quizais non con efectos directos que causen unha mortalidade inmediata pero se con outros a medio e longo prazo que repercuten nunha menor capacidade reprodutiva, reducindo o número de ovos por posta e a viabilidade dos mesmos, de efecto directo na demostrada regresión das poboacións.

Tamén é necesario indicar que o clima está a cambiar cada vez máis rápido, sucédense ondas de calor e secas prolongadas que fan que as  tórtolas e sobre todo os paspallás concéntrense en zonas máis frescas, de maior altitude, abandonando antes as zonas de  nidificación tradicional, o que fai que tamén a súa eficacia reprodutiva véxase comprometida.

A solución está no emprego de prácticas agrícolas e forestais máis respectuosas coa contorna, que reduzan o emprego de substancias químicas e favorezan a diversificación de cultivos o fomento do bosque autóctono, e non en subvencionar o cultivo de cereal en espazos concretos, a instalación de tobeiras, o emprego de cebadeiros…etc, que só provocan as capturas masivas das especies por parte dos cazadores coa conseguinte posta en perigo das especies e dos seus hábitats.

Por outra banda, a ausencia de censos das especies e de estudos científicos que permitan coñecer cales poden ser consideradas como cinexéticas, para incluirlas na resolución anual de caza, supón un risco permanente extremo para a súa viabilidade e o equilibrio dos ecosistemas.