Galería

Por que é tan importante protexer o litoral da Costa da Morte?

  • A Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA) é unha categoría de protección de carácter europeo e é outorgada a áreas naturais de especial relevancia para a conservación das aves, particularmente as que están ameazadas de extinción.
  • Para este obxectivo é primordial a conservación dos seus hábitats coas condicións ambientais necesarias para o descanso, reprodución e alimentación das aves.
MAPA
ES0000497 Espazo mariño da Costa da Morte. Fonte: Ministerio de Medio Ambiente.

 

Según a Directiva 79/409/CEE, do 2 de abril, relativa á conservación das aves silvestres (Directiva de Aves), as ZEPA´s son zonas de especial protección para as aves silvestres. A Rede de  ZEPA´s é unha figura de protección, establecida na Directiva de Aves, para as 175 especies de aves consideradas máis ameazadas en Europa e, especialmente, para as aves migratorias. Un determinado lugar, para ser designado ZEPA, debe albergar un número mínimo de aves que lle outorgue unha importancia internacional.

As  ZEPA´s, xunto cos LIC (Lugares de Interese Comunitario), integran a Rede Natura 2000, cuxo obxectivo é a conservación da biodiversidade na Unión Europea.

As Zonas de Especial Protección para as Aves (ZEPAS) son zonas delimitadas e definidas polas Comunidades Autónomas, a partir de áreas que en cada rexión considéranse importantes para as aves.  O Ministerio de Medio Ambiente é o encargado de tramitar a documentación ante a Unión Europea.

As actividades humanas que están permitidas nas  ZEPA´s son todas aquelas que non prexudiquen ás especies de aves polas cales se protexeu dita zona.

A Orde  AAA/1260/2014, do 9 de xullo, pola que se declaran Zonas de Especial Protección para as Aves en augas mariñas españolas, «BOE» núm. 173, do 17 de xullo de 2014, establece a declaración de 39 espazos das augas mariñas baixo soberanía ou xurisdición española como Zonas de Especial Protección para as Aves (ZEPA), de conformidade co establecido na Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio Natural e da Biodiversidade. Entre eses espazos está o ES0000497 Espazo mariño da Costa da Morte, con unha superficie de 3.162,83 Km2.

Este espazo mariño ocupa gran parte da plataforma continental fronte á costa dá  Morte, no noroeste de Galicia. O interese do espazo radica na súa importancia como embude migratorio debido á súa privilexiada situación xeográfica e aos fortes ventos predominantes de compoñente  N e  NW. Estímase que máis dun millón de aves mariñas pasan por esta zona durante o verán-outono (migración  postnupcial). A maior parte das aves en migración proveñen do norte de Europa e  Siberia occidental, pero tamén hai especies mediterráneas (pardela balear,  Puffinus  mauretanicus),  neárticas (gaivota de  Sabine,  Larus  sabini) e do hemisferio Sur (pardela sombría,  Puffinus  griseus). A elevada produtividade da zona convértea tamén nunha importante área de alimentación, tanto para as especies en migración como para as locais (reprodutoras e  invernantes). Entre as reprodutoras locais destacan a gaivota  tridáctila (Rissa  tridactyla) e o  arao común ibérico (Uria  aalge  ibericus), que concentran as súas únicas colonias españolas nas costas enfrontadas ao espazo protexido. A zona conta tamén con colonias de  paíño europeo (Hydrobates  pelagicus) e corvo mariño  moñudo (Phalacrocorax  aristotelis  aristotelis).

cormorán

 

A conservación destes taxóns na  ZEPA resulta prioritaria debido a que os seus valores poboacionais, status de ameaza ou representatividade xustifican a importancia ornitolóxica da área a nivel nacional e internacional.

Das 38 aves mariñas que aniñan nesta área, 20 considéranse taxóns chave de conservación prioritaria na ZEPA. Estas son:

■  Negrón común (Melanitta  nigra).

■  Colimbo grande (Gavia  immer).

■  Pardela cincenta atlántica (Calonectris  diomedea  borealis).

■  Pardela sombría (Puffinus  griseus).

■  Pardela  pichoneta (Puffinus  puffinus)

■  Pardela balear (Puffinus  mauretanicus).

■  Paíño europeo atlántico (Hydrobates  pelagicus  pelagicus).

■ Alcatraz atlántico (Morus  bassanus).

■ Corvo mariño  moñudo atlántico (Phalacrocorax  aristotelis  aristotelis).

■ Págao  pomarino (Stercorarius  pomarinus).

■ Págao parasito (Stercorarius  parasiticus).

■ Págao grande (Stercorarius  skua).

■ Gaivota  cabecinegra (Larus  melanocephalus).

■ Gaivota de  Sabine (Larus  sabini).

■ Gaivota sombría (Larus  fuscus).

■ Gaivota  tridáctila (Rissa  tridactyla).

■  Charrán  patinegro (Sterna  sandvicensis).

■  Charrán común (Sterna  hirundo).

■  Charrancito común (Sterna  albifrons).

■  Arao común (ibérico) (Uria  aalge (” ibericus”)).

De entre estes 20  taxóns, unicamente o  negrón común e a gaivota sombría, non quedan recollidos na Listaxe de Especies Silvestres en Réxime de Protección Especial (LESPE). Ademais o  arao común (ibérico), a  pardela balear, a  pardela  pichoneta e o corvo mariño  moñudo aparecen no Catálogo Español de Especies Ameazadas (CEEA) baixo a categoría de en perigo de extinción (EN) –as dúas primeiras- e vulnerable (VU)- as dúas últimas. O  LESPE e o CEEA están regulados polo Real Decreto 139/2011, do 4 de febreiro.

cormorán

Por outra banda, débese sinalar que a  pardela balear atópase ameazada a nivel global segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN), aparecendo nas Listas Vermellas como en perigo crítico (CR).

En relación ao arao común ibérico (Uria  aalge “ibericus”) cómpre sinalar a especie cría nas costas adxacentes á  ZEPA. Trátase dunha especie común invernante.

A  ZEPA constitúe a área mariña de extensión das únicas colonias de cría españolas desta especie.

A importancia da Rede Natura 2000 deriva da necesidade de facer efectiva a conservación de hábitats, flora e fauna, a través dos instrumentos previstos, como é a declaración de zonas ZEPA. Doutra banda, lembrar a obriga dos Estados de facela efectiva, que en tanto que debe prevalecer a protección dos devanditos lugares xa que doutro xeito non tería sentido, o cal conleva que as actividades que se pretendan levar a cabo nesta áreas teñen que ser compatibles cos obxectivos que perseguen tal protección.

aves ameazadas Lespe

 

Que é o LESPE e o CEEA?

A Listaxe de Especies Silvestres en Réxime de Protección Especial (LESPE) é un rexistro público de carácter administrativo e ámbito estatal que proporciona un amparo legal explícito ás especies,  subespecies e poboacións silvestres merecedoras dunha atención e protección particular en función do seu valor científico, ecolóxico, cultural, pola súa singularidade, rareza, ou grao de ameaza, así como aquelas que figuren como protexidas nas Directivas europeas e os convenios internacionais ratificados por España. Ademais, establece de maneira xenérica, as prohibicións ou actuacións que se consideren necesarias para garantir a conservación dos  taxones e poboacións incluídos na Listaxe.

As especies incluídas no  LESPE serán obxecto dun seguimento específico co fin de realizar unha avaliación periódica do seu estado de conservación. O seguimento centrarase na evolución da área de distribución das especies e o estado de conservación das súas poboacións, avaliación que será realizada considerando a evolución da área de distribución das especies e o estado das súas poboacións, con especial referencia ás estatísticas de capturas ou recolección, mortes accidentais e valoración da súa incidencia sobre a viabilidade da especie.

O Catálogo Español de Especies Ameazadas (CEEA), contido na listaxe, inclúe exclusivamente os  taxóns ou poboacións da biodiversidade ameazada, contidas nalgunha das dúas categorías de ameaza, “En perigo de extinción” ou “Vulnerable”, para as que será obrigatorio adoptar un “Plan de recuperación” ou un “Plan de conservación” respectivamente, e establece un marco estatal para as accións e instrumentos de conservación que deban elaborarse e aplicarse.

Galería

Petón do Lobo recomenda á Deputación da Coruña a suspensión temporal de actividades no Dolmen de Dombate pola crise do coronavirus

A asociación considera arriscado nas presentes circunstancias sanitarias permitir a realización de actividades como “Noite de estrelas”, que os días 12, 13 e 14 de agosto pretende levar a 300 persoas ao interior do valado do centro arqueolóxico.

Petón do Lobo apela á responsabilidade das autoridades provinciais ante o significativo empeoramento da situación na Área Sanitaria da Coruña e Cee, á que pertence Cabana de Bergantiños, pois segundo fontes do Servicio Galego de Saúde (SERGAS) dos 110 novos casos detectados en Galicia nas últimas horas 61 o foron na provincia coruñesa, con tan só catro altas, o que fai que o número de enfermos pase de 406 a 463. Ademáis, hai que reseñar o incremento na hospitalización e un novo falecemento, que deixa a cífra total de vítimas en Galicia en 622 persoas.

Cos datos na man, e dacordo á media móvil a sete días, o feito é que o coronavirus está crecendo diariamente de media máis dun 16% na área sanitaria, con valores que se achegan perigosamente ás etapas previas do confinamento. Hai que sinalar tamén que un dos brotes activos estase a producir no concello de Vimianzo, moi próximo a Cabana e tamén á propia parroquia de Borneiro, lugar onde se atopa o dolmen.

Por este motivo, e mentres a Xunta está a impoñer restricións cada vez máis severas chegando a contemplar cribados aleatorios PCR entre os menores de 40 anos e outras limitacións, con centros de día e residencias pechadas non se entende cómo se pode contemplar a realización dunha actividade con centros de persoas na área arqueolóxica do Dolmen de Dombate, razón pola que a entidade ven de solicitar á Deputación da Coruña a suspensión temporal de actividades en tanto non se normalice a situación sanitaria a nivel galego provocada pola COVID-19.

Doutra banda, Petón do Lobo desexa recordar que o control sobre as actuacións do poder político, ao igual que fan outras asociacións legalmente constituídas, é unha obriga por parte da cidadanía e que a crítica fundamentada, ao igual que a liberdade de expresión, é lexítima, razón pola que seguirá vixilante en materia de bo goberno, transparencia e acceso á información pública como leva a facer estes últimos anos.

grafica
Evolución dos casos de coronavirus na Área Sanitaria da Coruña e Cee
Galería

Coñece o río Lourido e o seu val fluvial…., un val único, singular, cheo de sorpresas e o máis descoñecido da comarca bergantiñá

O río Lourido e o seu val fluvial é a quinta obra editada e publicada pola asociación ambiental e cultural Petón do Lobo, e é a segunda obra adicada á temática fluvial, despois de publicar no ano 2019, O río das nosas vidas: o Anllóns.

Esta edición, ao igual que as anteriores publicacións, por un lado ten un carácter eminentemente didáctico e por outro, pretende achegar a realidade física máis próxima ás persoas lectoras, neste caso a realidade física do val fluvial do río Lourido, un val case que descoñecido situado entre os municipios de Cabana de Bergantiños e Coristanco (parroquias de Cereo, Corcoesto e Valenza).

O río Lourido e o seu val fluvial é sen dúbida unha caixa de sorpresas: patrimonio natural, patrimonio cultural, paisaxe, a relevancia dos ecosistemas fluviais, a importancia dos ríos das nosas vidas…. Un traballo que podes descargar no seguinte enlace:

O RÍO LOURIDO E O SEU VAL FLUVIAL

Galería

Cando desprézase a paisaxe ou se trata de executar ex novo un parque eólico sen declaración de impacto ambiental

O día 04/10/2019 a Subdirección xeral de Coordinación Ambiental da Xunta de Galicia remitía escrito á asociación ambiental e cultural Petón do Lobo no que indicaba, en relación ao parque eólico do Iribio:

“2. En canto ao punto 2, pódese sinalar que o 12/08/2005 a entón Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental formulou a declaración de impacto ambiental (DIA) do parque eólico Oribio, pronunciamento do órgano ambiental co que finaliza a tramitación ambiental do proxecto e no que se determinan as condicións que compre impoñerlle para a adecuada protección do medio ambiente. A dita DIA foi publicada polo órgano substantivo no DOG, nº 220 do 16/11/2005.

A información ambiental de dito proxecto se facilita con esta comunicación.

  1. No que atinxe ao punto 3, o Instituto de Estudos do Territorio non ten constancia de ningún expediente aberto, nin tampouco na Dirección Xeral de Sostibilidade e Paisaxe (anterior órgano competente en materia de paisaxe), sobre o citado parque eólico, nin tampouco de ningún informe específico en materia de paisaxe sobre este asunto.

4.En relación ao punto 5, o órgano ambiental, no que respecta á avaliación do impacto ambiental de proxectos, non emite ningunha autorización ambiental baseada nunha revisión e actualización dun documento ambiental, senón no caso que nos ocupa unha declaración de impacto ambiental cuxo documento base é o estudo de impacto ambiental”.

Polo tanto, o propio órgano ambiental recoñece por unha banda que desde que se aprobou da Declaración de impacto ambiental do proxecto eólico do Iribio, no ano 2005, non se realizou ningunha revisión nin actualización do documento ambiental ata o presente, e por outra banda recoñece que a base da DIA é o propio estudo de impacto ambiental elaborado pola empresa promotora.

Ademais tal e como indica o anterior parágrafo 3 non existe constancia de ningún expediente aberto nin informe específico en materia de paisaxe sobre o citado parque eólico.

O Convenio europeo da Paisaxe, fraguado a partir de mediados dos anos 90, elaborouse no seo do Consello de Europa e concluíuse no ano 2000 na cidade de Florencia. O propósito xeral do Convenio é animar ás autoridades públicas a adoptar políticas e medidas a escala local, rexional, nacional e internacional para protexer, planificar e xestionar as paisaxes europeas con vistas a conservar e mellorar a súa calidade e levar ao público, ás institucións e ás autoridades locais e rexionais a recoñecer o valor e a importancia da paisaxe e a tomar parte nas decisións públicas relativas ao mesmo. O Convenio recoñece todas as formas das paisaxes europeas, naturais, rurais, urbanas e periurbanas, e tanto as emblemáticas como as ordinarias. Corresponde aos compoñentes naturais, culturais e humanizados e ás súas interconexións. O Convenio considera que os valores naturais e culturais ligados á diversidade e calidade das paisaxes europeas supoñen un deber para os países europeos de traballar colectivamente na súa protección, planificación e xestión. O Convenio Europeo da Paisaxe compromete a tomar medidas xerais de recoñecemento das paisaxes; de definición e caracterización; de aplicación de políticas para a súa protección e xestión; de participación pública e de integración das paisaxes nas políticas de ordenación do territorio, así como nas políticas económicas, sociais, culturais e ambientais. Tamén sobre a sensibilización cidadá, a educación e a formación de expertos. O Convenio Europeo da Paisaxe entrou en vigor o 1 de marzo de 2004, o primeiro día despois de expirar un período de tres meses tras a data na que dez Estados membros do Consello de Europa expresasen o seu consentimento de vincularse a el. España ratificou o citado Convenio o 26 de novembro de 2007 (BOE de 5/02/2008). Está en vigor no noso país desde o 1º de marzo de 2008.

Segundo o Dicionario da Real Academia, a paisaxe é a “extensión de terreo que se ve desde un sitio”. Trátase dun recurso natural equiparable ás augas, a fauna e flora, ao aire ou o chan, e por iso cabe entendelo comprendido no ánimo e no texto do artigo 45 da Constitución española, segundo o cal: “1. Todos teñen dereito a gozar dun medio ambiente adecuado para o desenvolvemento da persoa, así como o deber de conservalo. 2. Os poderes públicos velarán pola utilización racional de todos os recursos naturais, co fin de protexer e mellorar a calidade de vida e defender e restaurar o medio ambiente, apoiándose na indispensable solidariedade colectiva.”

IMG-20191025-WA0014
Serra do Iribio

En Galicia a Lei 7/2008, do 7 de xullo, regula a protección da paisaxe de Galicia. O seu artigo 11 referido a “Estudos de impacto e integración paisaxística” establece:

“1. En todos os proxectos que deban someterse ao procedemento de Declaración de impacto ambiental, segundo establécese na lexislación sectorial vixente, as entidades promotoras haberán de incorporar no estudo de impacto ambiental un estudo de impacto e integración paisaxística, documento específico no que se avaliarán os efectos e impactos que o proxecto poida provocar na paisaxe e as medidas de integración paisaxística propostas polas devanditas entidades. 2. Os estudos de impacto e integración paisaxística deberán conter: a) Unha diagnose do estado actual da paisaxe: principais compoñentes, valores paisaxísticos, visibilidade e fraxilidade da paisaxe. b) As características principais do proxecto. c) O impacto previsto do proxecto sobre os elementos que configuran a paisaxe. d) A xustificación de como se incorporaron ao proxecto os obxectivos de calidade paisaxística e as determinacións das directrices de paisaxe establecidas para a unidade de paisaxe na que se pretende executar a actuación. O contido deste apartado será preceptivo unha vez sexan aprobadas as directrices de paisaxe. e) Os criterios e medidas a adoptar para alcanzar a integración paisaxística do proxecto. 3. Corresponde á consellería competente en materia de medio ambiente emitir o informe de impacto e integración paisaxística dentro dos procedementos de declaración e avaliación do impacto ambiental, informe que resultará integrado na correspondente declaración de impacto ambiental. 4. O Consello da Xunta de Galicia determinará, vía regulamentaria, nas zonas xeográficas identificadas como «Áreas de especial interese paisaxístico», os supostos nos que se poderá esixir ás entidades promotoras, non sometidas aos procedementos de declaración e avaliación de impacto ambiental, incorporar ao proxecto un estudo de impacto e integración paisaxística, ao obxecto de considerar as repercusións que poidan ter sobre a paisaxe a execución das actuacións, obras ou actividades que se pretendan desenvolver, así como expoñer os criterios para a súa integración. Para ese efecto, na determinación destes supostos teranse en conta parámetros tales como a existencia de espazos naturais protexidos, a distancia á liña de costa, o volume de edificación, a superficie afectada polo proxecto, as afeccións aos recursos naturais e a presenza de elementos valiosos do patrimonio natural e cultural”.

Non se entende como un proxecto como o do parque eólico do Iribio, que sufriu modificacións ao longo dos anos, desde o ano 2005 e ata o ano 2019, non foi obxecto de actualización no tocante ao estudo de impacto ambiental nin no tocante ao estudo de impacto paisaxístico. Máis se cabe tendo en conta que na derradeira modificación do proxecto a altura máxima alcanzada polos aeroxeradores será de 152 m. Se ben o número de aeroxeneradores pasou de 12 a 8, non obstante, o seu tamaño aumenta considerablemente con 15 metros máis de altura. A área de varrido das súas pas aumentou un 64% a pesar de ter catro torres menos, o que supón un incremento importante da probabilidade de que as aves choquen. Nesta serra galega situada entre os Concellos lucenses de Samos e Triacastela habita o aguia real, o aguia culebrera, o bufo real, o aguilucho cenizo e pálido, o milano negro e o falcón peregrino. É unha zona de campeo do oso pardo, que do mesmo xeito que o aguia real está en perigo de extinción, e a Fundación Ouso Pardo, integrada na plataforma que abriu a batalla xudicial, teme que o parque eólico dane os traballos de recuperación destes plantígrados que se desenvolven desde hai anos en toda a cornixa cantábrica.

A resolución do Goberno galego que considera “non substancial” os cambios que sufriu o parque eólico desde que a Xunta de Fraga deulle o visto e prace atropelladamente en 2005 é clave para que se poida executar, xa que exime á promotora, Fergo Galicia Vento, de ter que someter o seu proxecto a outra avaliación ambiental. Se tivese que repetir ese trámite, a empresa nunca o superaría coa lexislación actual, xa que en Galicia está prohibido levantar aeroxeradores en Rede Natura.

As obras, que arrincaron en maio sen autorización e foron paradas pola Administración durante un tempo, xa provocaron “graves impactos”. A serra do Iribio pertence á Zona de Especial Protección dos Valores Naturais Ancares-Courel e está incluída no Ben de Interese Cultural (BIC) Camiño de Santiago. Os traballos afectaron ademais ao camiño real que antigamente unía Galicia coa Meseta, así como a mámoa do Fial, xa prácticamente desaparecida.

Con data 25 de agosto de 2016 publícase no DOG nº 160 o Decreto 119/2016, do 28 de xullo, polo que se aproba o Catálogo das paisaxes de Galicia. Entrada en vigor: 26/08/2016. O Catálogo das paisaxes de Galicia apróbase de conformidade coa Lei 7/2008 de protección da paisaxe de Galicia.

Áreas de especial interese paisaxístico.

A serra do Oribio ou Iribio está incluida no Catálogo das Paisaxes de Galicia, dentro das grandes áreas paisaxísticas das Serras Orientais, Área de Especial Interese Paisaxístico (AEIP _01_17) O Courel.

O Catálogo das paisaxes de Galicia identifica determinadas zonas xeográficas como áreas de especial interese paisaxístico, en atención aos valores naturais e culturais alí presentes. Ademais destas áreas, terán a consideración de áreas de especial interese paisaxístico, a efectos dos artigos 9.3 e 12.3 da Lei 7/2008, as seguintes:

  • Os espazos de interese paisaxístico delimitados polo Plan de ordenación do litoral de Galicia, aprobado polo Decreto 20/2011, do 10 de febreiro. Os ámbitos que, no seu caso, os plans xerais de ordenación municipal cuxa entrada en vigor se produzan con posterioridade á do Catálogo das paisaxes clasifiquen como chan rústico de especial protección paisaxística, de conformidade co previsto no artigo 34.3 da Lei 2/2016 do chan de Galicia, previo informe favorable do organismo competente en materia de paisaxe.
  • As paisaxes protexidas declaradas de conformidade co establecido na Lei 9/2001 de conservación da natureza, e o artigo 35 da Lei 42/2007 do patrimonio natural e da biodiversidade.
  • Os ámbitos que, no seu caso, delimiten os instrumentos de ordenación do territorio, de conformidade co previsto na Lei 10/1995 de ordenación do territorio de Galicia. No caso de que algún dos ámbitos aos que se refiren os apartados 2), 3) e 4) coincida con algunha das áreas de especial interese paisaxístico delimitadas polo Catálogo das paisaxes de Galicia, o plan urbanístico ou instrumento de ordenación do territorio, ou o estudo que realice o órgano competente en materia de espazos naturais, revisará a delimitación, coa maior concreción e detalle propios de tales documentos.
  • A delimitación que finalmente establezan substituirá á recollida no Catálogo das paisaxes de Galicia, sen necesidade de tramitar un expediente de modificación do mesmo. Nestes casos, na tramitación do plan xeral de ordenación municipal ou do instrumento de ordenación do territorio, deberá obterse o informe favorable do órgano autonómico competente en materia de paisaxe.
IMG-20191001-WA0008
Serra do Iribio
Galería

Gran Cea -baile da asociación Petón do Lobo. Vamos de troula!

Gran Cea -baile da asociación Petón do Lobo. Vamos de troula! O sábado, 19 de outubro a partir das 21 horas, na Parrillada A Pedra en Nantón -Cabana de Bergantiños.

Vén e desfruta dunha velada animada polo Trío Mar da Vila!

Podes anotarte nos teléfonos: 689 532863 (Ismael López) e 627 678877 (Manuel Lema).
Data límite de inscrición: mércores, 16 de outubro.

CARTAZ
Cea -baile da asociación Petón do Lobo. Vamos de troula!
Galería

“Galiza, un futuro sen carbón” rexeita a iniciativa parlamentaria do PP de Galicia a favor da central de carbón das Pontes

  • A proposición non de lei do PPdeG a favor da central térmica de carbón das Pontes que se debaterá mañá 11 de setembro no Parlamento galego revela unha absoluta irresponsabilidade fronte á emerxencia climática global.
  • A defensa do mantemento da actividade dunha das maiores fábricas de crise climática de toda a UE, causante de máis da cuarta parte das emisións totais de Galicia (1), é incompatible co máis elemental compromiso climático.

Galiza 10/09/2019-. A plataforma “Galiza, un futuro sen carbón” pide a todos os grupos parlamentarios da oposición que voten non á iniciativa do PPdG, que só busca atrasar aínda máis a urxente transición enerxética. O PPdeG non quere unha transición enerxética xusta e ordenada, senón interminable e á medida do interese de grandes empresas como Endesa, dona da central de carbón das Pontes. A súa iniciativa non propón medidas de protección dos traballadores senón axudas económicas e exencións fiscais a demadar ao Goberno estatal para favorecer a xeración de cambio climático na central de carbón das Pontes. Esta será a única activa en Galicia despois do peche da central de Meirama en 2020, decidido pola súa propietaria Naturgy.

unnamed
“Galiza, un futuro sen carbón” rexeita a iniciativa parlamentaria do PP de Galicia a favor da central de carbón das Pontes

Como amosa o noso informe “O prezo do carbón” (2) é posible, ademais de urxente e necesario, o peche planificado da central de carbón das Pontes, a máis tardar en 2025. Esta central eléctrica, con xa 40 anos de actividade, é a industria situada en Galicia que provoca maior impacto ambiental negativo dentro e fóra do noso territorio. Salienta especialmente pola súa achega á crise climática. En 2018 volveu estar entre as 20 maiores industrias emisoras de dióxido de carbono (CO2) da UE. Unhas emisións que non reducirá a reforma da que está a ser obxecto para se adaptar, con catro anos e medio de atraso, á Directiva de Emisións Industriais (DEI), que non afecta ao CO2, principal gas de efecto invernadoiro causante de cambio climático.

A caída da produción eléctrica nas centrais de carbón galegas rexistrada nos últimos meses non é consecuencia “dunha política enerxética desordenada por parte do Goberno de España”, como sostén o PP. Está motivada sobre todo pola suba do prezo do CO2 que están obrigadas a comprar no mercado europeo de emisións, responsable tamén dun descenso paralelo da produción eléctrica con carbón no resto da UE. Este mercado de emisións creouse en 2005 para penalizar especialmente industriais extremadamente intensivas en emisións de CO2 como as centrais eléctricas de carbón. Sen embargo, até hoxe, en poucos períodos ten amosado un mínimo de eficacia.

Endesa prevé que este ano a produción de electricidade na central de carbón das Pontes baixe desde os 8.000 GWh do ano pasado aos 2.600 GWh. Un descenso así provocaría unha baixada importante das emisións totais galegas causantes de cambio climático, superiores ás emisións medias de España e da UE en termos per cápita. 2019 será probablemente o ano con menores emisións das últimas décadas, cando menos desde 1990.

Notas:
(1) En 2017, último ano con datos oficiais, as emisións totais de gases de efecto invernadoiro en Galicia ascenderon a 30,2 millóns de toneladas. A central de carbón das Pontes emitiu no mesmo ano 8,1 millóns de toneladas de CO2, o que supón o 26,8% das emisións totais.
(2) https://unfuturosencarbon.org/o-prezo-do-carbon/

Actualmente, a plataforma Galiza un futuro sen carbón está formada polas seguintes entidades:

 

Galería

Unha andaina por Corcoesto chea de historia

Con Manuel Vázquez como guía comezaba a andaina por Corcoesto. Unha manchea de historia, cultura, memoria e patrimonio que disfrutamos da man dun dos mellores contadores de historias que hai en Corcoesto.

Desde os olmos do igrexario que sinalaban o camiño ás ánimas ata a segunda Revolta Irmandiña, a Inquisición, Eiravedra, Cures, Cortiño, Millán, as milleiras de Maceira e Xabarido.

A visita ao antigo cemiterio civil de Cortiño, agora totalmente restaurado gracias ás persoas voluntarias, foi unha experiencia única que nos trasladou aos anos 30 do século pasado.

A lembranza de lugares con microtopónimos imaxinarios como Paraíso no lugar Grande, Natoales ou o detalle mozárabe dunha das casas máis antigas do lugar, trasladounos á épocas pasadas nun exercicio de memoria chea de orgullo e singularidade.

Rematamos en Xabarido onde o río Anllóns. Unha experiencia única que aconsellamos repetir e convidamos a tod@s a vivila connosco!

Galería

O río das nosas vidas: o Anllóns, a derradeira publicación da asociación ambiental Petón do Lobo

Xa está na rúa o libro “O río das nosas vidas: o Anllóns”, publicado e editado pola asociación ambiental e cultural Petón do Lobo.

“O río das nosas vidas: o Anllóns” é o cuarto libro que publica esta asociación e o quinto que produce como editora.

Fálase e publícase bastante sobre o río Anllóns, mais bótase de menos unha publicación que trate a fondo aqueles aspectos que cada vez nos preocupan máis, como é o caso dos problemas que afectan con máis intensidade aos ecosistemas fluviais e aos bosques de ribeira. Vivimos de espaldas aos ríos e o Anllóns e os seus numerosos afluentes non son unha excepción. A saúde dos ecosistemas fluviais, e en particular a saúde do río Anllóns, pende dun fío.

O 14 de marzo de cada ano, Día Internacional dos Ríos, desde a asociación ambiental e cultural Petón do Lobo lembramos os problemas que padece o Anllóns, mais con esta publicación preténdese ir un pouco máis lexos e deixar constancia das graves problemáticas que lle están a afectar.

Con unha intencionalidade claramente didáctica, queremos lembrar os problemas que están a afectar seriamente á saúde do Anllóns. As Administracións falan do desarrollo de proxectos vencellados ao desarrollo turístico do río, pero esquecen os impactos ambientais dos mesmos.

Hai multitude de problemas que afectan ao río Anllóns: a seca derivada do cambio climático, as centrais hidroeléctricas que ocupan o seu cauce, os vertidos de puríns, o abuso de pesticidas, de herbicidas, abonos, sulfatos, novas captacións de auga, fallos no saneamento das augas residuais, plástico, lixo, o chumbo dos proxectís de campos de tiro, o arsénico da antiga minaría…etc.

Vamos camiño de finiquitar a vida do noso río. As cidadás e os cidadáns temos que asumir un papel activo e coidar do noso río. Esixir tamén as Administracións responsables que cumpran cos seus deberes e coiden os ecosistemas fluviais. Decía o sociólogo Salvador Giner que “a primeira misión dos cidadáns é educar aos seus gobernantes”“o cidadán democrático está sinalando aos seus representantes de forma constante onde está situado o umbral do tolerable” ou “o verdadeiramente revolucionario da democracia é que todos somos políticos”.

Por iso non podemos seguir sendo cómplices da súa morte e vamos a asumir un papel activo na súa defensa. Temos que sentir a súa alma, tratalo como tratan en Nova Zelandia aos seus ríos, isto é como persoas xurídicas, como seres titulares de dereitos. Só así podemos garantir a súa supervivencia e a súa funcionalidade.

O libro que ten unha finalidade sobre todo didáctica mergúllase na historia do río, nos valores culturais e na xeografía, ademais de dar boa cadra dos seus problemas ambientais.

Tamén queremos crear remorsos naquelas persoas físicas, xurídicas e administracións públicas que consciente ou inconscientemente danan o noso río, e facémolo e voltaremos a facelo, e incluso os sinalamos directamente, porque a partires de agora, quen dane ao Anllóns, vai a quedar constancia escrita do dano e da súa responsabilidade.

Sen dúbida non deixará indiferente a ningúen…., para ben e/ou para mal.

7
O río das nosas vidas: o Anllóns