Galería

10 aeroxeneradores sobre o humidal dunha Braña, ao redor de 500 metros dás vivendas dás familias de 8 núcleos, turbeiras, carballeiras e unha manchea de hábitats prioritarios afectados. Así é o proxecto eólico de Maragouto, de Green Capital Power

Análise do proxecto sectorial de incidencia supramunicipal do proxecto eólico Maragouto

Por acordo do 27 de novembro de 2020, da Xefatura Territorial da Coruña, sometíase a información pública a solicitude de autorización administrativa previa, a autorización administrativa de construción, o estudo de impacto ambiental e o proxecto sectorial de incidencia supramunicipal do proxecto do parque eólico Maragouto, nos concellos de Outes e Mazaricos (expediente IN408A 2017/21) (DOG Núm. 244 de 3 de decembro de 2020).

O proxecto eólico  Maragouto  proxéctase nos termos municipais de Outes e Mazaricos, na provincia da Coruña, pola mercantil Green Capital Power, S.L.

A proximidade aos núcleos e ás casas dás familias é moi preocupante no caso do proxecto eólico Maragouto

A potencia eléctrica xerada polo parque eólico sería de 34’65  MW. Cada aeroxerador tería situado na súa propia  nacelle un transformador con relación 0,69/30  kV e potencia 3.900  KVA, mediante o cal se conecta á rede de media tensión do parque. Esta rede estaría formada por unha serie de liñas subterráneas a unha voltaxe de 30  kV, e enlazaría os diferentes aeroxeradores á subestación transformadora.

Por acordo do Consello de la Xunta de Galicia do 5 de decembro de 2002, a Dirección Xeral de Industria, Enerxía e Minas resolve o 20 de decembro, a publicación no DOG da aprobación definitiva do plan sectorial de incidencia supramunicipal do Plan Eólico de Galicia, que adopta entre outras as seguintes medidas:

  • Aprobar definitivamente o plan sectorial de incidencia supramunicipal, denominado “Plan Eólico de Galicia”.
  • Vincular o plan territorial dos municipios afectados ás determinacións indicadas nos proxectos sectoriais.

De conformidade coa Disposición Adicional Primeira da Lei 10/1995, do 23 de novembro, de Ordenación do Territorio de Galicia, quedan cualificadas como de carácter territorial as obras necesarias para a execución dos proxectos:

“Disposición adicional primeira.

1. A aprobación definitiva dos instrumentos de ordenación do territorio levará implícita a declaración de utilidade pública ou interese social das obras, instalacións e servizos proxectados, así como a necesidade de ocupación dos bens e dereitos necesarios para a execución das obras, instalacións e servizos previstos de forma concreta naqueles, para os efectos de expropiación forzosa ou de imposición de servidumes, sempre que conste a descrición física e xurídica individualizada dos bens e dereitos afectados.[…]”

No mesmo sentido pronúnciase a Lei 2/2016 do 10 de febreiro, do chan de Galicia, no artigo 85 do capítulo IX referido para os efectos da aprobación dos instrumentos de plan urbanístico establece:

 “Artigo 85 Declaración de utilidade pública

1. A aprobación dos instrumentos de plan urbanístico implicará a declaración de utilidade pública e a necesidade de ocupación dos bens e dereitos afectados aos fins de expropiación ou imposición de servidumes. […]”.

A mercantil promotora xustifica o interese público e utilidade social do proxecto por atoparse este dentro das áreas delimitadas no Plan Sectorial Eólico de Galicia, aprobado definitivamente polo Consello de la Xunta de Galicia o 1 de outubro de 1997.

Características técnicas:

O parque eólico  Maragouto constará de 10 aeroxeradores  G132 ou similar de ata 3,465  MW de potencia unitaria, cunha potencia de conxunto de 34,65  MW. Cada aeroxerador dispoñerá do seu propio transformador que entregará a potencia xerada á rede de interconexión interna do parque eólico de media tensión (30  kV).

Esta rede interna conduciría a enerxía ata a subestación transformadora 30/132 kV do parque eólico, onde se elevaría o nivel de tensión de 30  kV á de transporte 132  kV. A enerxía eléctrica proxecta evacuarse mediante unha Liña Aérea de simple circuíto á tensión de 132  kV ata a súa conexión coa subestación en proxecto de  Banzas 30/132 kV. A liña de  evacuación é obxecto doutro  proxecto.

O proxecto tamén contempla a instalación dunha torre meteorolóxica de medición.

O acceso ao parque eólico farase desde a estrada DP-6204, dispoñendo de varios accesos a outros tantos viais:

– Acceso a Vial 06: aproximadamente  p. k. 12+000 da estrada DP-6204.

– Acceso a Vial 01: aproximadamente  p. k. 11+640 da estrada DP-6204.

– Acceso a Vial 02: aproximadamente  p. k. 11+000 da estrada DP-6204.

– Acceso a Vial 03 e Vial 04: aproximadamente  p. k. 10+700 da estrada DP- 6204.

– Acceso a Vial 05: aproximadamente  p. k. 10+000 da estrada DP-6204.

A mercantil promotora prevé unha rede de camiños de interconexión entre as turbinas que permiten o tránsito dos medios de transporte de equipos e maquinaria de montaxe nunha primeira fase, e de explotación e mantemento durante a vida útil do parque.

O ancho mínimo de vial entre turbinas é de 5 m. No interior das curvas, adoptarase un  sobreancho de 1 m. Devandito  sobreancho realizarase cunha transición de 30  m nos tramos anterior e posterior á curva. O ancho do vial de acceso á torre de parque é de 4m.

Características dos aeroxeneradores:

O parque eólico proxéctase a instalación de 10 aeroxeradores tipo  GAMESA G132 de ata 3,465  MW, 132 m. de  diámtero de pas e de 134 metros de altura de  buxe, Clase II/III; que xerará unha potencia total de 34,65  MW.

Na parcela na que se vai a situar a subestación a mercantil promotora prevé explanar unha superficie de terreo de aproximadamente 4.603  m2, do total de 7.544  m2 da leira. Nesta chaira localízase o cerramento da subestación e o edificio de control.

Na parte lateral do edificio, dispoñerase unha zona de aparcamento na que se previu a posibilidade de 3 prazas para vehículos, co que se consideran cubertas as necesidades do persoal de mantemento do parque.

Desde un punto de vista  hidrógráfico, a zona de afección do parque eólico Maragouto esténdese integramente na conca do Río Beba, pertencente á conca do Río Xallas. O parque proxectado aséntase directamente enriba dunha Braña, un humidal con hábitats prioritarios e regado por multitude de cauces e fontes. O proxecto non recolle os nomes dos cauces afectados, a pesar de ser ben coñecidos polas familias e os habitantes da zona nin referencia as fontes afectadas. A Braña contén diversas especies de interés prioritario e amparadas pola protección reforzada da Directiva de Hábitats polo que o proxecto industrial debe ser rexeitado pola súa incompatiblidade.

O proxecto eólico Maragouto aséntase sobre unha Braña con hábitats prioritarios

O Plan Director da Rede Natura 2000 de Galicia é o instrumento básico para a planificación, ordenación e xestión en rede das Zonas de Especial Conservación (ZEC) e das Zonas de Especial Protección para as Aves (ZEPA), zonas que, segundo a mercantil promotora non se verán afectadas polas infraestruturas que compoñen ao parque eólico.

Os espazos naturais máis próximos á zona de afección do presente estudo son: polo sureste ao redor de 5 km a  ZEC Esteiro  do Tambre, e polo  oeste a máis de entorno o 9 km a  ZEC Carnota – Monte Pindo, declarados ambos os como zonas especiais de conservación polo Decreto 37/2014, do 27 de marzo de 2014, polo que se declaran zonas especiais de conservación os lugares de importancia comunitaria de Galicia e apróbase o Plan director da Rede Natura 2000 de Galicia; e á súa vez, ambos os espazos naturais considéranse  zomo Zonas de Especial Protección dos Valores Naturais (ZEPVN), constituíntes da Rede.

O proxecto eólico Maragouto aséntase sobre unha Braña con hábitats prioritarios e abrangue terras agrícolas

Con respecto ao Plan de recuperación da  subespecie  lusitánica do  escribano palustre (Emberiza  schoeniclus  L.  subsp.  lusitanica), o parque eólico  Maragouto proxéctase sobre a área de distribución potencial, conforme o Decreto 75/2013, do 10 de maio, polo que se aproba o Plan de recuperación desta especie en Galicia.

Planeamentos urbanísticos:

O municipio de Mazaricos conta con documento de Normas Subsidiarias de ordenación municipal aprobadas definitivamente o 4 de maio de 1995, e por tanto redactado ao amparo da derrogada Lei 11/85 de adaptación do chan a Galicia (LAGSA).

Dado que os terreos en cuestión non se atopan dentro de Rede Natura 2000, nin se ten constancia de que teña ningunha outra afección sectorial, parece quedar claro que a clasificación aplicable ao chan sobre o que se asenta o parque eólico é a de “Chan Non Urbanizable de Protección Agropecuaria”, equivalente ao “Chan rústico de protección agropecuaria” definido no art. 34 da Lei do chan de Galicia ( LSG).

O municipio de Outes, réxese por Plan Xeral de Ordenación Municipal, aprobado definitivamente o 11/01/2011, os terreos afectados están clasificados como chan rústico de protección forestal, chan rústico de protección agropecuaria, chan rústico de protección de augas e chan rústico de protección ordinaria.

Distancias a núcleos urbanos:

• Os aeroxeradores M2, M3 e M4 atópanse a unha distancia de 683 m., 647,5 m. e 830 m. do núcleo rural A Vila do Monte.  A máquina M4 sitúase a 990,2 metros de Valadares.

• A máquina M5 localízase a 514 m. da localidade de San Cristóbal e a 893,3 m. do núcleo rural Esperante.

• O aeroxerador M6 dista 511,2 m. e 686,9 m. das poboacións de San Cristóbal e Esperante respectivamente.

•  M7 atópase 855,7 m. do límite rural de San Cristóbal, a 789,9 m. de Esperante e 983,4 m da localidade de Lestaio.

• A máquina M8 atópase a 791,5 m. de San Cristóbal, 514,3 m. da poboación Esperante e a 611,3 m. do núcleo rural Lestaio.

• O aeroxerador M9 dista 856,6 m. da localidade de Esperante, 604,5 m. do límite do núcleo rural de Lestaio e 907 m. da poboación Mirás.

• O aeroxerador M10 atópase a unha distancia de 874,9 m. do núcleo rural As Touzas, a 597 m. dá localidade de Loios e a 508,8 m. dá localidade de Mirás.

• A máquina M11 localízase a 511,2 m. de Lestaio e a 504,9 m. da poboación de Mirás.

Outros espazos protexidos, ademais do humidal (braña con charcas, ríos, regos e fontes)

Os espazos naturais máis próximos á zona de afección do estudo son: polo  sureste a de 5 km a  ZEC Esteiro  do Tambre, e polo  oeste en torno o 9 km a  ZEC Carnota – Monte Pindo, declarados ambos os dous como zonas especiais de conservación polo Decreto 37/2014, do 27 de marzo de 2014, polo que se declaran zonas especiais de conservación os lugares de importanciacomunitaria de Galicia e apróbase o Plan director da Rede Natura 2000 de Galicia; e á súa vez, ambos os espazos naturais considéranse  zomo Zonas de Especial Protección dos Valores Naturais (ZEPVN), constituíntes da Rede galega de espazos protexidos, declaradas segundo o Decreto 72/2004, do 2 de abril.

De acordo co Mapa Forestal de España a escala 1:25.000 elaborado polo Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente en 2011, a vexetación presente na zona de estudo estaría constituída por un mosaico de prados, cultivos e matogueira, e bosques de plantación forestal de eucalipto e piñeiro, e en certas áreas mesturadas con  frodosas autóctonas como o carballo (Quercus  robur), o bidueiro (Betula alba), o salgueiro (Salix  atrocinerea) ou mesmo algún acivro (Ilex  aquifolium).

Segundo a información consultada da base de datos do Ministerio para a Transición Ecolóxica, mediante o “Atlas e Manual de Interpretación dos Hábitat Españois” (última modificación Marzo 2019), na zona de estudo do proxecto atoparíanse, segundo a bibliografía existente, os seguintes hábitats catalogados como de interese comunitario e natural prioritario, segundo o  HAB_ LAY (código identificador dos polígonos da cartografía):

Polígono 36769

  • Hábitat prioritario 91E0* – Bosques  aluviais de  Alnus  glutinosa e Fraxinus  excelsior
  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat de interese comunitario 4030 –  Brezais secos europeos
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 37853

  • Hábitat de interese comunitario 9230 –  Robledais  galaicoportugueses con  Quercus  robur e  Quercus  pirenaica

Polígono 38840

  • Hábitat prioritario 91E0* – Bosques  aluviais de  Alnus  glutinosa e Fraxinus  excelsior
  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat de interese comunitario 3110 – Augas  oligotróficas cun contido de minerais moi baixo das chairas  arenosas (Littorelletalia  uniflorae)
  • Hábitat de interese comunitario 7150 – Depresións sobre substratos turbosos do  Rhynchosporion
  • Hábitat de interese comunitario 8210 – Pendentes rocosas calcícolas con vexetación  casmofítica
  • Turbeiras de  esfagnos con  Carex  durieui e  Sphagnum  papillosum
  • Turbeiras planas  oligótrofas galaico-portuguesas e asturianas
  • Pradeira-xunqueira  oligótrofa  orocantábrica meridional
  • Xuncal  oligótrofo atlántico
  • Esparganiais con  nabo do diaño e  grama de cen pés

Polígono 38892

  • Hábitat de interese comunitario 9230 –  Robledais  galaicoportugueses con  Quercus  robur e  Quercus  pirenaica
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 39128

  • Hábitat de interese comunitario 8220 – Pendentes rochosas  silíceas con vexetación  casmofítica
  • Hábitat de interese comunitario 9230 –  Robledais  galaicoportugueses con  Quercus  robur e  Quercus  pirenaica
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 39362

  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat prioritario 6230* -Formacións  herbosas con  Nardus, con numerosas especies, sobre substratos  silíceos de zonas montañosas (e de de zonas  submontañosas da Europa continental)
  • Hábitat de interese comunitario 4030 –  Brezais secos europeos
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

Polígono 40210

  • Hábitat prioritario 4020* –  Brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliaris e Erica  tetralix
  • Hábitat de interese comunitario 4030 –  Brezais secos europeos
  • Hábitat de interese comunitario 4090 –  Brezais  oromediterráneos endémicos con  aliaga

O proxecto industrial aséntase sobre unha Braña, un humidal que debera estar protexido e ademais afecta a hábitats prioritarios e de interese comunitario que deben ser obxecto de protección, mantemento e conservación. En ambos os dous casos estes hábitats non deben ser obxecto de deterioración. Existen bosques aluviais de Alnus nglutinosa e  Fraxinus  excelsior e turbeiras que non poden ser obxecto de deterioración. Os cauces que existen na zona son cauces permanentes. A mercantil promotora obvia a verdadeira natureza do espacio no que pretende instalar o proxecto eólico, xa que trátase dun espazo de grandes valores ambientais e ecolóxicos

As plataformas e as cimentacións eólicas sobre Hábitats de interés prioritario

Os hábitats de interese comunitario e  prioritarios mencionados serán obxecto de afectación severa polo proxecto industrial eólico, ademais pola creación dos viais e gabias.

Visibilidade sobre as  Áreas de Especial Interés Paisaxístico (AEIP)

As Áreas de Especial Interese Paisaxístico (AEIP), as máis próximas á contorna de implantación do parque eólico son a denominada “O Pedregal” (ao redor de 2,7 km ao suroeste da instalación) e, a maiores distancias, atópanse a denominada “ Baixo Tambre” (a máis de 8 km ao sueste do proxecto), e a máis de 9 km áchanse, polo noroeste, as  AEIP “Monte  do Pindo” e “Devesa dúas Anllares”; así como o denominado espazo de interese paisaxístico “Monte Pindo e  Fervenza  do Xallas” delimitado polo Plan de  Ordenadción do Litoral. Ao sur, a distancias maiores de 8,5 km localízanse outros espazos de interese paisaxístico: “ Illa Quebra”, “ Cumio de San Lois”, “Campo dás Cortes”, “Punta Insua”, “Monte Louro”, e “Monte  Dordo”.

As infraestruturas que compoñen o parque eólico Maragouto sí afectan ás  AEIP mencionadas, polo que se produce afección severa sobre os valores naturais e culturais presentes nas mesmas e que as determinan como tales zonas protexidas da paisaxe.

Se ben o parque eólico non resulta visible desde a  AEIP “Devesa de Anllares” e o  EIP “Monte Pindo e  Fervenza  do Xallas”, sí resulta afectada a AEIP O Pedregal, a  AEIP  Baixo Tambre, a  AEIP San Xusto, e a  AEIP Monte  do Pindo.

En relación aos espazos de interese  paisaxístico delimitados polo Plan de  Ordenadción do Litoral, a instalación proxectada afecta á  EIP  Illa Quebra, á do  EIP Monte Louro, de forma máis severa afecta á  EIP Campo de Cortes ao igual que á  EIP  Cumio de San Lois.

Desde as AEIP mencionadas as pas dos aeroxeneradores aprécianse de maneira moi acentuada e severa.

Dentro do radio do proxecto eólico localízanse as seguintes liñas eléctricas que fragmentan o territorio, os hábitats, implican a perda de biodiversidade e un impacto visual moi severo no conxunto das infraestruturas existentes na entorna do parque proxectado:

  • LAT  de 66 kV Parque eólico Corzán –Parque eólico Serra de Outes.
  • LAT C TA2 MZR66
  • Liñasde media tensión (LMT).

Ademais as instalacións tamén son visibles desde a  ZEC Esteiro  do Tambre, a ZEC Carnota-Monte Pindo, xa que non existen nin pantallas nin barreiras visuais que diminuan ou disimulen o impacto visual severo sobre estes espazos.

Destacar a presenza doutros parques eólicos existentes na o ámbito de estudo e próximos ás AEIP estudadas, como tamén se pode observar na imaxe referida.

O impacto visual, a fragmentación dos hábitats, a perda da biodiversidade e o impacto acústico derivado dá proximidade doutros proxectos eólicos en explotación ou tramitación e as infraestruturas asociadas correspondentes ás liñas de evacuación son moi severos.

mpre ter en conta que dentro dos 5 km dá entorna do proxecto, hai 8 parques eólicos, catro deles en fase de tramitación e outros catro en explotación.

Este cadro do proxecto da mercantil promotora demostra que a incidencia visual e acústica puidera ser menor se a Administración da Xunta de Galicia optara pola repotenciación dos parques existentes, no canto de continuar espallando parques sen ordenación e control por todo o territorio galego.

O agrupamento de parques eólicos nun mesmo espazo multiplica os seus efectos negativos sobre aves e  quirópteros ao afectar a unha maior superficie de hábitat propicio para as especies. A ocupación dunha determinada área por parte dun parque eólico pode causar que unha especie dada sexa desprazada do seu hábitat (de invernada, cría, alimentación, etc.), pasando a buscar un hábitat alternativo nas proximidades. Se este hábitat tamén desaparece pola implantación doutro parque eólico o efecto é maior, podendo reducir a probabilidade de éxito da migración, o futuro éxito reprodutor ou mesmo un incremento da mortaldade (Atienza  et ao 2008,  Kuvlesky  et ao. 2007,  Everaert 2007,  Drewitt e  Langston 2006,  LDA 2000).

Outro efecto aditivo/ sinérxico é o incremento do efecto barreira. A actuación conxunta de varios parques eólicos nunha área crea unha barreira que conleva a un incremento nos custos de enerxía, que se traduce nunha perda de condición física, o que pode provocar unha redución do éxito reprodutivo das aves (Atienza  et ao 2008,  Kuvlesky  et ao. 2007,  Everaert 2007,  Drewitt e  Langston 2006,  LDA 2000).

Ademais dos anteriores, tamén poderían producirse efectos  acumulativos noutros ámbitos como pode ser o medio  perceptual. A presenza de varias infraestruturas da mesma índole na contorna xenera un maior impacto visual global sobre o mesmo.

Os cambios estruturais, as modificacións da contorna, as áreas de  intervisibilidade e as concas visuais causan efectos ambientais aditivos e en ocasións  sinérxicos que fragmentan os hábitats e inciden directamente na perda de biodiversidade.

Os aeroxeradores son elementos estraños nunha paisaxe natural, por conseguinte, a instalación dun parque eólico supón unha modificación da calidade estética do escenario paisaxístico cuxo efecto é necesario analizar tanto se os lugares de instalación teñen protección legal coma se carecen dela.

Impacto acústico moi severo

A presencia de varios aeroxeneradores a distancias moi reducidas dás vivendas familiares ten un impacto acústico importante que vai a repercutir a medio e longo prazo na saúde das familias e dos ecosistemas. Hai que ter en conta que a este ruido hai que engadir o de outras infraestruturas como as numerosas estradas.

Respecto ao nivel de ruído ambiental, a existencia de múltiples parques eólicos tamén produce impactos sobre este aspecto. Con todo, o nivel de ruído emitido polos aeroxeradores e a reducida distancia aos núcleos, incrementa o desacougo dás familias que ven perturbadas a súa dinámica e benestar cotiá.

Unha manchea de parques eólicos máis nos municipios afectados: trece parques en funcionamento e 12 máis en tramitación

Na zona de implantación do parque eólico  Maragotuo atópanse actualmente en funcionamento ou autorizados trece parques eólicos situados nun radio de estudo de 15 quilómetros dos aeroxeradores proxectados: Parque Eólico  Corzán, Parque Eólico Serra de  Outres, Parque Eólico Pedregal  Tremuzo Ampliación, Parque Eólico Pedregal  Tremuzo, Parque Eólico  Paxareiras II  F, Parque Eólico Currás, Parque, Eólico  Paxareiras  IIB, Parque Eólico  Paxareiras II  C, Parque Eólico  Paxareiras I-II A ( Montevos), Parque Eólico  Paxareiras II D-E, Parque Eólico Singular Carnota, ParquemEólico Singular Muros, e Parque Eólico Ponche Rebordelo (Fonte:  Rexistro Eólico de Galicia-Decembro 2019).

Ademais, actualmente na zona de implantación do parque eólico atópanse en tramitación doce parques eólicos: Parque Eólico  Banzas, Parque Eólico Outes, Parque Eólico Singular Outes, Parque Eólico Alvite, Parque Eólico Alvite II, Parque Eólico A Picota, Parque Eólico A  Ruña III, Parque Eólico A  Ruña II, Parque Eólico San Cosmeiro, Parque Eólico  Vaqueira, Parque Eólico Ampliación  Virxe, e Parque Eólico Alto dás  Agras (Fonte: Rexistro Eólico de Galicia-Decembro 2019).

Móstrase na imaxe seguinte o exposto (ver Plano nº 14 “Parques eólicos na zona”):

O ruído, pola súa incidencia sobre a poboación que o sofre, é causa de malestar social (Knopper  LD  et ao.2014). Este tipo de impacto, que pode ser causado polas accións inherentes a calquera tipo de obra, pode traducirse nun incremento da presión sonora ambiental nas poboacións próximas.

O núcleo de poboación máis próximo ao parque eólico é San Cristovo, que se localiza a uns escasos 514  metros do aeroxenerador M5.

Mencionar que ao redor duns 10 km ao norte do proxecto eólico  Maragouto pasa a prolongación do Camiño de Santiago.

Un proxecto eólico sobre unha Braña (un humidal) e con afección a varios cauces e fontes

O vial de acceso ao aeroxerador  M2, así como o propio aeroxerador, sitúanse sobre prados  higrófilos con presenza de xuncos, onde existen arroios temporais e vexetación asociada ao hábitat 91E0*, debido á existencia dun leito fluvial nas proximidades.  Ademas, atópanse de forma aleatoria varios exemplares de piñeiro.

O aeroxerador  M3 sitúase sobre matogueira con especies de piñeiro mesturadas.

O vial de acceso ao  M3 sitúase sobre un camiño xa existente rodeado por especies típicas de matogueira, piñeiros e eucaliptos, aínda que próximo a este camiño existe unha zona  encharcada por un arroio sobre o cal existen especies constituíntes do hábitat prioritario 91E0*. Este é un cauce permanente e vaise ver eliminado ou gravemente afectado polas obras do vial.  Ademais esta braña sí se verá afectada severamente ao atoparse a escasos 100 metros do aeroxerador  M3.

O vial de acceso ao  M4 sitúase sobre un camiño existente rodeado por vexetación asociada a ribeira (hábitat 91E0*), debido á existencia tanto de arroios temporais como dun río.

O aeroxerador  M5 sitúase sobre prados  higrófilos con presenza de xuncos, dedicados a pastoreo e cultivo de millo para o gando vacún.

Mencionar que nas inmediacións do  M5 existe un arroio permanente, que non temporal como indica a mercantil promotora, que falta a verdade para encubrir o asentamente do proxecto industrial sobre un humidal, unha braña con especies de interés prioritario.

Na contorna do vial do aeroxerador  M6 e do propio aeroxerador, existe un río asociado ao bosque  aluvial (91E0*).

O aeroxerador  M6 sitúase sobre terreos ocupados por prados  higrófilos.

O vial de acceso do aeroxerador  M7 transcorre por unha pista xa existente sobre a cal existe un arroio permanente (que non temporal) por ambos os lados, con vexetación propia de ribeira ao longo da pista existente. Para a mercantil promotora todos os regos son temporais. Falta a verdade maliciosamente para encubrir a natureza do chan sobre o que pretende asentar os eólicos, que é un humidal.

O aeroxerador  M7 sitúase sobre terreos ocupados de forma maioritariamente por prados  higrófilos, con presenza de xuncos, dedicados a pastoreo para o gando vacún, afectando unha pequena parte da plataforma do mesmo a unha plantación de piñeiros. Nas proximidades da localización do aeroxerador  M10 existe un río asociado ao bosque  aluvial (91E0*), hábitat de interés prioritario.

O aeroxerador  M10 localízase sobre unha superficie ocupada por matogueira e especies arbóreas distribuídas  aleatoriamiente, mesturándose exemplares de piñeiro e  caducifolias, sen afectar o hábitat prioritario 91E0*.

O vial de acceso do aeroxerador  M11 transcorre por unha pista xa existente sobre a cal existe un arroio temporal por ambos os lados. Así mesmo, o camiño pasa sobre un río, dando lugar a vexetación propia de ribeira ao longo do leito.

O aeroxerador  M11 sitúase sobre unha superficie de matogueira en bo estado de conservación, do hábitat  brezais húmidos atlánticos de zonas tépedas de Erica  ciliares e Erica  tetralix.

As instalacións que conforman o parque eólico  Maragouto asentaranse sobre zonas cun uso de chan actual dedicado, maioritariamente, á produción agrícola-gandeira. Trátanse, de forma xeral, duns terreos  circundados por unha serie de arroios temporais e ríos que dan lugar á existencia de especies constituíntes do hábitat de interese prioritario 91E0* – Bosques  aluviales de  Alnus glutinosa e  Fraxinus  excelsior.

Desta forma, as superficies afectadas directamente polo parque eólico Maragouto (plataformas e cimentacións de aeroxeradores e viais novos), deséñanse sobre unha braña con hábitats de interés prioritario.

Ausencia de protección dás vías pecuarias tradicionais máis compatibles co equilibrio da entorna natural

Galería

Alerta tras o anuncio da nova lei de “facilitación” do espolio de Galicia

Este domingo, 1 de novembro de 2020 a cidadanía galega espertaba coa noticia de que o goberno galego do Partido popular que lidera Alberto Núñez Feijóo, pretende implantar nun prazo inmediato unha “importante” reforma administrativa orientada a axilizar a autorización de grandes proxectos empresariais. Quérese reducir burocracia e contraer as etapas administrativas que toda iniciativa industrial debe superar antes obter o visto e prace para así comprimir a tramitación e mellorar a competitividade. O obxectivo, segundo o executivo, é acurtar ata un terzo a duración de todo o proceso, que nos casos máis complexos pode levar agora ata máis de tres anos, todo elo a prol das grandes corporacións empresariais eólicas e mineiras, as máis beneficiadas.

Cidadanía en alerta

Esta noticia sorprende sobremaneira e debera alertar á cidadanía e ás entidades naturalistas e ecoloxistas galegas, xa que nestes tempos de coronavirus, nos que a  cidadanía do mundo está a percibir que a situación dos nosos ecosistemas, e moi especialmente o descenso da biodiversidade na natureza, prexudicáronnos, facendo que esteamos máis expostos a que pandemias como a que estamos a sufrir volvan suceder. De novo, o dano que o home inflixe á súa contorna é clave na cadea de transmisión do virus e o goberno da Xunta de Galicia de Alberto Núñez Feijóo está a implantar unhas políticas económicas agresivas co medio ambiente, que pretenden facilitar, axilizar e acelerar a implantación de proxectos empresariais agresivos e depredadores de recursos acortando os tempos precisos para valorar debidamente os impactos ambientais que dos mesmos se poden derivar.

Galicia en rebaixas e a prezos de saldo. A letalidade das políticas depredadoras do Partido popular de Galicia

Cando aínda a cidadanía galega non asumiu os efectos da chamada “Lei de Depredación de Galicia” que modificou normas tan importantes como a Lei 8/2009 de aproveitamento eólico, a Lei 3/2008 de minería ou a Lei 7/2012 de Montes, esta nova lexislación reduce ás corporacións e grandes empresas os requisitos de declarar os seus proxectos como industriais estratéxicos. Deste xeito benefícianse da ausencia do control urbanístico, e dun uso prioritario do chan fronte a calquera outro uso. Tamén poden recibir adxudicacións directas de chan e maiores subvencións por parte do goberno. Isto ademais é agravado por unha opacidade absoluta en torno á tramitación administrativa, como ocorre no ámbito da minería ou do sector eólico.

As probas evidentes atópanse en casos como o parque eólico do Iribio, paralizado polo TSXG e que Fergo Vento coa complidade do goberno galego pretendía implantar no Courel, en plena Rede Natura. Outro exemplo, as minas de níquel de Castriz en Santa Comba, promovidas por un entramado espúreo de empresas e que con autorización implícita da Xunta de Galicia, pretendía eludir todo tipo de autorizacións e controis ambientais, ao igual que a súa homóloga mina de Varilongo, que reactívase tras máis de 30 anos de paralización irregular sen avaliación de impacto ambiental, logo de contar co beneplácito do Vicepresidente Segundo da Xunta, Francisco Conde.

Outro caso semellante, o proxecto eólico das Salgueiras, en Corme, que pretenden implantar á beira da Rede Natura e sen unha previa avaliación das repercusións sobre a Rede Natura 2000, infrinxindo o Plan de Ordenación do Litoral (POL) e toda a normativa da Paisaxe.

Alerta desde o CSIC

O divulgador científico David  Quammen pensa que o coidado da natureza é un investimento, que se trata da mellor vacina para protexernos de virus que actualmente afectan a animais salvaxes, cos que interactuamos cada vez máis por mor da destrución dos ecosistemas onde viven. A clave dánola Fernando Valladares, doutor en Bioloxía do Centro Superior de Investigacións Científicas de España (CSIC): o papel protector da biodiversidade. A existencia de máis dun millón de especies está ameazada pola acción do home, e con cada perda dunha especie diminúe o efecto de  dilución ou  amortiguamiento da propagación de infeccións dunha especie animal ao home. Este tipo de transmisión de enfermidades coñécese como  zoonosis e e supón xa o 70 por cento das enfermidades emerxentes no mundo.

Alerta desde as Nacións Unidas

Por outra banda as Nacións Unidas onde ademais de incidir na barreira de protección para futuras pandemias que supón a biodiversidade, poñen en valor outros beneficios que presenta o seu coidado: auga e aire limpos, alimentos nutritivos, fonte de medicamentos e coñecementos e, entre moitos outros, mitigación do cambio climático.

Demandas ao Executivo galego de Alberto Núñez Feijóo

Desde algunhas entidades ambientais e ecoloxistas de Galicia demándase ao goberno galego que presidente Alberto Núñez Feijóo:

1.- un pouco de “sentidiño” común en tempos de coronavirus e máis garantías ambientais, para protexer os recursos naturais de Galicia, incluida as Paisaxes galegas afectadas gravemente polo descontrol da planificación eólica de Galicia e a minería irresponsable.

2.- o impulso dun novo Plan Sectorial eólico para Galicia que integre as políticas derivadas das directrices das Paisaxes de Galicia, da protección dos espazos naturais integrados na Rede Natura, no Plan de Ordenación do Litoral (POL), o patrimonio cultural e arqueolóxico e garanta a participación da cidadanía no seu proceso de elaboración.

3.- a paralización inmediata de políticas “facilitadoras” da implantación de empresas, que non teñen outro efecto que a venda de Galicia a prezos de saldo ás grandes industrias e corporacións, que non deixan retorno social algún para as comunidades locais que sofren ou soportan os efectos da depredación dos seus recursos.

4.- o fomento dos bosques e da biodiversidade destes, freando sen demora a expansión incontrolada das plantacións de eucaliptos, os monocultivos forestais e finiquitando unhas políticas de caza letais para os ecosistemas, que fomentan o descontrol cinexético ao permitir a importación de especies de países do leste europeo para aumentar a sobrepoboación, ante a ausencia de especies propias autóctonas.

Galería

O Servizo de Conservación da Natureza da Coruña alertou de numerosas deficiencias no proxecto ambiental do parque eólico Mouriños.

A Oficina do Valedor do Pobo pon en coñecemento, a petición as entidades Petón do Lobo, Ouriol do Anllóns e Cova Crea, as numerosas obxeccións efectuadas polo organismo da Xunta a este proxecto de Gas Natural Fenosa na Costa da Morte, que confirman as alegacións presentadas pola Asociación Salvemos Cabana ao plan eólico da compañía.

Serra do Gontón, afectada polo futuro parque eólico Mouriños, parroquia de Canduas
Serra do Gontón, afectada significativamente polo proxecto eólico Mouriños (parroquia de Canduas, Cabana de Bergantiños).

Así, entre outros factores, o Servizo de Conservación da Natureza incide na “limitación nos estudos de fauna efectuados no estudo ambiental presentado en relación coa detección de especies protexidas” coma o alcaraván común (Burhinus oedicnemus), o morcego de ferradura pequeno (Rhinolophus hipposideros), o morcego de ferradura grande (Rhinolophus ferrumequinum), a gataformela (Circus cyaneus), a tartaraña (Circus pygargus) e a escribenta das canaveiras (Emberiza scheniclus lusitanica).

Ademais, este departamento estima que “para efectuar unha adecuada avaliación” das repercusións do proxecto, este tamén debe dar resposta á “posible presenza” de hábitats de interese comunitario afectados e de especies protexidas, ata un total de 6 na categoría de “en perigo de extinción” e 4 como “vulnerables” no Catálogo Nacional de Especies Ameazadas e 11 en perigo de extinción e 20 vulnerables segundo o catálogo galego.

O Servizo da Conservación da Natureza tamén destaca a “ausencia de análise de avaliación” no estudo ambiental presentado debido á proximidade dunha Zona Especial de Conservación (ZEC) e unha Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA), e tamén aos seus valores asociados “entre os que destacan as rutas e desprazamentos de fauna“.

Doutra banda, fai referencia á “ausencia de fiabilidade” do texto presentado “no que respecta ao estudo de colisións das aves e morcegos contra os aeroxeradores“, e á “falta de argumentos en relación a unha afirmación de gran calado recollida no estudo ambiental, relativa a que o ruído producido polos aeroxeradores -de 110 decibelios segundo o proxecto da empresa-, non terá ningunha incidencia na fauna, nin na súa distribución nin no seu comportamento“.

O organismo da Xunta destaca, finalmente, que “a normativa de protección e conservación das especies vai encamiñada a evitar a xeración de impactos para os hábitats e as especies ameazadas, destacando que esta premisa entra en conflito directo co recollido no estudo ambiental“.

UN PROXECTO AMBIENTALMENTE INVIABLE

Para as asociacións Salvemos Cabana, Petón do Lobo, Ouriol do Anllóns, e Cova Crea, que veñen de unir as súas forzas para loitar contra os proxectos de Gas Natural Fenosa na Costa da Morte, isto demostra que, do mesmo xeito que o proxecto eólico Pena Forcada-Catasol II en Laxe, o Mouriños, entre Cabana de Bergantiños e Zas é ambientalmente inviable e, de autorizalo, o Executivo galego arríscase a arruinar para sempre unha zona que destaca polos seus elevados valores ambientais, paisaxísticos e patrimoniais.