Galería

Coñece o proxecto do parque eólico Alto da Croa en Dumbría e Vimianzo (A Coruña). Descarga o modelo de alegación e participa!

Muíños no río Hospital, Dumbría

Coñece as características do proxecto do parque eólico Alto da Croa. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo:

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegacións ao proxecto do parque eólico Alto da Croa. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública ou se tes sinatura electrónica no rexistro dá Administración estatal no enlace: https://rec.redsara.es/registro/action/are/acces ou coa Chave 365 no portal da Xunta de Galicia: https://sede.xunta.gal/ Tamén podes modificar o modelo. Fin do prazo para presentar as alegacións: 24 de maio de 2022.

Poligonal do parque eólico Alto da Croa en Dumbría e Vimianzo segundo o proxecto da mercantil promotora
Galería

O Convenio da Paisaxe e os Penedos de Pasarela e Traba (Laxe). A importancia da participación cidadá na elaboración do Plan de conservación, acción e xestión deste espazo identitario e simbólico. A Paisaxe Non Ten Límites. A importancia do patrimonio sonoro e olfativo das paisaxes

O Convenio Europeo da Paisaxe (en diante CEP), ou tamén denominado Convenio de  Florencia, é un tratado internacional promulgado polo Consello de Europa na cidade de  Florencia. Este Tratado foi asinado polos Estados integrantes do devandito organismo en  Florencia o 20 de outubro de 2000 e entrou en vigor o 1 de marzo de 2004.

O CEP foi ratificado pola maioría dos Estados membros, entre eles, España, no ano 2007, e entrou en vigor nese país o 1 de marzo de 2008.

O CEP establece e define (art. 1) os obxectivos de calidade paisaxística como “a formulación polas autoridades públicas competentes, para unha determinada paisaxe, das aspiracións das poboacións en canto refírese ás características paisaxísticas do espazo no que viven”.

Cada paisaxe debe ser “identificada e cualificada”, mediante os procesos de consulta pública que garantan a “participación de todas as persoas interesadas pertinentes”, e os obxectivos de calidade deben ser inseridos nos instrumentos de planificación e actuación que en cada caso considérense máis adecuados. “Debe establecerse unha clara relación entre os devanditos obxectivos, os resultados das análises para a identificación e cualificación, e as medidas necesarias para conseguilos”.

Un dos aspectos innovadores que se derivan da conceptualización de paisaxe que o CEP adopta está referido á  supeditación da existencia do mesmo á percepción da poboación, isto é, a unha subxectividade colectiva, con toda a complexidade psicolóxica e social que o acto  perceptivo implica. O Convenio refírese á paisaxe como «calquera parte do territorio tal como percíbea a poboación». Este carácter  perceptivo da paisaxe fai referencia á súa dimensión humana.

Por primeira vez atopámonos cun Convenio que centra a súa atención naquelas persoas que habitan e forman parte integrante dun territorio e onde a participación da cidadanía é a chave para establecer as determinacións nas que se basearán os obxectivos de calidade paisaxística.

Establécese, ademais, que en todas as etapas deste proceso a participación, a concertación, o intercambio de ideas, a negociación e aprobación deben facerse entre as institucións e a poboación. Por tanto, a atención que require a paisaxe no desenvolvemento deste proceso precisa da concorrencia da sociedade civil, a participación cidadá e as administracións, empresas e institucións expertas en materias relacionadas coa paisaxe.

A Galla de Pena Forcada

A importancia do antigo Camiño Real que atravesaba os Penedos de Pasarela – Traba

Tanto a toponimia como a microtoponimia referencian a existencia do camiño real que atravesaba a paisaxe protexida.

As  paisaxes  identitarias  ou simbólicas

As persoas que viven e constrúen a súa paisaxe, que forma parte dela, que distinguen cada un dos seus elementos e adhírense aos mesmos produtiva ou  afectivamente, que se identifican coas súas cores, cheiros e sons cambiantes, non necesariamente teñen  porqué concibila como paisaxe no sentido panorámico ou estético. Existen, de feito, moitas persoas que non observaron nunca de forma conxunta e  admirativa as súas propias paisaxes, como hai outros moitas que non as perciben como algo destacable pola súa beleza. Agora ben, todas adoitan distinguir con extremado detalle cada unha das súas compoñentes, ás que consideran recursos propios, elevándoas nalgúns casos á categoría de símbolos. En relación con esta  singularización simbólica das paisaxes, por parte dos seus propios poboadores, tanto a súa diversidade como as súas densidades de camiño e de  poboamento e a súa ancestral cultura determinan que sexan moi numerosas as paisaxes recoñecidas pola poboación como distintivas e  identitarias.

A paisaxe compórtase aquí como un elemento simbólico do grupo, superando o simple papel de «contedor», pero ademais determina un modo de actuar e de interpretar a realidade. A paisaxe  identitaria contén unha serie de signos —compoñentes emblemáticos— a través dos cales «comunican a súa identidade». Tales signos non son estables, senón que «en cada época, cada sociedade e cada grupo, achéganse á paisaxe de forma diferente e con distintas intencións. A paisaxe adquire dúas funcións, por unha banda xoga un papel fundamental na definición dun grupo social que se recoñece dentro dunha paisaxe; e por outra banda, unha función externa e máis lexible, que é a imaxe que o grupo vén dar ao mundo exterior. Os lugares son denominados pola comunidade. Esta toponimia non é forzosamente conforme á apelación oficial, senón que existe a tendencia de conformar sistemas propios como modo de apropiación. O grupo, que se recoñece nunha paisaxe, manifesta o seu apego a través da vontade de protección ante un caso de ameaza real, potencial ou imaxinaria.

As Resistencias identitarias ás transformacións territoriais. O exercicio da Cidadanía Activ dea

Nos últimos anos, as mobilizacións sociais ao redor de conflitos territoriais proliferaron e intensificado a súa actividade. Isto é motivado pola manchea de proxectos industrias eólicos que promovidos polo Goberno de Madrid e o Goberno da Xunta de Galicia inzan muíños a esgalla en calquer lugar de Galicia.

A protección dos Penedos de Pasarela e Traba

O Decreto 294/2008, do 11 de decembro, declaraba paisaxe protexida os Penedos de Pasarela e Traba (DOG Núm. 7, de 12 de xaneiro de 2009).

O macizo de Pasarela e Traba está constituído por un conxunto de elevacións graníticas situadas no noroeste da Comunidade Autónoma de Galicia, en plena Costa da Morte, entre os concellos de Vimianzo e Laxe, na provincia da Coruña. A parroquia vimiancesa de Pasarela eríxese no seu referente poboado polo sur, mentres que polo norte se acha o extenso val laxense de Traba e a aldea de Cabanela, da propia parroquia de Traba. Os límites entre os concellos de Vimianzo e Laxe dividen este macizo en dúas partes de similar extensión. Ao norte sitúase o territorio de Laxe, cunha superficie próxima ás 103 hectáreas e ao sur o de Vimianzo, cunha superficie aproximada de 109 hectáreas, o que suma unha superficie total de 212 hectáreas aproximadamente. O límite atravesa as elevacións case en dirección oeste-leste, aproximadamente pola Galla da Pena Forcada, na parte central da dorsal que constitúe o cerne da unidade elevada. Deixa ao norte as áreas da Torre da Moa e a Pena Forcada e, ao sur, as formas dómicas da Pedra da Cachucha e as elevacións máis meridionais. Ambos os dous concellos comparten as unidades deprimidas ao leste e ao oeste da dorsal elevada.

A combinación de formas rochosas que presentan os Penedos de Pasarela e Traba conforma unha paisaxe singular que destaca pola súa beleza. A dorsal que se alonga desde a Cachucha ata a Torre de Moa, pasando pola Pena Forcada, forma un impresionante pano de fondo visible tanto desde a localidade de Pasarela como, dun xeito especial, desde a área de Traba. Postos no areal que cerra a lagoa, pódese contemplar unha das paisaxes máis fermosas da costa de Galicia.

O artigo 9º do Decreto citado indica a necesidade de que esta paisaxe conte con un Plan de acción da paisaxe. Así establece:

1. De acordo co establecido no artigo 12 da Lei 7/2008, do 7 de xullo, de protección da paisaxe de Galicia, elaborarase un plan de acción da paisaxe para a protección, xestión e ordenación da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba. Este plan de acción da paisaxe integrarase no plan de conservación da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba que elabore e aprobe a consellería competente en materia de ambiente.

2. O plan de acción da paisaxe axustarase ás determinacións contidas nas directrices de paisaxe para os Penedos de Pasarela e Traba elaboradas pola consellería competente en materia de ambiente, conforme os obxectivos de calidade paisaxística establecidos e incluirá, ademais, unha proposta de medidas para o mantemento, a mellora, a recuperación e rexeneración da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba.

Polo tanto, en primeiro lugar cómpre a necesaria elaboración dun Plan de Conservación da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba e en segundo lugar, elaborarase un plan de acción que terá unha triple finalidade:

  1. A protección da paisaxe
  2. A xestión da paisaxe
  3. A ordenación da paisaxe

Segundo o artigo 6º do Decreto a xestión da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba perseguirá os seguintes obxectivos:

a) En xeral, a conservación e a protección dos elementos desta paisaxe.

b) De xeito especial, a protección e a conservación dos penedos que integran esta paisaxe protexida.

c) Fomentar o coñecemento desta paisaxe protexida e o respecto dos seus valores naturais.

d) Promover a realización de programas de investigación e de educación ambiental da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba.

e) Promover un desenvolvemento económico e turístico desa zona que sexa respectuoso co medio.

f) Acadar unha relación harmoniosa dos habitantes desa zona co medio natural.

O artigo 5º da norma referencia establece que dentro da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba procurarase o mantemento das prácticas de carácter tradicional que contribúan á conservación e preservación dos valores e recursos naturais deste espazo natural protexido.

En base ao anterior dedúcese que as estacións eólicas que a mercantil EDP Renovables ten previsto instalar en Laxe e Vimizanzo non se poden localizar dentro do perímetro deste espazo protexido pola súa evidente incompatibilidade coas prácticas de carácter tradicional.

Pero, poden as estacións eólicas proxectarse fóra do perímetro establecido polo artigo 4º do Decreto 294/2008, do 11 de decembro da paisaxe protexida dos Penedos de Pasarela e Traba? Ou ditro doutro modo, teñen límites as paisaxes?

É evidente que como concepto abstracto a paisaxe non ten límites, sen embargo a resposta a esta pregunta resultará fundamental á hora de redactar o Plan de conservación, acción e xestión deste espazo identitario e simbólico e será decisiva para determinar se as estacións eólicas de EDP Renovables poden rodear ou proxectarse desde fóra do perímetro desta paisaxe protexida sobre ela.

Por iso a participación da cidadanía é clave e de vital importancia para alonxar a implatación de estruturas eólicas o máis afastadas posible do perímetro delimitado da paisaxe dos Penedos de Pasarela e Traba.

A importancia do Patrimonio Sonoro e Olfativo das Paisaxes Protexidas

Porque as paisaxes tamén teñen cheiros, sons, espertan sentimentos, proxectan soños e frustracións. Desde esta mirada as paisaxes ademais de verse, tamén se poden oír, cheirar, saborear, palpar, en definitiva, pódense sentir. De aí a importancia do patrimonio sonoro dunha paisaxe e a importancia do arquivo sonoro como fonte da memoria e do patrimonio. A intanxibilidade da paisaxe coñécese por medio da cultura, principalmente polos costumes de quen as habita, xa que a construción destas, xeran necesariamente unha percepción do territorio alterando a paisaxe comprendida á súa antollo dalgunha maneira, debido a que se entende o que se percibe.

Por iso o Plan de conservación da paisaxe dos Penedos de Pasarela e Traba debe recoller o patrimonio sonoro desta paisaxe e este debe ser conservado como elemento caracterizador e inherente a esta, e incluso o patrimonio olfativo, como xa está a realizar a Unión Europea, en relación ao patrimonio olfativo de determinadas rexións do continente.

As estacións eólicas non poden afectar ao patrimonio sonoro das paisaxes protexidas.

O patrimonio cultural material e inmaterial dos Penedos de Pasarela e Traba. O Dereito a Paisaxear

No núcleo de Pasarela, en Vimianzo, collemos o desvío da estrada á Laxe, en dirección ao núcleo do Penedo. Pasado este núcleo continuamos pola pista de Pasarela (polígono 501, parcela 9017) ata chegar ás paraxes da Calzada e da Cova da Raposa. Temos dúas posibilidades: seguir o camiño ou continuar monte arriba cara a Gándara da Barca. Seguimos este último. Atravesamos a Salgueira e a paraxe Camiño a Laxe. A toponimia indícanos que estamos a seguir o antigo Camiño Real. Chegamos á Gándara da Barca e ao Brañal da paraxe da Cruz. Deixamos a Fonte de Sudre ou Xudre á esquerda e a Fonte da Merenda. Nos planos antigos indícanse dúas rutas para chegar á Laxe, o camiño de Pararela á San Simón de Nande ou o camiño de Traba cara a lagoa do mesmo nome, en dirección a Laxe pola beira da costa.

Na Fonte do Sudre nace o rego de Calabanda, tributario do rego dos Muíños. Este nace a escasos metros do rego da Albariza, na paraxe Estiva da Calzada). Estamos ante unha paisaxe con abondosa presencia de fontes e canles como a Canle Agueiros, Cans dos Agueiros ou Canle Aqueiros.

A paraxe da Calzada, en Vimianzo, identifícase no catastro polo polígono 501 parcelas 2078 e seguintes. Pasaríamos pola Cova da Raposa. A esquerda fica a Gándara Baroa. Pasariamos polo Brañal da Torre da Moa. Continuamos polas Gándaras e os Castrallóns. A nosa esquerda está a Pena da Moa e o Castelo.

Baixamos en dirección a Prado Lucía, que nos traslada á memoria as parcelas con nome de mulleres, tan frecuentes na Costa da Morte. Atrás queda a Pedra do Bico, o Campo dos Bois no lugar de Foxiños en Pedrapico, Laxe.

Outra posibilidade é empregar o Camiño das Gallas comezando na Pedra Zapata, o inicio do camiño á Serra e ás Gallas. Na estrada á Laxe está o Cotón de Arantiña, a Cova das Laxes, o Vao de Arantiña, a Furna…etc. Na paraxe de Arantiña nace a Fontiña de Arantiña.

Logo de pasar polas Gallas chegamos ao Castelo da Trabe e continuamos por un camiño sen nome (polígono 32 parcela 9003). Continuamos por outra pista, definida como polígono 31 parcela 9009 e camiñamos polos Castrallóns ata o Castelo e a Pedra da Moa (polígono 31 parcela 119). Volvemos sobre os nosos pasos ata chegar ao lugar de Costa, no Rueiro, e enlazar coa AC -433.

O Castelo da Pedra da Moa linda cos Castrallóns, co prado Lucía, coa Torre da Moa e o Castelo da Trabe e o Pinar do Castelo. Pero tamén é unha zona con gran número de recursos hídricos. Así temos o rego do Caldeirón que nace nesta paraxe.  

O rego da Rumbada nace nas Gallas, o polígono 31 parcela 164. Na Arantiña nace un rego innominado que conflue no rego do río Vao, á altura do Cotón (Laxe), xunto con outro rego sen codificar que abrolla na Porta Chan, preto da presa de Soltaduro, Rascalobos, o rego das Albarizas e a Pena dos Mouros.

Paisaxes identitarias

O Prado das Moas (polígono 7 parcelas 291, 292, 293,..), Panceira (onde nace a Fonte Corvo Panceira), A Aguieira e a  Galla de Peña Forcada que delimitan os municipios de Laxe e Vimianzo, a Arantiña, o Canliño, o Campo das Lebres, o Coto de Cabrún (262 metros), o Rascalobos (274 metros), o Alto de Rascalobos (300 metros), o Petón de San Xoán, As Carballosas, o Petón Gordo, Foltraños, O Castelo (222 metros), a Torre da Moa (274 metros), a Galla da Pena Forcada (273 metros), o Canleirón, o Pinchón (256 metros), o Boedo, a Pedra Grande da Barca, o Cebro, A Salgueira, o Muíño do Rolo, o Muíño do Fial, a Ponte do Foxo, os Castrallóns, O Monte Redondo, A Pena Raposa (268 metros), a Cruz de Pasarela, o Monte de Vadalama, a Gándara da Barca, O Brañal, A Cruz, o Mato da Cruz, a Panceira, O Castelo, o Monte Meán, o Monte da Armada, Os Foxiños, o río de Traba (este río nace ao pé dos Lameiros, preto do Dolmen da Fornella e do Aprazaduiro), o Canleirón (nesta paraxe nace un afluente do río Traba que discorre entre os Castrallóns e o Monte Redondo), Pena dos Mouros, O Castro, a Lagoa de Traba, a Agra de Traba, os Boedos, o Armeán, a Punta Corveiro, a Punta de Traba, a Punta da Cruz de Rosa, a Pedra dos Altariños…etc.

Estruturas castelarias

O Castelo da Trabe, o Castelo da Pedra da Moa, a Torre da Moa, os Castrallóns, O Castelo…

É moi posible a existencia de estruturas castelarias medievais, de feito atopóranse dúas liñas de muro de sillares e cerámica tardorromana e medieval. Hai quen sitúa aquí as Aras Sextianas. En 1975 o investigador Pedro Marfany sinalara na Torre da Moa unhas piletas de sacrificio castrexas ou romanas, con canles de desaugue que van cara o precipicio.

Antón Rodríguez Casal, na Carta arqueolóxica do partido xudicial de Carballo (1975), infórmanos dun recinto castrense no alto da Torre dá  Moa, con defensas naturais e cunha terraza cara ao poñente, na que se observan dous lenzos de muros que poderían corresponder a unha construción medieval. Referencia tamén a abundancia de cerámica  tardorromana e medieval.

Ata aquí tamén chegaba a vía Per Tola Marítima construída polos romanos para acceder a todo este territorio.

Núcleos rurais da entorna:

Mórdomo, A Cabanela, As Melgueiras, O Carballal, Matío, Boaño, A Torre, O Aprazaduiro, A Biqueira, Señoráns, Pasarela, Calabanda, O Penedo, O Campo, A Barroña, Calo, Torelo, Castromil, Repande,  Figaredo, Graño, Coéns, Castrelo, O Ceán, Laxe, A Piroga, O Briño, …etc.

Referencias:

http://www.manuelgago.org/blog/index.php/2006/07/23/tellas-e-loureiros-na-torre-da-moa-en-traba

http://www.planeamentourbanistico.xunta.es/siotuga/documentos/urbanismo/LAXE/documents/27189CA001.PDF

http://historiadegalicia.gal/2018/04/conece-os-castelos-ocultos-da-costa-da-morte-que-estan-en-perigo-por-megaproxectos-eolicos/

LEMA SUÁREZ, Xªmª e VVAA (2010), Terra de Soneira, no corazón da Costa da Morte. Xerais, Vigo.

CASTROS O CASTILLOS: PROBLEMAS METODOLÓGICOS Y DE IDENTIFICACIÓN DE FORTIFICACIONES MEDIEVALES EN GALICIA. DAVID FERNÁNDEZ ABELLA

Ademais, escritores de grande sona como Eduardo Pondal, Otero Pedraio ou Manuel Rivas sucumbiron á beleza e misterio do lugar.

“Penedos de Pasarela,

cando vos vexo, penedos,

suspiro de amor por ela.”

EDUARDO PONDAL

Galería

Coñece o documento de inicio do proxecto eólico Toroña na Serra dá Groba e a súa afección ao Castelo de Torroña. Descarga o modelo de alegación e participa!

Coñece as características e os previsibles impactos ambientais do proxecto eólico Toroña nos municipios de Oia, Baiona e Tomiño (Pontevedra), segundo os datos recollidos no seu documento de inicio. Pica no enlace e descarga o cadro -resumo.

Colabora e participa! Pica no enlace adxunto e descarga o modelo de alegación ao documento de inicio do proxecto eólico Toroña. Só tes que cubrir a cabeceira do escrito cos teus datos persoais e asinar na última folla. Logo preséntao no Rexistro de calquer Administración pública. Tamén podes modificar o modelo. 

Imaxes do documento de inicio do proxecto eólico Toroña na Serra dá Groba. Afección severa aos recursos hídricos
Imaxes do documento de inicio do proxecto eólico Toroña na Serra dá Groba
Castelo de Torroña afectado pola LMT do parque eólico Toroña

Galería

Cal é o patrimonio cultural máis afectado polos proxectos Orzar e Tornado nos municipios de Carballo, Tordoia, Val do Dubra e Trazo?

PATRIMONIO CULTURAL MÁIS AFECTADO POLOS PROXECTOS EÓLICOS ORZAR E TORNADO:
Municipios de Carballo, Tordoia, Val do Dubra e Trazo (A Coruña)


 GA15086031 Cova do Mexadoiro
Concello Trazo Provincia A Coruña
Lugar Tarrío Parroquia Restande, Santa María
Un tramo do vial identificado como Eixo 11 insérese na área de cautela definida para o elemento, a un mínimo de 35 m de distancia. O impacto é severo e incompatible.
Este xacemento identificábase no ano 2017 por parte do grupo de investigación denominado Romanarmy.eu, sendo delimitado en base á cartografía volumétrica dispoñible (sombreado Lidar). En base á morfoloxía detectada, este grupo expón a hipótese de que se trate dun campamento militar romano de tipo temporal e adscrito ao período altoimperial ( ss I a. C.-III d. C.). Está conformado por un recinto en forma de naipe (lenzos rectilíneos e esquinales redondeados) cunhas dimensións de 166 m (eixo NE-SO) por 132 m (eixo NON-SE), abarcando así unha superficie de 2,10 hectáreas. Este gran recinto estaría delimitado por un parapeto perimetral, pouco perceptible sobre o terreo, segundo recoñecen estes autores. Seguindo a explicación destes investigadores, Cova Mexadoiro atoparíase entre os campamentos romanos de pequeno tamaño, correspondendo a unha fortificación de natureza perecedoira, cun recinto destinado a albergar un continente limitado de tropas (800-1300 homes).

Localización da Cova do Mexadoiro. Imaxe do proxecto da empresa promotora.


 GA15086 Túmulo de Francés/ Voutureira
Concello Trazo Provincia A Coruña
Lugar Pereiras Parroquia Monzo, San Martiño
Viario (Eixo 11) a >170 m ao W.
O vial denominado Eixo 11 e a súa correspondente gabia para cableado insérense dentro da área de cautela proposta para o túmulo ata un mínimo de 170 m de distancia, aínda que sen supoñer un risco para o elemento, ao tratarse dunha distancia suficiente. O impacto é severo e incompatible.

Localización do Túmulo de Francés/ Voutureira. Imaxe do proxecto da empresa promotora.

RE15088 Túmulo dá Chousa do Camiño
Concello Val do Dubra Provincia A Coruña
Lugar Abelenda Parroquia Erviñou, San Cristovo
Viaria (Eixo 4) a >25 m ao N e Viario (Eixo 11) a >160 m ao S. Nivel de impacto severo e incompatible.
Dous dos viais proxectados (Eixo 4 e Eixo 11) insérense na área de cautela definida para o elemento, sendo neste caso o tramo do Eixo 4 o que transcorre a menor distancia (un mínimo de 25 m de distancia).

Localización do Túmulo dá Chousa do Camiño. Imaxe do proxecto da empresa promotora.

 GA15084 Mámoa de Alborín 2/Fonte Moura 2
Concello Tordoia Provincia A Coruña
Lugar O Carballal Parroquia A Vila de Abade, San Cibrán
Viaria e gabia a >160 m ao W Nivel de impacto severo e incompatible.
O vial denominado Eixo 4 e a súa correspondente gabia para cableado insérense dentro da área de cautela para o túmulo ata un mínimo de 160 m de distancia.

Localización da Mámoa de Alborín 2/Fonte Moura 2. Imaxe do proxecto da empresa promotora.

 RE15084 Medorra de Carballal – Medorra 4
Concello Tordoia Provincia A Coruña
Lugar O Carballal Parroquia A Vila de Abade, San Cibrán
Nivel de impacto severo e incompatible.
A gabia para cableado proxectada na zona insérese dentro da área de cautela do túmulo ata un mínimo de 130 m de distancia.



 GA15084 Túmulo de Petón do Outeiro
Concello Tordoia Provincia A Coruña
Lugar Ou Casal dá Devesa Parroquia A Vila de Abade, San Cibrán
Viaria proxectado (Eixo 3) a >50 m ao WSW. Nivel de impacto severo e incompatible.
Un dos tramos do Eixo 03 do vial proxectado insérese na área de cautela definida para o elemento, transcorrendo a un mínimo de 50 m respecto a os límites do túmulo.

Localización do Túmulo de Petón do Outeiro. Imaxe do proxecto da empresa promotora.
Muíño na ribeira do río Outón, en Carballo


Galería

Por que é tan importante protexer o litoral da Costa da Morte?

  • A Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA) é unha categoría de protección de carácter europeo e é outorgada a áreas naturais de especial relevancia para a conservación das aves, particularmente as que están ameazadas de extinción.
  • Para este obxectivo é primordial a conservación dos seus hábitats coas condicións ambientais necesarias para o descanso, reprodución e alimentación das aves.

MAPA
ES0000497 Espazo mariño da Costa da Morte. Fonte: Ministerio de Medio Ambiente.

 

Según a Directiva 79/409/CEE, do 2 de abril, relativa á conservación das aves silvestres (Directiva de Aves), as ZEPA´s son zonas de especial protección para as aves silvestres. A Rede de  ZEPA´s é unha figura de protección, establecida na Directiva de Aves, para as 175 especies de aves consideradas máis ameazadas en Europa e, especialmente, para as aves migratorias. Un determinado lugar, para ser designado ZEPA, debe albergar un número mínimo de aves que lle outorgue unha importancia internacional.

As  ZEPA´s, xunto cos LIC (Lugares de Interese Comunitario), integran a Rede Natura 2000, cuxo obxectivo é a conservación da biodiversidade na Unión Europea.

As Zonas de Especial Protección para as Aves (ZEPAS) son zonas delimitadas e definidas polas Comunidades Autónomas, a partir de áreas que en cada rexión considéranse importantes para as aves.  O Ministerio de Medio Ambiente é o encargado de tramitar a documentación ante a Unión Europea.

As actividades humanas que están permitidas nas  ZEPA´s son todas aquelas que non prexudiquen ás especies de aves polas cales se protexeu dita zona.

A Orde  AAA/1260/2014, do 9 de xullo, pola que se declaran Zonas de Especial Protección para as Aves en augas mariñas españolas, «BOE» núm. 173, do 17 de xullo de 2014, establece a declaración de 39 espazos das augas mariñas baixo soberanía ou xurisdición española como Zonas de Especial Protección para as Aves (ZEPA), de conformidade co establecido na Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio Natural e da Biodiversidade. Entre eses espazos está o ES0000497 Espazo mariño da Costa da Morte, con unha superficie de 3.162,83 Km2.

Este espazo mariño ocupa gran parte da plataforma continental fronte á costa dá  Morte, no noroeste de Galicia. O interese do espazo radica na súa importancia como embude migratorio debido á súa privilexiada situación xeográfica e aos fortes ventos predominantes de compoñente  N e  NW. Estímase que máis dun millón de aves mariñas pasan por esta zona durante o verán-outono (migración  postnupcial). A maior parte das aves en migración proveñen do norte de Europa e  Siberia occidental, pero tamén hai especies mediterráneas (pardela balear,  Puffinus  mauretanicus),  neárticas (gaivota de  Sabine,  Larus  sabini) e do hemisferio Sur (pardela sombría,  Puffinus  griseus). A elevada produtividade da zona convértea tamén nunha importante área de alimentación, tanto para as especies en migración como para as locais (reprodutoras e  invernantes). Entre as reprodutoras locais destacan a gaivota  tridáctila (Rissa  tridactyla) e o  arao común ibérico (Uria  aalge  ibericus), que concentran as súas únicas colonias españolas nas costas enfrontadas ao espazo protexido. A zona conta tamén con colonias de  paíño europeo (Hydrobates  pelagicus) e corvo mariño  moñudo (Phalacrocorax  aristotelis  aristotelis).

cormorán

 

A conservación destes taxóns na  ZEPA resulta prioritaria debido a que os seus valores poboacionais, status de ameaza ou representatividade xustifican a importancia ornitolóxica da área a nivel nacional e internacional.

Das 38 aves mariñas que aniñan nesta área, 20 considéranse taxóns chave de conservación prioritaria na ZEPA. Estas son:

■  Negrón común (Melanitta  nigra).

■  Colimbo grande (Gavia  immer).

■  Pardela cincenta atlántica (Calonectris  diomedea  borealis).

■  Pardela sombría (Puffinus  griseus).

■  Pardela  pichoneta (Puffinus  puffinus)

■  Pardela balear (Puffinus  mauretanicus).

■  Paíño europeo atlántico (Hydrobates  pelagicus  pelagicus).

■ Alcatraz atlántico (Morus  bassanus).

■ Corvo mariño  moñudo atlántico (Phalacrocorax  aristotelis  aristotelis).

■ Págao  pomarino (Stercorarius  pomarinus).

■ Págao parasito (Stercorarius  parasiticus).

■ Págao grande (Stercorarius  skua).

■ Gaivota  cabecinegra (Larus  melanocephalus).

■ Gaivota de  Sabine (Larus  sabini).

■ Gaivota sombría (Larus  fuscus).

■ Gaivota  tridáctila (Rissa  tridactyla).

■  Charrán  patinegro (Sterna  sandvicensis).

■  Charrán común (Sterna  hirundo).

■  Charrancito común (Sterna  albifrons).

■  Arao común (ibérico) (Uria  aalge (» ibericus»)).

De entre estes 20  taxóns, unicamente o  negrón común e a gaivota sombría, non quedan recollidos na Listaxe de Especies Silvestres en Réxime de Protección Especial (LESPE). Ademais o  arao común (ibérico), a  pardela balear, a  pardela  pichoneta e o corvo mariño  moñudo aparecen no Catálogo Español de Especies Ameazadas (CEEA) baixo a categoría de en perigo de extinción (EN) –as dúas primeiras- e vulnerable (VU)- as dúas últimas. O  LESPE e o CEEA están regulados polo Real Decreto 139/2011, do 4 de febreiro.

cormorán

Por outra banda, débese sinalar que a  pardela balear atópase ameazada a nivel global segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN), aparecendo nas Listas Vermellas como en perigo crítico (CR).

En relación ao arao común ibérico (Uria  aalge “ibericus”) cómpre sinalar a especie cría nas costas adxacentes á  ZEPA. Trátase dunha especie común invernante.

A  ZEPA constitúe a área mariña de extensión das únicas colonias de cría españolas desta especie.

A importancia da Rede Natura 2000 deriva da necesidade de facer efectiva a conservación de hábitats, flora e fauna, a través dos instrumentos previstos, como é a declaración de zonas ZEPA. Doutra banda, lembrar a obriga dos Estados de facela efectiva, que en tanto que debe prevalecer a protección dos devanditos lugares xa que doutro xeito non tería sentido, o cal conleva que as actividades que se pretendan levar a cabo nesta áreas teñen que ser compatibles cos obxectivos que perseguen tal protección.

aves ameazadas Lespe

 

Que é o LESPE e o CEEA?

A Listaxe de Especies Silvestres en Réxime de Protección Especial (LESPE) é un rexistro público de carácter administrativo e ámbito estatal que proporciona un amparo legal explícito ás especies,  subespecies e poboacións silvestres merecedoras dunha atención e protección particular en función do seu valor científico, ecolóxico, cultural, pola súa singularidade, rareza, ou grao de ameaza, así como aquelas que figuren como protexidas nas Directivas europeas e os convenios internacionais ratificados por España. Ademais, establece de maneira xenérica, as prohibicións ou actuacións que se consideren necesarias para garantir a conservación dos  taxones e poboacións incluídos na Listaxe.

As especies incluídas no  LESPE serán obxecto dun seguimento específico co fin de realizar unha avaliación periódica do seu estado de conservación. O seguimento centrarase na evolución da área de distribución das especies e o estado de conservación das súas poboacións, avaliación que será realizada considerando a evolución da área de distribución das especies e o estado das súas poboacións, con especial referencia ás estatísticas de capturas ou recolección, mortes accidentais e valoración da súa incidencia sobre a viabilidade da especie.

O Catálogo Español de Especies Ameazadas (CEEA), contido na listaxe, inclúe exclusivamente os  taxóns ou poboacións da biodiversidade ameazada, contidas nalgunha das dúas categorías de ameaza, “En perigo de extinción” ou “Vulnerable”, para as que será obrigatorio adoptar un “Plan de recuperación” ou un “Plan de conservación” respectivamente, e establece un marco estatal para as accións e instrumentos de conservación que deban elaborarse e aplicarse.

Galería

Petón do Lobo recomenda á Deputación da Coruña a suspensión temporal de actividades no Dolmen de Dombate pola crise do coronavirus

A asociación considera arriscado nas presentes circunstancias sanitarias permitir a realización de actividades como «Noite de estrelas», que os días 12, 13 e 14 de agosto pretende levar a 300 persoas ao interior do valado do centro arqueolóxico.

Petón do Lobo apela á responsabilidade das autoridades provinciais ante o significativo empeoramento da situación na Área Sanitaria da Coruña e Cee, á que pertence Cabana de Bergantiños, pois segundo fontes do Servicio Galego de Saúde (SERGAS) dos 110 novos casos detectados en Galicia nas últimas horas 61 o foron na provincia coruñesa, con tan só catro altas, o que fai que o número de enfermos pase de 406 a 463. Ademáis, hai que reseñar o incremento na hospitalización e un novo falecemento, que deixa a cífra total de vítimas en Galicia en 622 persoas.

Cos datos na man, e dacordo á media móvil a sete días, o feito é que o coronavirus está crecendo diariamente de media máis dun 16% na área sanitaria, con valores que se achegan perigosamente ás etapas previas do confinamento. Hai que sinalar tamén que un dos brotes activos estase a producir no concello de Vimianzo, moi próximo a Cabana e tamén á propia parroquia de Borneiro, lugar onde se atopa o dolmen.

Por este motivo, e mentres a Xunta está a impoñer restricións cada vez máis severas chegando a contemplar cribados aleatorios PCR entre os menores de 40 anos e outras limitacións, con centros de día e residencias pechadas non se entende cómo se pode contemplar a realización dunha actividade con centros de persoas na área arqueolóxica do Dolmen de Dombate, razón pola que a entidade ven de solicitar á Deputación da Coruña a suspensión temporal de actividades en tanto non se normalice a situación sanitaria a nivel galego provocada pola COVID-19.

Doutra banda, Petón do Lobo desexa recordar que o control sobre as actuacións do poder político, ao igual que fan outras asociacións legalmente constituídas, é unha obriga por parte da cidadanía e que a crítica fundamentada, ao igual que a liberdade de expresión, é lexítima, razón pola que seguirá vixilante en materia de bo goberno, transparencia e acceso á información pública como leva a facer estes últimos anos.

grafica
Evolución dos casos de coronavirus na Área Sanitaria da Coruña e Cee

Galería

Coñece o río Lourido e o seu val fluvial…., un val único, singular, cheo de sorpresas e o máis descoñecido da comarca bergantiñá

O río Lourido e o seu val fluvial é a quinta obra editada e publicada pola asociación ambiental e cultural Petón do Lobo, e é a segunda obra adicada á temática fluvial, despois de publicar no ano 2019, O río das nosas vidas: o Anllóns.

Esta edición, ao igual que as anteriores publicacións, por un lado ten un carácter eminentemente didáctico e por outro, pretende achegar a realidade física máis próxima ás persoas lectoras, neste caso a realidade física do val fluvial do río Lourido, un val case que descoñecido situado entre os municipios de Cabana de Bergantiños e Coristanco (parroquias de Cereo, Corcoesto e Valenza).

O río Lourido e o seu val fluvial é sen dúbida unha caixa de sorpresas: patrimonio natural, patrimonio cultural, paisaxe, a relevancia dos ecosistemas fluviais, a importancia dos ríos das nosas vidas…. Un traballo que podes descargar no seguinte enlace:

O RÍO LOURIDO E O SEU VAL FLUVIAL

Galería

Cando desprézase a paisaxe ou se trata de executar ex novo un parque eólico sen declaración de impacto ambiental

O día 04/10/2019 a Subdirección xeral de Coordinación Ambiental da Xunta de Galicia remitía escrito á asociación ambiental e cultural Petón do Lobo no que indicaba, en relación ao parque eólico do Iribio:

“2. En canto ao punto 2, pódese sinalar que o 12/08/2005 a entón Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental formulou a declaración de impacto ambiental (DIA) do parque eólico Oribio, pronunciamento do órgano ambiental co que finaliza a tramitación ambiental do proxecto e no que se determinan as condicións que compre impoñerlle para a adecuada protección do medio ambiente. A dita DIA foi publicada polo órgano substantivo no DOG, nº 220 do 16/11/2005.

A información ambiental de dito proxecto se facilita con esta comunicación.

  1. No que atinxe ao punto 3, o Instituto de Estudos do Territorio non ten constancia de ningún expediente aberto, nin tampouco na Dirección Xeral de Sostibilidade e Paisaxe (anterior órgano competente en materia de paisaxe), sobre o citado parque eólico, nin tampouco de ningún informe específico en materia de paisaxe sobre este asunto.

4.En relación ao punto 5, o órgano ambiental, no que respecta á avaliación do impacto ambiental de proxectos, non emite ningunha autorización ambiental baseada nunha revisión e actualización dun documento ambiental, senón no caso que nos ocupa unha declaración de impacto ambiental cuxo documento base é o estudo de impacto ambiental”.

Polo tanto, o propio órgano ambiental recoñece por unha banda que desde que se aprobou da Declaración de impacto ambiental do proxecto eólico do Iribio, no ano 2005, non se realizou ningunha revisión nin actualización do documento ambiental ata o presente, e por outra banda recoñece que a base da DIA é o propio estudo de impacto ambiental elaborado pola empresa promotora.

Ademais tal e como indica o anterior parágrafo 3 non existe constancia de ningún expediente aberto nin informe específico en materia de paisaxe sobre o citado parque eólico.

O Convenio europeo da Paisaxe, fraguado a partir de mediados dos anos 90, elaborouse no seo do Consello de Europa e concluíuse no ano 2000 na cidade de Florencia. O propósito xeral do Convenio é animar ás autoridades públicas a adoptar políticas e medidas a escala local, rexional, nacional e internacional para protexer, planificar e xestionar as paisaxes europeas con vistas a conservar e mellorar a súa calidade e levar ao público, ás institucións e ás autoridades locais e rexionais a recoñecer o valor e a importancia da paisaxe e a tomar parte nas decisións públicas relativas ao mesmo. O Convenio recoñece todas as formas das paisaxes europeas, naturais, rurais, urbanas e periurbanas, e tanto as emblemáticas como as ordinarias. Corresponde aos compoñentes naturais, culturais e humanizados e ás súas interconexións. O Convenio considera que os valores naturais e culturais ligados á diversidade e calidade das paisaxes europeas supoñen un deber para os países europeos de traballar colectivamente na súa protección, planificación e xestión. O Convenio Europeo da Paisaxe compromete a tomar medidas xerais de recoñecemento das paisaxes; de definición e caracterización; de aplicación de políticas para a súa protección e xestión; de participación pública e de integración das paisaxes nas políticas de ordenación do territorio, así como nas políticas económicas, sociais, culturais e ambientais. Tamén sobre a sensibilización cidadá, a educación e a formación de expertos. O Convenio Europeo da Paisaxe entrou en vigor o 1 de marzo de 2004, o primeiro día despois de expirar un período de tres meses tras a data na que dez Estados membros do Consello de Europa expresasen o seu consentimento de vincularse a el. España ratificou o citado Convenio o 26 de novembro de 2007 (BOE de 5/02/2008). Está en vigor no noso país desde o 1º de marzo de 2008.

Segundo o Dicionario da Real Academia, a paisaxe é a «extensión de terreo que se ve desde un sitio». Trátase dun recurso natural equiparable ás augas, a fauna e flora, ao aire ou o chan, e por iso cabe entendelo comprendido no ánimo e no texto do artigo 45 da Constitución española, segundo o cal: «1. Todos teñen dereito a gozar dun medio ambiente adecuado para o desenvolvemento da persoa, así como o deber de conservalo. 2. Os poderes públicos velarán pola utilización racional de todos os recursos naturais, co fin de protexer e mellorar a calidade de vida e defender e restaurar o medio ambiente, apoiándose na indispensable solidariedade colectiva.»

IMG-20191025-WA0014
Serra do Iribio

En Galicia a Lei 7/2008, do 7 de xullo, regula a protección da paisaxe de Galicia. O seu artigo 11 referido a “Estudos de impacto e integración paisaxística” establece:

“1. En todos os proxectos que deban someterse ao procedemento de Declaración de impacto ambiental, segundo establécese na lexislación sectorial vixente, as entidades promotoras haberán de incorporar no estudo de impacto ambiental un estudo de impacto e integración paisaxística, documento específico no que se avaliarán os efectos e impactos que o proxecto poida provocar na paisaxe e as medidas de integración paisaxística propostas polas devanditas entidades. 2. Os estudos de impacto e integración paisaxística deberán conter: a) Unha diagnose do estado actual da paisaxe: principais compoñentes, valores paisaxísticos, visibilidade e fraxilidade da paisaxe. b) As características principais do proxecto. c) O impacto previsto do proxecto sobre os elementos que configuran a paisaxe. d) A xustificación de como se incorporaron ao proxecto os obxectivos de calidade paisaxística e as determinacións das directrices de paisaxe establecidas para a unidade de paisaxe na que se pretende executar a actuación. O contido deste apartado será preceptivo unha vez sexan aprobadas as directrices de paisaxe. e) Os criterios e medidas a adoptar para alcanzar a integración paisaxística do proxecto. 3. Corresponde á consellería competente en materia de medio ambiente emitir o informe de impacto e integración paisaxística dentro dos procedementos de declaración e avaliación do impacto ambiental, informe que resultará integrado na correspondente declaración de impacto ambiental. 4. O Consello da Xunta de Galicia determinará, vía regulamentaria, nas zonas xeográficas identificadas como «Áreas de especial interese paisaxístico», os supostos nos que se poderá esixir ás entidades promotoras, non sometidas aos procedementos de declaración e avaliación de impacto ambiental, incorporar ao proxecto un estudo de impacto e integración paisaxística, ao obxecto de considerar as repercusións que poidan ter sobre a paisaxe a execución das actuacións, obras ou actividades que se pretendan desenvolver, así como expoñer os criterios para a súa integración. Para ese efecto, na determinación destes supostos teranse en conta parámetros tales como a existencia de espazos naturais protexidos, a distancia á liña de costa, o volume de edificación, a superficie afectada polo proxecto, as afeccións aos recursos naturais e a presenza de elementos valiosos do patrimonio natural e cultural”.

Non se entende como un proxecto como o do parque eólico do Iribio, que sufriu modificacións ao longo dos anos, desde o ano 2005 e ata o ano 2019, non foi obxecto de actualización no tocante ao estudo de impacto ambiental nin no tocante ao estudo de impacto paisaxístico. Máis se cabe tendo en conta que na derradeira modificación do proxecto a altura máxima alcanzada polos aeroxeradores será de 152 m. Se ben o número de aeroxeneradores pasou de 12 a 8, non obstante, o seu tamaño aumenta considerablemente con 15 metros máis de altura. A área de varrido das súas pas aumentou un 64% a pesar de ter catro torres menos, o que supón un incremento importante da probabilidade de que as aves choquen. Nesta serra galega situada entre os Concellos lucenses de Samos e Triacastela habita o aguia real, o aguia culebrera, o bufo real, o aguilucho cenizo e pálido, o milano negro e o falcón peregrino. É unha zona de campeo do oso pardo, que do mesmo xeito que o aguia real está en perigo de extinción, e a Fundación Ouso Pardo, integrada na plataforma que abriu a batalla xudicial, teme que o parque eólico dane os traballos de recuperación destes plantígrados que se desenvolven desde hai anos en toda a cornixa cantábrica.

A resolución do Goberno galego que considera “non substancial” os cambios que sufriu o parque eólico desde que a Xunta de Fraga deulle o visto e prace atropelladamente en 2005 é clave para que se poida executar, xa que exime á promotora, Fergo Galicia Vento, de ter que someter o seu proxecto a outra avaliación ambiental. Se tivese que repetir ese trámite, a empresa nunca o superaría coa lexislación actual, xa que en Galicia está prohibido levantar aeroxeradores en Rede Natura.

As obras, que arrincaron en maio sen autorización e foron paradas pola Administración durante un tempo, xa provocaron “graves impactos”. A serra do Iribio pertence á Zona de Especial Protección dos Valores Naturais Ancares-Courel e está incluída no Ben de Interese Cultural (BIC) Camiño de Santiago. Os traballos afectaron ademais ao camiño real que antigamente unía Galicia coa Meseta, así como a mámoa do Fial, xa prácticamente desaparecida.

Con data 25 de agosto de 2016 publícase no DOG nº 160 o Decreto 119/2016, do 28 de xullo, polo que se aproba o Catálogo das paisaxes de Galicia. Entrada en vigor: 26/08/2016. O Catálogo das paisaxes de Galicia apróbase de conformidade coa Lei 7/2008 de protección da paisaxe de Galicia.

Áreas de especial interese paisaxístico.

A serra do Oribio ou Iribio está incluida no Catálogo das Paisaxes de Galicia, dentro das grandes áreas paisaxísticas das Serras Orientais, Área de Especial Interese Paisaxístico (AEIP _01_17) O Courel.

O Catálogo das paisaxes de Galicia identifica determinadas zonas xeográficas como áreas de especial interese paisaxístico, en atención aos valores naturais e culturais alí presentes. Ademais destas áreas, terán a consideración de áreas de especial interese paisaxístico, a efectos dos artigos 9.3 e 12.3 da Lei 7/2008, as seguintes:

  • Os espazos de interese paisaxístico delimitados polo Plan de ordenación do litoral de Galicia, aprobado polo Decreto 20/2011, do 10 de febreiro. Os ámbitos que, no seu caso, os plans xerais de ordenación municipal cuxa entrada en vigor se produzan con posterioridade á do Catálogo das paisaxes clasifiquen como chan rústico de especial protección paisaxística, de conformidade co previsto no artigo 34.3 da Lei 2/2016 do chan de Galicia, previo informe favorable do organismo competente en materia de paisaxe.
  • As paisaxes protexidas declaradas de conformidade co establecido na Lei 9/2001 de conservación da natureza, e o artigo 35 da Lei 42/2007 do patrimonio natural e da biodiversidade.
  • Os ámbitos que, no seu caso, delimiten os instrumentos de ordenación do territorio, de conformidade co previsto na Lei 10/1995 de ordenación do territorio de Galicia. No caso de que algún dos ámbitos aos que se refiren os apartados 2), 3) e 4) coincida con algunha das áreas de especial interese paisaxístico delimitadas polo Catálogo das paisaxes de Galicia, o plan urbanístico ou instrumento de ordenación do territorio, ou o estudo que realice o órgano competente en materia de espazos naturais, revisará a delimitación, coa maior concreción e detalle propios de tales documentos.
  • A delimitación que finalmente establezan substituirá á recollida no Catálogo das paisaxes de Galicia, sen necesidade de tramitar un expediente de modificación do mesmo. Nestes casos, na tramitación do plan xeral de ordenación municipal ou do instrumento de ordenación do territorio, deberá obterse o informe favorable do órgano autonómico competente en materia de paisaxe.

IMG-20191001-WA0008
Serra do Iribio

Galería

Gran Cea -baile da asociación Petón do Lobo. Vamos de troula!

Gran Cea -baile da asociación Petón do Lobo. Vamos de troula! O sábado, 19 de outubro a partir das 21 horas, na Parrillada A Pedra en Nantón -Cabana de Bergantiños.

Vén e desfruta dunha velada animada polo Trío Mar da Vila!

Podes anotarte nos teléfonos: 689 532863 (Ismael López) e 627 678877 (Manuel Lema).
Data límite de inscrición: mércores, 16 de outubro.

CARTAZ
Cea -baile da asociación Petón do Lobo. Vamos de troula!

Galería

“Galiza, un futuro sen carbón” rexeita a iniciativa parlamentaria do PP de Galicia a favor da central de carbón das Pontes

  • A proposición non de lei do PPdeG a favor da central térmica de carbón das Pontes que se debaterá mañá 11 de setembro no Parlamento galego revela unha absoluta irresponsabilidade fronte á emerxencia climática global.
  • A defensa do mantemento da actividade dunha das maiores fábricas de crise climática de toda a UE, causante de máis da cuarta parte das emisións totais de Galicia (1), é incompatible co máis elemental compromiso climático.

Galiza 10/09/2019-. A plataforma “Galiza, un futuro sen carbón” pide a todos os grupos parlamentarios da oposición que voten non á iniciativa do PPdG, que só busca atrasar aínda máis a urxente transición enerxética. O PPdeG non quere unha transición enerxética xusta e ordenada, senón interminable e á medida do interese de grandes empresas como Endesa, dona da central de carbón das Pontes. A súa iniciativa non propón medidas de protección dos traballadores senón axudas económicas e exencións fiscais a demadar ao Goberno estatal para favorecer a xeración de cambio climático na central de carbón das Pontes. Esta será a única activa en Galicia despois do peche da central de Meirama en 2020, decidido pola súa propietaria Naturgy.

unnamed
“Galiza, un futuro sen carbón” rexeita a iniciativa parlamentaria do PP de Galicia a favor da central de carbón das Pontes

Como amosa o noso informe “O prezo do carbón” (2) é posible, ademais de urxente e necesario, o peche planificado da central de carbón das Pontes, a máis tardar en 2025. Esta central eléctrica, con xa 40 anos de actividade, é a industria situada en Galicia que provoca maior impacto ambiental negativo dentro e fóra do noso territorio. Salienta especialmente pola súa achega á crise climática. En 2018 volveu estar entre as 20 maiores industrias emisoras de dióxido de carbono (CO2) da UE. Unhas emisións que non reducirá a reforma da que está a ser obxecto para se adaptar, con catro anos e medio de atraso, á Directiva de Emisións Industriais (DEI), que non afecta ao CO2, principal gas de efecto invernadoiro causante de cambio climático.

A caída da produción eléctrica nas centrais de carbón galegas rexistrada nos últimos meses non é consecuencia “dunha política enerxética desordenada por parte do Goberno de España”, como sostén o PP. Está motivada sobre todo pola suba do prezo do CO2 que están obrigadas a comprar no mercado europeo de emisións, responsable tamén dun descenso paralelo da produción eléctrica con carbón no resto da UE. Este mercado de emisións creouse en 2005 para penalizar especialmente industriais extremadamente intensivas en emisións de CO2 como as centrais eléctricas de carbón. Sen embargo, até hoxe, en poucos períodos ten amosado un mínimo de eficacia.

Endesa prevé que este ano a produción de electricidade na central de carbón das Pontes baixe desde os 8.000 GWh do ano pasado aos 2.600 GWh. Un descenso así provocaría unha baixada importante das emisións totais galegas causantes de cambio climático, superiores ás emisións medias de España e da UE en termos per cápita. 2019 será probablemente o ano con menores emisións das últimas décadas, cando menos desde 1990.

Notas:
(1) En 2017, último ano con datos oficiais, as emisións totais de gases de efecto invernadoiro en Galicia ascenderon a 30,2 millóns de toneladas. A central de carbón das Pontes emitiu no mesmo ano 8,1 millóns de toneladas de CO2, o que supón o 26,8% das emisións totais.
(2) https://unfuturosencarbon.org/o-prezo-do-carbon/

Actualmente, a plataforma Galiza un futuro sen carbón está formada polas seguintes entidades:

 

Galería

Unha andaina por Corcoesto chea de historia

Con Manuel Vázquez como guía comezaba a andaina por Corcoesto. Unha manchea de historia, cultura, memoria e patrimonio que disfrutamos da man dun dos mellores contadores de historias que hai en Corcoesto.

Desde os olmos do igrexario que sinalaban o camiño ás ánimas ata a segunda Revolta Irmandiña, a Inquisición, Eiravedra, Cures, Cortiño, Millán, as milleiras de Maceira e Xabarido.

A visita ao antigo cemiterio civil de Cortiño, agora totalmente restaurado gracias ás persoas voluntarias, foi unha experiencia única que nos trasladou aos anos 30 do século pasado.

A lembranza de lugares con microtopónimos imaxinarios como Paraíso no lugar Grande, Natoales ou o detalle mozárabe dunha das casas máis antigas do lugar, trasladounos á épocas pasadas nun exercicio de memoria chea de orgullo e singularidade.

Rematamos en Xabarido onde o río Anllóns. Unha experiencia única que aconsellamos repetir e convidamos a tod@s a vivila connosco!

Galería

O río das nosas vidas: o Anllóns, a derradeira publicación da asociación ambiental Petón do Lobo

Xa está na rúa o libro «O río das nosas vidas: o Anllóns», publicado e editado pola asociación ambiental e cultural Petón do Lobo.

«O río das nosas vidas: o Anllóns» é o cuarto libro que publica esta asociación e o quinto que produce como editora.

Fálase e publícase bastante sobre o río Anllóns, mais bótase de menos unha publicación que trate a fondo aqueles aspectos que cada vez nos preocupan máis, como é o caso dos problemas que afectan con máis intensidade aos ecosistemas fluviais e aos bosques de ribeira. Vivimos de espaldas aos ríos e o Anllóns e os seus numerosos afluentes non son unha excepción. A saúde dos ecosistemas fluviais, e en particular a saúde do río Anllóns, pende dun fío.

O 14 de marzo de cada ano, Día Internacional dos Ríos, desde a asociación ambiental e cultural Petón do Lobo lembramos os problemas que padece o Anllóns, mais con esta publicación preténdese ir un pouco máis lexos e deixar constancia das graves problemáticas que lle están a afectar.

Con unha intencionalidade claramente didáctica, queremos lembrar os problemas que están a afectar seriamente á saúde do Anllóns. As Administracións falan do desarrollo de proxectos vencellados ao desarrollo turístico do río, pero esquecen os impactos ambientais dos mesmos.

Hai multitude de problemas que afectan ao río Anllóns: a seca derivada do cambio climático, as centrais hidroeléctricas que ocupan o seu cauce, os vertidos de puríns, o abuso de pesticidas, de herbicidas, abonos, sulfatos, novas captacións de auga, fallos no saneamento das augas residuais, plástico, lixo, o chumbo dos proxectís de campos de tiro, o arsénico da antiga minaría…etc.

Vamos camiño de finiquitar a vida do noso río. As cidadás e os cidadáns temos que asumir un papel activo e coidar do noso río. Esixir tamén as Administracións responsables que cumpran cos seus deberes e coiden os ecosistemas fluviais. Decía o sociólogo Salvador Giner que «a primeira misión dos cidadáns é educar aos seus gobernantes»«o cidadán democrático está sinalando aos seus representantes de forma constante onde está situado o umbral do tolerable» ou «o verdadeiramente revolucionario da democracia é que todos somos políticos».

Por iso non podemos seguir sendo cómplices da súa morte e vamos a asumir un papel activo na súa defensa. Temos que sentir a súa alma, tratalo como tratan en Nova Zelandia aos seus ríos, isto é como persoas xurídicas, como seres titulares de dereitos. Só así podemos garantir a súa supervivencia e a súa funcionalidade.

O libro que ten unha finalidade sobre todo didáctica mergúllase na historia do río, nos valores culturais e na xeografía, ademais de dar boa cadra dos seus problemas ambientais.

Tamén queremos crear remorsos naquelas persoas físicas, xurídicas e administracións públicas que consciente ou inconscientemente danan o noso río, e facémolo e voltaremos a facelo, e incluso os sinalamos directamente, porque a partires de agora, quen dane ao Anllóns, vai a quedar constancia escrita do dano e da súa responsabilidade.

Sen dúbida non deixará indiferente a ningúen…., para ben e/ou para mal.

7
O río das nosas vidas: o Anllóns