Galería

Por fin ao ” Greenwashing eólico”, a práctica de facer afirmacións infladas de sustentabilidade para distraerse dun expediente ambiental cuestionable que afecta á Serra do Suído

No DOG Núm. 32, de 17 de febreiro de 2021 publicábase a Resolución do 5 de febreiro de 2021, da Xefatura Territorial de Pontevedra, pola que se someten a información pública o estudo de impacto ambiental e as solicitudes de autorización administrativa previa e de construción e aprobación do proxecto sectorial de incidencia supramunicipal do proxecto do parque eólico Coto Redondo, sito nos concellos de Covelo e Fornelos de Montes, da provincia de Pontevedra (IN408A 2017/34).

Cal é o problema que plantexa este proxecto?

Velaquí se explica xa nesta imaxe do propio proxecto da promotora Coto Redondo, S.L., mais non é exclusivo deste. Outros proxectos eólicos arestora en tramitación combinan estratexias semellantes para acadar a simplificación da tramitación ambiental e impedir a participación pública na avaliación dos impactos globais do conxunto das infraestruturas.

Como se observa o proxecto sectorial do parque eólico Coto Redondo, obxecto da exposición pública, comparte infraestruturas de evacuación con outros parques da entorna, isto é, co proxecto eólico Gallas, co proxecto eólico Coto de Eiras, a subestación colectora de Lameiro, unha LAAT que vai do centro de seccionamento de Lameiro ao Alto da Telleira, que a súa vez conecta esta coa subestación Fontefría con con outros parques.

Sen embargo, e a pesar de todo este cúmulo de infraestruturas, o único que se somete a información pública e o proxecto sectorial do parque eólico Coto Redondo, cando a tramitación ambiental debérase tramitar de xeito acumulado para o conxunto das infraestruturas. Así a propia promotora deste parque indica expresamente no proxecto que:

“El Parque Eólico Coto Redondo compartirá una misma subestación colectora con otros parques del entorno, denominada Subestación Colectora Lameiro 220/30 kV. La conexión del Parque Eólico Coto Redondo con esta subestación se materializa mediante tres circuitos eléctricos subterráneos ejecutados en zanja única y conductores RHZ1 18/30 RHZ1 18/30 3x(1×400) Al. Se proyectará esta subestación colectora como una infraestructura común para conexión de varios parques eólicos del entorno y a su vez, conectará mediante una línea de 220 kV con una segunda subestación colectora (colectora principal) denominada Subestación Colectora Alto da Telleira 220/30 kV, localizada en el ámbito geográfico del proyecto Parque Eólico Alto da Telleira (expediente IN661A 2011/3-4). La Subestación Colectora Alto da Telleira 220/30 kV se conectará mediante una línea de 220 kV al nudo de la red eléctrica de transporte denominado Fontefría 220 kV, en la futura Subestación Eléctrica Fontefría 400/220 kV de REE. Ambas subestaciones colectoras y la línea de interconexión en tensión de 220 kV, serán objeto de un proyecto técnico independiente, que será tramitado en el expediente administrativo propio de las instalaciones comunes de conexión”.

É evidente que a promotora pode presentar os proxectos industriais fragmentados e incluso presentalos por fases para facilitar a súa execución, pero o que non pode facer é someter a exposición pública a avaliación ambiental de tan só unha das infraestruturas do total do conxunto. E se ben as subestacións colectoras e a liña de interconexión que cita, poden ser obxecto dun proxecto técnico independente, non é certo que a efectos ambientais teñan que tramitarse como expedientes separados, xa que logo, o órgano ambiental e o substantivo, neste caso a Consellería de Medio Ambiente e a Consellería de Industria da Xunta de Galicia, estarían a actuar de xeito fraudulento en detrimento do interés xeral para evitar que a cidadanía puidera participar na avaliación sinérxica, conxunta, acumulada, sumativa e global dos impactos ambientais derivados do conxunto das infraestuturas do que ven a ser na praxe un único proxecto industrial.

Impacto visual moi severo na AEIP Serra do Suído

O proxecto eólico Coto Redondo emprázase directamente sobre a Serra do Suído, un emprazamento de alto valor natural e paisaxístico. Atópase por iso clasificada como unha Área de Especial Interese Paisaxístico. Esta zona, xunto á Serra do Cando son as de maior afección paisaxística en termos de visibilidade. A presenza de aeroxeradores doutros parque eólicos xa construídos incrementa a fraxilidade visual do espazo e produce un impacto paisaxístico moi severo.

A acumulación de impactos e os impacto sinérxicos do conxunto das infraestruturas de todos os proxectos dilúen a protección paisaxística da que goza a serra do Suído.

Serra do Suído

Parques eólicos presentes na entorna da Serra do Suído: • Bidueiros Fase I – 23 aeroxeradores • Bidueiros Fase II – 6 aeroxeradores • Coto dás Airas – 10 aeroxeradores • Coto dás Gallas – 8 aeroxeradores • Coto de Eiras – 11 aeroxeradores • Fonteavia fase II – 6 aeroxeradores • PES Covelo – 1 aeroxerador • PES Fofe – 2 aeroxeradores. Subestacións: • Coto de Eiras • Coto dás Gallas • Fonteavia Fase I Torres meteorolóxicas • Coto dás Gallas.

Espazos Naturais Protexidos no ámbito de 5 km: atópase o Espazo Natural Protexido Río Tea.

A área de Especial Interese Paisaxístico que se atopa na contorna do proxecto é o AEIP_08_15 Serra do Suído, é unha zona de alto recurso eólico, polo que son moitos os proxectos xa instalados na zona ou en proceso de tramitación.

AEIP_08_15 Serra do Suído


Nota:

Por que a importancia da correcta avaliación do Impacto ambiental acumulativo ou sinérxico?

O impacto acumulativo é aquel que se produce pola suma de impactos de pequeno tamaño ao longo do tempo nunha mesma zona, aínda que os impactos son de pequeno tamaño, a súa acumulación fai que acaben tendo un efecto maior. Doutra banda, os impactos sinérxicos prodúcense cando se están dando conxuntamente diferentes actividades que provoquen maior incidencia ambiental.

A sinérxia é unha forma de acumulación e todos os impactos son acumulativos. Un efecto sinérxico dáse cando o impacto final é maior que a suma dos impactos individuais que o orixinaron en mágnitud, extensión e elementos afectados.

Definición do concepto de Parque eólico.

Para os efectos da elaboración do Estudo de Impacto Ambiental entenderase por parque eólico a unidade formada polo conxunto de aeroxeradores, plataformas de montaxe, torres de medición, camiños de acceso e rede de drenaxe, gabias de cableado, transformadores, subestación eléctrica de transformación, edificio de control e liña eléctrica de evacuación ata o punto de unión cunha liña de evacuación existente á que verta a súa enerxía.

En canto ao criterio para evitar a fragmentación de proxectos eólicos, o elemento definidor de que dous parques eólicos realmente forman parte dun mesmo proxecto para os efectos previstos pola normativa de avaliación de impacto ambiental será o de que realicen unha utilización común de infraestruturas. Así, todos os aeroxeradores interconectados entre si cunha evacuación única constitúen un parque eólico, de forma que hai un único parque eólico —unha única instalación de produción de enerxía eólica— cando hai unha liña única de evacuación cara a un transformador con tensión de saída idéntica á rede de transporte. Agora ben, diversos titulares de parques eólicos poden compartir una mesma infraestrutura de evacuación preexistente polo que nese caso considérase parque á que verte a súa enerxía a un transformador anterior, utilizado só por ela.

Galería

Coñece o proxecto eólico Torroña I e a súa afección á Serra da Groba e Corroubelo. Descarga o modelo de alegación e participa!

Coñece as características e os previsibles impactos ambientais do proxecto eólico Torroña I, segundo os datos recollidos no seu documento de inicio. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegación ao documento de inicio do proxecto eólico Torroña I. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Galería

A importancia da cidadanía activa para frear a ousadía de Statkraft cos proxectos eólicos Barjas, Prada e Rebordechao. Descarga os modelos de alegacións e participa!

Colabora e participa! Pica nos enlaces adxuntos e descarga os modelos de alegacións aos documentos de inicio dos proxectos eólicos Rebordechao, Prada e Barjas. Só tes que cubrir a cabeceira dos escritos cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntaos no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar os modelos.

Podes acompañar ao documento de alegación o seguinte cadro -resumo sobre o proxecto eólico de Rebordechao:

Podes acompañar ao documento de alegación o seguinte cadro -resumo sobre o proxecto eólico de Prada:

Podes acompañar ao documento de alegación o seguinte cadro -resumo sobre o proxecto eólico de Barjas:

Lembra que podes enviar as alegacións ao Ministerio en galego!!!

Artigo 3.1 da Constitución española. O castelán é a lingua española oficial do Estado. Todos os españois teñen o deber de coñecela e O DEREITO A USALA.

A importancia da cidadanía activa para frear a ousadía dos predadores
Galería

Coñece o proxecto eólico de Statkraft que afecta a Pena Trevinca, ao Macizo Central ourensá, a 20 ríos, 6 acuíferos, 7 ZPAP, a unha manchea de hábitats e especies protexidas… e aos Dereitos Humanos

Descarga o cadro -resumo do documento de inicio do proxecto éolico Prada coas súas características máis salientables:

Existen fortes asimetrías de poder entre as empresas eólicas e as comunidades locais afectas pola invasión eólica descontrolada que se está a producir arestora. Estas asimetrías xeran situacións de abusos que derivan na vulneración de dereitos humanos.

A preceptiva licencia social

Cando unha comunidade local vese privada de horizontes e do seu dereito a decidir sobre se desexa un proxecto eólico na súa entorna ou non, cando se lle priva do monopolio sobre os bens comúns cos que coexiste, cando as grandes corporacións coa connivencia dos gobernos lles están a impoñer condicións abusivas…, hai que empezar a pensar que podemos estar ante unha situación de violación flagrante dos Dereitos Humanos, dereitos inalienables e inherentes á personalidade e á propia condición do ser humano.

MOTIVOS DE REXEITAMENTO DO PROXECTO EÓLICO PRADA E SOLICITUDE DA SÚA RETIRADA DEFINITIVA:

1.- Afección severa á Rede Natura.

  • ZEC Macizo Central (COD. ES1130002)
  • ZEC e ZEPA Pena Trevinca (COD ES0000437)

2.- Afección severa á cauces e masas de auga (vulneración flagrante da Directiva Marco da Auga – DMA).

3.- Afección severa a especies vulnerables e en perigo de extinción.

4.- Vulneración flagrante da Directiva 92/43/CEE, relativa á Conservación de Hábitats Naturais e da Fauna e Flora Silvestres.

“Artigo 2

1. A presente Directiva ten por obxecto contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres no territorio europeo dos Estados membros ao que se aplica o Tratado.

2. As medidas que se adopten en virtude da presente Directiva terán como finalidade o mantemento ou o restablecemento, nun estado de conservación favorable, dos hábitats naturais e das especies silvestres da fauna e da flora de interese comunitario”.

“Artigo 6

1. Con respecto ás zonas especiais de conservación, os Estados membros fixarán as medidas de conservación necesarias que implicarán, no seu caso, adecuados plans de xestión, específicos aos lugares ou integrados noutros plans de desenvolvemento, e as apropiadas medidas regulamentarias, administrativas ou contractuais, que respondan as esixencias ecolóxicas dos tipos de hábitats naturais do Anexo I e das especies do Anexo II presentes nos lugares.

2. Os Estados membros adoptarán as medidas apropiadas para evitar, nas zonas especiais de conservación, a deterioración dos hábitats naturais e dos hábitats de especies, así como as alteracións que repercutan nas especies que motivasen a designación das zonas, na medida en que ditas alteracións poidan ter un efecto apreciable no que respecta a os obxectivos da presente Directiva.

3. Calquera plan ou proxecto que, sen ter relación directa coa xestión do lugar ou sen ser necesario para a mesma, poida afectar de forma apreciable aos citados lugares, xa sexa individualmente ou en combinación con outros plans e proxectos, someterase a unha adecuada avaliación das súas repercusións no lugar, tendo en cuenta os obxectivos de conservación do devandito lugar. Á vista das conclusións da avaliación das repercusións no lugar e supeditado ao disposto no apartado 4, as autoridades nacionais competentes só se declararán de acordo con devandito plan ou proxecto tras asegurarse de que non causará prexuízo á integridade do lugar en cuestión e, se procede, tras sometelo a información pública”.

4.- Fragmentación artificiosa de infraestruturas correspondentes ao mesmo proxecto industrial. O proxecto debe ser retirado de xeito definitivo por:

A participación do público na toma de decisións en materia do medio ambiente, e en particular, na avaliación ambiental dos proxectos industriais está recollida no Convenio de Aarhus, no artigo 45 da Constitución española e na Lei 27/2006, do 18 de xullo, pola que se regulan os dereitos de acceso á información, de participación pública e de acceso á xustiza en materia de medio ambiente (incorpora as Directivas 2003/4/CE e 2003/35/CE).

Substraer da participación pública e por tanto da avaliación por parte desta de determinadas infraestruturas, polo mero feito de ser compartidas con outras empresas (por certo, filiais da mesma matriz, isto é o grupo Statkraft), é unha violación severa do espíritu de Aarhus e dos dereitos fundamentais inalienables do ser humano, xa que está a impedir e obstaculizar a avaliación global, sumativa e sinérxica dos impactos ambientais do conxunto das infraestruturas do proxecto industrial.

Indica a promotora en relación as infraestruturas compartidas: “Estas opcións están aínda en fase de análise, e a súa viabilidade dependerá de que se materialicen os diferentes proxectos involucrados”. Pois ben, non se pode supeditar a participación pública na avaliación ambiental da totalidade das infraestruturas do proxecto industrial a que se materialice no  resto dos proxectos industriais cos que comparte infraestruturas, xa que logo, non só se vulneran dereitos fundamentais senón que tamén se está a diminuir as garantías da avaliación ambiental.

As infraestruturas de evacuación compartidas co Parque Eólico Barjas, cuxo titular é a sociedade Desarrollos Renovables Iberia Delta, S.L., pertencente tamén ao grupo Statkraft e a conexión mediante infraestruturas de evacuación compartidas con instalacións doutros promotores eólicos na zona (subestación colectora a un 5 km da Subestación Trives 220 kV, desde a cal conectarianse todas as instalacións mediante unha liña de 220 kV), deberan estar incluidas para a súa consulta pública e avaliación global no presente documento de inicio.

A actividade de produción de enerxía eléctrica non pode ser allea a formulacións ambientais de forma tal que a auga dos nosos ríos, a forza do vento ou a calor proveniente do sol, son fontes limpas e inesgotables de produción de enerxía eléctrica que por iso son fomentadas polos estamentos públicos. Precisamente para conseguir eses obxectivos, protexer o medio ambiente e garantir unha subministración eléctrica de calidade, entro outros mecanismos está a avaliación ambiental dos proxectos industriais, que non pode ser burlada mediante a división ou fragmentación articiosa destes para eludir a finalidade prevista na normativa que a regula.

Galería

Coñece o proxecto eólico Barjas do grupo Statkraft, que afecta aos Ancares -Courel, Ribeiras do Sil e Macizo Central ourensá

MOTIVOS DE REXEITAMENTO DO PROXECTO EÓLICO BARJAS E SOLICITUDE DA SÚA RETIRADA DEFINITIVA:

1.- Afección severa á Rede Natura.

  ZEC Ancares- Courel (COD. ES1120001)

  ZEC Ribeiras do Río Sil e afluentes (COD ES4130076)

  ZEC Macizo Central (COD. ES1130002)

2.- Afección severa á cauces e masas de auga (vulneración flagrante da Directiva Marco da Auga – DMA).

3.- Afección severa á Reserva da Biosfera Os Ancares Lucenses e Montes de Cervantes, Navia e Becerrea.

4.- Vulneración flagrante da Directiva 92/43/CEE, relativa á Conservación de Hábitats Naturais e da Fauna e Flora Silvestres.

“Artigo 2

1. A presente Directiva ten por obxecto contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres no territorio europeo dos Estados membros ao que se aplica o Tratado.

2. As medidas que se adopten en virtude da presente Directiva terán como finalidade o mantemento ou o restablecemento, nun estado de conservación favorable, dos hábitats naturais e das especies silvestres da fauna e da flora de interese comunitario”.

“Artigo 6

1. Con respecto ás zonas especiais de conservación, os Estados membros fixarán as medidas de conservación necesarias que implicarán, no seu caso, adecuados plans de xestión, específicos aos lugares ou integrados noutros plans de desenvolvemento, e as apropiadas medidas regulamentarias, administrativas ou contractuais, que respondan as esixencias ecolóxicas dos tipos de hábitats naturais do Anexo I e das especies do Anexo II presentes nos lugares.

2. Os Estados membros adoptarán as medidas apropiadas para evitar, nas zonas especiais de conservación, a deterioración dos hábitats naturais e dos hábitats de especies, así como as alteracións que repercutan nas especies que motivasen a designación das zonas, na medida en que ditas alteracións poidan ter un efecto apreciable no que respecta a os obxectivos da presente Directiva.

3. Calquera plan ou proxecto que, sen ter relación directa coa xestión do lugar ou sen ser necesario para a mesma, poida afectar de forma apreciable aos citados lugares, xa sexa individualmente ou en combinación con outros plans e proxectos, someterase a unha adecuada avaliación das súas repercusións no lugar, tendo en cuenta os obxectivos de conservación do devandito lugar. Á vista das conclusións da avaliación das repercusións no lugar e supeditado ao disposto no apartado 4, as autoridades nacionais competentes só se declararán de acordo con devandito plan ou proxecto tras asegurarse de que non causará prexuízo á integridade do lugar en cuestión e, se procede, tras sometelo a información pública”.

5.- Fragmentación artificiosa de infraestruturas correspondentes ao mesmo proxecto industrial. O proxecto debe ser retirado de xeito definitivo por:

A participación do público na toma de decisións en materia do medio ambiente, e en particular, na avaliación ambiental dos proxectos industriais está recollida no Convenio de Aarhus, no artigo 45 da Constitución española e na Lei 27/2006, do 18 de xullo, pola que se regulan os dereitos de acceso á información, de participación pública e de acceso á xustiza en materia de medio ambiente (incorpora as Directivas 2003/4/CE e 2003/35/CE).

Substraer da participación pública e por tanto da avaliación por parte desta de determinadas infraestruturas, polo mero feito de ser compartidas con outras empresas (por certo, filiais da mesma matriz, isto é o grupo Statkraft), é unha violación severa do espíritu de Aarhus e dos dereitos fundamentais inalienables do ser humano, xa que está a impedir e obstaculizar a avaliación global, sumativa e sinérxica dos impactos ambientais do conxunto das infraestruturas do proxecto industrial.

Indica a promotora en relación as infraestruturas compartidas: “Estas opcións están aínda en fase de análise, e a súa viabilidade dependerá de que se materialicen os diferentes proxectos involucrados”. Pois ben, non se pode supeditar a participación pública na avaliación ambiental da totalidade das infraestruturas do proxecto industrial a que se materialicen o resto dos proxectos industriais cos que comparte infraestruturas, xa que logo, non só se vulneran dereitos fundamentais senón que tamén se está a diminuir as garantías da avaliación ambiental.  

As infraestruturas de evacuación compartidas co Parque Eólico Prada, cuxo titular é a sociedade Desenvolvementos Renovables Gamma, S.L., pertencente tamén ao grupo  Statkraft e a conexión mediante infraestruturas de evacuación compartidas con instalacións doutros promotores eólicos na zona (subestación colectora a un 5 km da Subestación  Trives 220  kV, desde a cal conectarianse todas as instalacións mediante unha liña de 220  kV), deberan estar incluidas para a súa consulta pública e avaliación global no presente documento de inicio.

A actividade de produción de enerxía eléctrica non pode ser allea a formulacións ambientais de forma tal que a auga dos nosos ríos, a forza do vento ou a calor proveniente do sol, son fontes limpas e inesgotables de produción de enerxía eléctrica que por iso son fomentadas polos estamentos públicos. Precisamente para conseguir eses obxectivos, protexer o medio ambiente e garantir unha subministración eléctrica de calidade, entro outros mecanismos está a avaliación ambiental dos proxectos industriais, que non pode ser burlada mediante a división ou fragmentación articiosa destes para eludir a finalidade prevista na normativa que a regula.

Galería

O frenesí eólico conduce á Xunta a tramitar como liña de media tensión unha de alta, dun proxecto eólico do que non hai constancia e para conducir a electricidade a unha central colectora que non existe

Neste ambiente de frenesí eólico, de caos e de ausencia de planificación resulta que unha empresa de Villar Mir, VM Energía, sae beneficiada. Así a Xunta de Galicia somete a consulta pública o documento de inicio do proxecto denominado “Liña de media tensión a 30 kV dende a SET Vilacoba ata a SEC Lousame“, onde se tramita como liña de media tensión a liña eléctrica de alta tensión que sae da estación colectora do parque eólico de Vilacoba, do que non hai constancia arestora da súa existencia, á estación colectora de Lousame, da que tampouco se ten noticia.

Por iso solicitamos a colaboración da cidadanía activa para axudar a frear outra desfeita eólica máis e impedir que a fragmentación das infraestruturas dos parques e das liñas de evacuación de enerxía impidan a avaliación ambiental global, sumativa e sinérxica de todos os impactos.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Segundo o Real Decreto 337/2014, do 9 de maio, polo que se aproban o Regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade en instalacións eléctricas de alta tensión e as súas Instrucións Técnicas Complementarias  ITC- RAT 01 a 23, a liña a instalar clasifícase como Liña de Alta Tensión (LAT) da terceira categoría. Agora ben, o propio regulamento establece que:

“Se nunha instalación existen circuítos ou elementos nos que se utilicen distintas tensións, o conxunto da instalación considerarase, a efectos administrativos, referido ao de maior tensión nominal”.

Como queira que a liña que se proxecta une a subestación do Parque Eólico Vilacoba coa subestación colectora de Lousame, e dado que arestora non existe constancia algunha nin da existencia de proxecto algún relacionado co parque eólico citado nin desta subestación, resulta imposible coñecer a maior tensión nominal do conxunto da instalación, xa que logo preséntase ao público fragmentada, chegando a coñecerse tan só arestora este proxecto dunha liña de alta tensión que se somete a consulta pública co código 2020/0273 na web institucional :

https://cmatv.xunta.gal/seccion-tema/c/CMAOT_Avaliacion_ambiental?content=SX_Calidade_Avaliacion_Ambiental/Avaliacion_impacto_ambiental_proxectos/Seccion_AIA.html&sub=Participacion_publica/&ui=SX_Calidade_Avaliacion_Ambiental/Avaliacion_proxectos/dinamico/proxecto_aap_0098.html

Consultada a web referenciada non existe a esta data constancia algunha de ningún outro proxecto denominado “parque eólico Vilacoba” ou similar nin “subestación colectora de Lousame” ou similar. Non consta tampouco referencia algunha ás citadas instalacións nin no DOG nin na páxina web institucional: https://ceei.xunta.gal/transparencia/documentos-sometidos-a-informacion-publica?langId=es_ES

No proxecto a promotora indica literalmente:

“El presente Documento Ambiental de Evaluación de Impacto Ambiental Simplificada (DsIA) pretende cumplimentar los aspectos ambientales exigidos con la amplitud y nivel de detalle determinados por el órgano y la legislación ambiental”.

Non obstante o anterior, e dado que arestora coa documentación que se somete á consulta pública, é imposible como xa se referenciou anteriormente, determinar a maior tensión nominal do conxunto da instalación a causa da fragmentación das instalacións do proxecto industrial (aeroxeneradores, subestación colectora do parque eólico Vilacoba, subestación colectora de Lousame…etc) e tendo en conta a súa afección ás masas de auga citadas, cómpre someter o proxecto industrial no seu conxunto á avaliación ambiental ordinaria en cumprimento do establecido no ANEXO III (Criterios mencionados no artigo 47.2 para determinar se un proxecto do anexo II debe someterse a avaliación de impacto ambiental ordinaria) da Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental, tendo en conta en ademais:

a) As dimensións e o deseño do conxunto do proxecto.

b) A acumulación con outros proxectos, existentes e/ou aprobados.

c) A utilización de recursos naturais, en particular a terra, o chan, a auga e a biodiversidade.

Ao anterior hai que engadir a localización da totalidade das infraestruturas do proxecto de xeración e transporte de enerxía, xa que logo, como ben recoñece a promotora a abundancia de masas de auga, a presencia de humidais e zonas ribeiregas obriga a ter en conta a Directiva Marco da Auga (DMA).

Así dedúcese a existencia de indicios racionais de que tanto a promotora, como o órgano ambiental e o órgano substantivo da Xunta de Galicia, pretenden substraer da participación pública a avaliación ambiental global, sumativa e sinérxica da totalidade das infraestruturas que configurarían un único proxecto industrial, co fin de simplificar esta en detrimento dos dereitos da cidadanía consolidados polo artigo 45 da Constitución española e o Convenio de Aarhus e en detrimento da protección ambiental do medio natural (Lei 27/2006, do 18 de xullo, pola que se regulan os dereitos de acceso á información, de participación pública e de acceso á xustiza en materia de medio ambiente (incorpora as Directivas 2003/4/CE e 2003/35/CE).

A actividade de produción de enerxía eléctrica non pode ser allea a formulacións ambientais de forma tal que a auga dos nosos ríos, a forza do vento ou a calor proveniente do sol, son fontes limpas e inesgotables de produción de enerxía eléctrica que por iso son fomentadas polos estamentos públicos.

Precisamente para conseguir eses obxectivos, protexer o medio ambiente e garantir unha subministración eléctrica de calidade, entro outros mecanismos está a avaliación ambiental dos proxectos industriais, que non pode ser burlada mediante a división ou fragmentación articiosa destes para eludir a finalidade prevista na normativa que a regula.

Liña eléctrica de media tensión (LMT)
Galería

Axuda a que a caza en Galicia cumpra coa lei e non sexa tan agresiva coa fauna salvaxe e o medio natural

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo.

Solicitamos á Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda que:

1.- someta a consulta pública o borrador da resolución anual pola que se determinan as épocas hábiles de caza, as medidas de control por danos e os réximes especiais por especies durante a tempada 2021/2022, ao abeiro do Convenio de Aarhus que recolle o dereito da cidadanía de participar na adopción de decisións relativas ao medio ambiente.

2.- a suspensión inmediata da caza ata que se analice o seu impacto nas especies cinexéticas e por tanto a paralización e inaplicación da Resolución do 19 de maio de 2020 pola que se determinan as épocas hábiles de caza, as medidas de control por danos e os réximes especiais por especies durante a tempada 2020/21 (DOG Núm. 108 do 4 de xuño de 2020).

3.- a elaboración dos estudos científicos e informes técnicos pertinentes que permitan determinar que especies son cazables e cales non, e que estes sexan tidos en conta na elaboración da vindeira resolución anual de caza para a tempada 2021/2022.

4.- a actual Resolución da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda  do 19 de maio de 2020 pola que se determinan as épocas hábiles de caza, as medidas de control por danos e os réximes especiais por especies durante a tempada 2020/21 posibilita a caza de especies da fauna silvestre sin contar con estudos científicos obxectivos e actualizados que permitan, desde o punto de vista da conservación das especies, a práctica da caza, polo que esta práctica “espúrea” debe rematar.

5.- A realización de censos actualizados das especies cinexéticas e a súa publicación no DOG.

6.- A realización dos estudos de impacto ambiental que require a actual lexislación ambiental para os Plans de ordenación cinexética dos Tecor e dos Plans anuais de aproveitamento cinexético. A publicación destes no DOG ou alomenos no Portal de Transparencia e Goberno Aberto da Xunta de Galicia.

7.- A avaliación das repercusións da actividade cinexética na área de influencia e na entorna da Rede Natura 2000, tal e como prescribe a normativa ambiental europea. O mesmo ocorre coas competicións da Federación galega de caza, que se realizan sen control ambiental algún por parte da Dirección Xeral de Patrimonio Natural e sen consulta pública, a pesar de afectar ao medio ambiente e vulnerando por tanto o artigo 45 da Constitución española e o Convenio de Aarhus.

8.-  Prohibir a caza da rula en toda Galicia con carácter indefinido e iniciar o proceso para incluír esta especie no Catálogo Galego de Especies Ameazadas na categoría de vulnerable e implantar medidas eficaces de conservación, EXCLUINDO A ESPECIE na vindeira resolución de caza para a tempada 2021/2022.

A  rula común está protexida de maneira xenérica como todas as aves europeas, baixo a Directiva de Aves. No Anexo II- B da citada Directiva está incluída como unha das especies cuxo aproveitamento cinexético é legal. Non obstante, a pesar de ser cinexética, existe a obriga de tomar todas as medidas necesarias para preservar, manter ou restablecer unha diversidade e unha superficie suficiente de hábitats para esta especie e mantela nun estado de conservación favorable. A ausencia de censos actualizados da especie e de estudos científicos que avalen a súa calificación como cinexética é unha deficiencia severa que debe ser corrixida.

En Galicia a Resolución do 19 de maio de 2020 pola que se determinan as épocas hábiles de caza, as medidas de control por danos e os réximes especiais por especies durante a tempada 2020/21, permite a caza da rula común (Streptopelia turtur), nos tecores da antiga lagoa de Antela e autoriza a súa caza xunto co paspallás. A pesar de ser unha zona ZEPA e Rede Natura, sen embargo, non se realiza o informe de avaliación das repercusións sobre a Rede Natura que esixe a Directiva de Hábitats, para que se poida permitir nela a actividade cinexética.

A Directiva 2009/147/CE do Parlamento europeo e do Consello, de 30 de novembro de 2009, relativa á conservación das aves silvestres considera que determinadas especies (as enumeradas no seu Anexo II) debido ao seu nivel de poboación, a súa distribución xeográfica e a súa tasa de reproducción no conxunto da Comunidade europea poden ser obxecto de caza no marco da lexislación nacional de cada Estado membro.

Por outro lado, o Anexo V da Directiva 92/43/CEE do Consello, de 21 de maio, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna silvestre establece as especies animais e vexetais de interés comunitario cuxa recollida na natureza e cuxa explotación poden ser obxecto de medidas de xestión, sempre e cando sexan compatibles co mantemento de tales especies nun estado de conservación favorable.

Polo tanto, os danos poden producirse na medida en que se permita a caza de especies sin contar con información relativa ao nivel de poboación, distribución xeográfica e tasa de reproducción das distintas especies silvestre e ao grao de incidencia da actividade cinexética na conservación das mesmas.

Estos danos, de producirse, han de calificarse como irreparables ou de difícil reparación, posto que os exemplares cazados non son recuperables.

Cómpre recordar que a circunstancia de que unha especie sexa susceptible de ser cazada ou ser obxecto de xestión en abstracto (por non ser especie protexida), non significa que a actividade da caza poida realizarse sen máis, senón que é preciso e necesario que, ademais, non se vexa afectada a conservación da especie.

A declaración dunha especie como cinexética e cazable, esixe contar con estudos obxectivos científicos e actuáis.

Os danos derivados da práctica da caza para a fauna silvestre, sen contar cos estudos precisos que o avalen e, por outro lado, os danos  aos intereses económicos e sociais derivados desta actividade, leva a conclusión de que resulta máis necesitado de protección o primeiro, polo seu carácter máis sensible.

A Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda da Xunta de Galicia non acredita a existencia de informes actuáis e obxectivos que avalen as especies que poden ser cazadas en Galicia.

Galería

Neboada, Treboada, Ventumelo, Xeada e Orballeira….., a imaxinación das eólicas en Galicia para fragmentar os proxectos e facilitar a súa simplificación ambiental

Creación de novas empresas, nomes imaxinativos e incluso poéticos, división dun único proxecto industrial en varios …etc. A imaxinación das grandes corporacións eólicas non ten trabas á hora de tratar de simplificar a avaliación ambiental dos proxectos e abaratar custes. Véxase o exemplo dunha delas para o proxecto industrial que afecta ao macizo central ourensán e á Ribeira Sacra.

Galería

Ecoloxistas piden á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda a retirada do Decreto que aproba as Directrices da paisaxe de Galicia

  • O Decreto que regula as Directrices de paisaxe de Galicia promove a calidade paisaxística das plantacións forestais comerciais e obvia as aportacións realizadas pola cidadanía durante o periodo de participación pública
  • As entidades ecoloxistas lémbranlle á Conselleira que os obxectivos de calidade paisaxística teñen que recoller, segundo o Convenio europeo da Paisaxe, as aspiracións da cidadanía e non as das grandes corporacións

A Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda publicou no DOG de hoxe o  Decreto 238/2020, do 29 de decembro, polo que se aproban as Directrices de paisaxe de Galicia.

A norma contribuirá a degradar, aínda máis, os espazos naturais e a fragmentar o territorio coa conseguinte perda de biodiversidade e valores.

A norma semella pensada para que as compañías eólicas, mineiras e espoliadoras de recursos naturais poidan implantar os seus proxectos especultivos en calquer lugar do territorio, porque cando o fagan, xa todo o espazo estará tan fragmentado e degradado polas distintas infraestruturas que xa non haberá nada que protexer.

O Decreto encerra xoias como estas en relación aos obxectivos de calidade paisaxística que indica acadar:

“6B_4. Unhas plantacións forestais en que se harmonice unha silvicultura produtiva, xestionada polos instrumentos de planificación forestal, cunha paisaxe de calidade”.

 “AEAP.7: Unhas plantacións forestais reguladas e planificadas con instrumentos de ordenación e xestión que minimicen a incidencia das especies alóctonas, en especial nas AEIP”.

O Decreto apoia, promove e favorece as plantacións forestais comerciais en todo o territorio galego, e incluso nas Áreas de Especial Interés Paisaxístico, no canto de defender a implantación e preservación do bosque autóctono. De todas son coñecidos os fortes impactos que as plantacións comerciais teñen sobre os recursos hídricos, os aspectos físicos e químicos dos solos e a vexetación nativa. As plantacións comerciais están moi lonxe de ser moderadoras ideais das paisaxes. Sen embargo o Decreto menciona constantemente a estas no tocante aos obxectivos de calidade paisaxística, o que ben a ser como mesturar a auga co aceite.

O impacto negativo de plantacións comerciais sobre a  hidroloxía é realmente o máis preocupante, pero tamen o efecto sobre a fertilidade do chan e sobre a diversidade. É obvio que non se poden xustificar as plantacións forestais comerciais como medidas ecolóxicas nin atribuirlle obxectivos de calidade paisaxística como fai o Decreto.

Asimesmo o Decreto apoia a existencia nas Áreas de Especial Atención Paisaxística (AEAP) de plantacións forestais e a presenza de especies alóctonas como os eucaliptos, no canto de prever a súa substitución polo bosque autóctono.

Ao mesmo tempo defende coa boca ancha a calidade paisaxística destes espazos e incluso fala de Áreas de Especial Atención Paisaxística libres de impactos ambientais  (incendios forestais, contaminacións e deterioración dos cursos fluviais, rías e zonas húmidas, vertedoiros incontrolados, etc.) que a deterioren e supoñan unha perda ou diminución dos valores paisaxísticos propios do lugar, ao mesmo tempo que fala de plantacións forestais comerciais nas serras que contribúan a súa riqueza paisaxística.

“6C_4. Unhas plantacións forestais nas serras con diversidade textural e de especies, xestionadas por instrumentos de xestión forestal que contribúan á súa riqueza paisaxística”.

Galería

Como “legaliza” a Xunta de Galicia a corta ilegal das carballeiras e dos soutos ou como se crean os pasteiros artificiais á costa do bosque autóctono galego

A boa parte das carballeiras e das masas forestais autóctonas que ainda poden quedar en Galicia, e que segundo a Directiva 92/43/CEE do Consello, do 21 de maio de 1992, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, deben ser obxecto de mantemento ou restablecemento, nun estado de conservación favorable (pero nunca de deterioración), están a desaparecer progresivamente ao abeiro da aplicación espúrea do procedemento de avaliación de impacto ambiental simplificada da Lei 12/2013, de 9 de decembro, de avaliación ambiental, que, entre os proxectos que deben ser sometidos á avaliación simplificada, enumerados no seu anexo II, recolle os seguintes:

“Grupo 1. Agricultura, silvicultura, acuicultura e gandería

b) Forestacións segundo a definición do artigo 6.g) da Lei 42/2003, de 21 de novembro, de montes, que afecten a unha superficie superior a 50 ha e talas de masas forestais co propósito de cambiar a outro tipo de uso do solo”.

A citada Lei, 21/2013, no artigo 9, establece as seguintes obrigas xerais:

“Os plans e os programas incluídos no ámbito de aplicación desta lei deberán someterse a unha avaliación ambiental antes da súa adopción ou aprobación. Asemade, os proxectos incluídos no ámbito de aplicación desta lei que poidan ter efectos significativos no medio ambiente, en virtude, entre outras cousas, da súa natureza, dimensións ou localización, deberán someterse a unha avaliación antes da súa autorización, ou ben, se procede, no caso de proxectos, antes da presentación dunha declaración responsable ou dunha comunicación previa ás que se refire o artigo 69 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, de procedemento administrativo común das Administracións Públicas”.

O artigo 45 da citada Lei, establece que dentro do procedemento substantivo de autorización do proxecto, o promotor presentará ante o órgano substantivo, xunto coa documentación esixida pola lexislación sectorial, unha solicitude inicio da avaliación de impacto ambiental simplificada, acompañada do documento ambiental.

Sen embargo a normativa citada fala expresamente de “…talas de masas forestais co propósito de cambiar a outro tipo de uso do solo”, pero non identifica as masas forestais ás que esta se refire. Esta indeterminación é aproveitada pola Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda da Xunta de Galicia, para incluír dentro destas masas forestais, ás masas autóctonas de carballeiras e soutos, expresamente e estrictamente protexidas pola Directiva 92/43/CEE do Consello, do 21 de maio de 1992, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres.

A Directiva 92/43/CEE do Consello, do 21 de maio de 1992, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, no seu artigo 2 establece:

“1. A presente Directiva ten por obxecto contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres no territorio europeo dos Estados membros ao que se aplica o Tratado.

2. As medidas que se adopten en virtude da presente Directiva terán como finalidade o mantemento ou o restablecemento, nun estado de conservación favorable, dos hábitats naturais e das especies silvestres da fauna e da flora de interese comunitario.

3. As medidas que se adopten conforme a presente Directiva terán en conta as esixencias económicas, sociais e culturais, así como as particularidades rexionais e locais.

En Galicia non existe unha protección específica para este tipo de formacións e, ano tras ano, prodúcese a perda ou degradación de bosques antigos de gran valor ambiental e cultural. A case totalidade dos bosques nativos de Galicia correspóndese con hábitats de interese comunitario, a protección da cal, tanto dentro da Rede Natura 2000 como no resto do territorio, vén derivada, entre outras, polo artigo 45.3 da Lei 42/2007, do patrimonio natural e da biodiversidade. Pero esta protección así como a derivada doutras normativas autonómicas e estatais non resultan suficientemente efectivas para deter a perda de bosques nativos, especialmente de bosques de ribeira, carballeiras e bosques de encostas. Fóra da Rede defínense hábitats de interese comunitario non prioritario que deben ser protexidos, evitando os órganos competentes “a deterioración ou contaminación dos hábitats de interese comunitario, tanto prioritarios como non prioritarios”.

As carballeiras e os soutos son  hábitats comunitarios non prioritarios (pero tamén sometidos a normas de protección que eviten a súa “deterioración”) que, segundo o Manual de Interpretación de los Hábitats de la Unión Europea (EUR-27 2007 e EUR-28 2013) e pola información técnica do Plan Director da Rede Natura 2000 de Galicia (2012), serían definidos como carballeiras galaico-portuguesas con Quercus robur e Quercus pyrenaica (9230) así como Bosques de Castanea sativa (9260).

En relación cos tipos de hábitats de interese comunitario (non prioritarios) de carácter arbóreo indicados, é pois de aplicación todos os supostos que atendan a protexelos da súa “deterioración” (artigo 42.3 da Lei 42/2007).

Neste sentido, a afección de determinados proxectos agrícolas e gandeiros, relativos ao cambio dos usos dos solos (nestes casos de forestais a agrícolas) implican afeccións severas sobre os hábitats de carballeiras (9230) e soutos (9260), que dán orixe a unha afección moi grave sobre o estado de conservación destas masas, ao provocar a súa desaparición, redución superficial, a súa fragmentación, alterando a estrutura e as funcións ecolóxicas dun bosque nativo. A alteración debe, ademais, considerarse como permanente xa que a eliminación das árbores resulta incompatibles co mantemento dun estado de conservación favorable do ecosistema boscoso.

Polo tanto, as carballeiras e os soutos deberan ser obxecto de conservación e restablecemento, debendo a Xunta de Galicia e as demais Administracións implicarse máis na súa protección. É incompatible coa conservación destas calquer proxecto agrícola –gandeiro ou de calquer outro tipo, que provoque a súa redución superficial, a súa fragmentación, altere a súa estrutura ou as súas funcións ecolóxicas.

A conversión dunha carballeira de 2,90 ha (28.968,90 m2) en pasteiros artificiais na parroquia de Balmonte, no municipio de Castro de Rei (Lugo)

O proxecto atópase entre os supostos contemplados no artigo 7, punto 2 da Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental. Como se indica nese artigo, serán obxecto dunha avaliación ambiental simplificada os proxectos comprendidos no seu Anexo II “Proxectos sometidos á avaliación ambiental simplificada regulada no título II, capítulo II, sección 2ª”. Anexo II Grupo 1. Agricultura, silvicultura, agricultura e gandería. b) Forestacións segundo a definición do artigo 6.g) da Lei 43/2003, do 21 de novembro, de Montes, que afecten a unha superficie superior a 50 hectáreas e talas de masas forestais co propósito de cambiar a outro tipo de usos do solo. Segundo o anterior, atendendo ó contemplado no art. 45. da Lei 21/2013, o promotor presenta o documento ambiental, que inclúe os contidos fixados no citado artigo.

Sen embargo o proxecto contempla nin máis nin menos que a talla de 2,37 ha ocupadas por formacións arboradas (fundamentalmente de Quercus robur; ademais de Betula alba, Alnus glutinosa, Castanea sativa, Quercus rubra, Pinus pinaster e Ilex aquifolium). Consiste no apeo e procesado das árbores con motoserra e o seu posterior desembosque mecanizado con autocargador forestal a cargadeiro de camión. O promotor indica que deixará en pé os exemplares autóctonos de maior porte, así como o arboredo autóctono existente nos lindeiros

As  actuacións como o conxunto de traballos encamíñanse a transformar unha superficie de uso forestal de 2,90 ha (28.968,90 m2) en pasteiros artificiais mediante a instalación dun pasteiro artificial mediante aradura, sementeira e outras operacións asociadas.

Eliminación de 150 unidades de carballos nun proxecto de creación de pasteiro artificial no lugar da Vacariza en Piñeiro, municipio de Xermade (Lugo)

Trátase doutro proxecto que implica o cambio de uso dos solos, de forestal a agrícola, para a creación dun pasteiro artificial.

Ademais da evidente perda de biodiversidade e fragmentación de hábitats o proxecto lévase por diante a unha parte do bosque autóctono que xa existía no ano 1956 como masa consolidada segundo as ortofotos dos voos americanos.

Os promotores xustifican os cambios de uso dos solos pola necesidade de ampliar as bases territoriais das explotación de vacún que posúen. Non obstante, estas ampliacions realízanse sempre a base de reducir o bosque autóctono galego e non a costa da eliminación das plantacións forestais de eucalipto e piñeiro.