Galería

A Dirección Xeral de Calidade Ambiental e Cambio Climático resolve non someter ao procedemento de avaliación ambiental estratéxica ordinaria as Directrices da Paisaxe de Galicia.

1111.png
Carballeira de Sta. Mariña do Remuíño, en Corcoesto, Área de Especial Interés Paisaxístico (AEIP) do Val fluvial do río Lourido.

O órgano ambiental da Xunta de Galicia considera que as Directrices da Paisaxe de Galicia non teñen efectos significativos negativos sobre o medio ambiente.

O Instituto de Estudos do Territorio (IET) poderá continuar a tramitación das Directrices. A resolución perderá a súa vixencia se no prazo máximo de catro anos desde a publicación no DOG (luns, 5 de xuño de 2017) no se aprobase o documento.

A Dirección Xeral de Calidade Ambiental e Cambio Climático da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio da carpetazo así ás numerosas alegacións presentadas ao documento ambiental estratéxico e ao borrador da proposta.

Numerosos colectivos e de sectores moi diversos presentaran alegacións ao procedemento de avaliación ambiental estratéxica simplificada das Directrices da Paisaxe de Galicia elaboradas polo IET.

2222.png
Capela de Sta. Mariña do Remuíño, en Corcoesto, Área de Especial Interés Paisaxístico (AEIP) do Val fluvial do río Lourido.

Enlace para a consulta do documento:

http://cmaot.xunta.gal/busca-por-palabra-clave?p_p_id=aaeKeyword_WAR_aae&p_p_lifecycle=0&p_p_state=normal&p_p_mode=view&p_p_col_id=column-2&p_p_col_count=1&_aaeKeyword_WAR_aae__spage=%2Fportlet_action%2Faae%2FdetalleProxecto%3Fid%3D1888&_aaeKeyword_WAR_aae_id=1888

Galería

Día Mundial da Protección da Natureza.

18/10/2016

O Día Mundial da Protección da Natureza celébrase o 18 de outubro de cada ano, desde 1972. A orixe da celebración está nas palabras que o xeneral arxentino Juan Domingo Perón pronunciou o 16 de marzo de 1972, mentres se atopaba exiliado en Madrid, e que foron enviadas a Kurt Waldheim, entón secretario xeral das Nacións Unidas. Nelas Perón alertaba sobre “a marcha suicida que a humanidade emprendeu a través da contaminación do medio ambiente e a biosfera, a dilapidación dos recursos naturais, o crecemento sen freo da poboación e a sobreestimación da tecnoloxía” e facía unha chamada para reverter a situación.

IMG_20160903_192904
Moras no val fluvial do Lourido.

 

1ª Edición do premio “Somos Paisaxe”.

http://somospaisaxe.org/blog/2016/10/01/a-fundacion-galicia-sustentable-convoca-o-premio-somos-paisaxe/

Destinatarios: Poden ser candidatas ao premio calquera iniciativa promovida por persoas físicas ou xurídicas de natureza privada.

Obxecto: O premio ten como obxectivo recoñecer iniciativas que teñan realizado unha contribución de cara a aproveitar o valor das paisaxes galegas como factor clave para o seu propio desenvolvemento. Nesta primeira convocatoria, consideraranse fundamentalmente iniciativas sociais que promovan a sensibilización e implicación da poboación coa paisaxe, polo que se recoñecerá ás iniciativas de acción social que aposten pola protección, xestión ou posta en valor dunha paisaxe ou dun elemento en particular. Esta actuación, polo tanto, está aliñada co proceso de elaboración do Catálogo e Directrices das Paisaxes de Galicia que está acometendo o Instituto de Estudos do Territorio de Galicia (IET).

Convoca: Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio e a Fundación Galicia Sustentable.

Prazo: Ata o 15 de outubro para remitir as súas candidaturas.

IMG_20160817_192821

1ª Revisión do Plan Forestal de Galicia: aberto o prazo á participación.

IMG_20171027_131819
Carballos no val fluvial do Lourido, Cereo.
A exposición pública a 1ª Revisión do Plan Forestal de Galicia. Aberto o prazo de participación da cidadanía. Loitemos contra a deforestación, as especies invasoras, o lume e o cambio climático.
Tipoloxías: outro planeamento urbanístico

Código: 1839/2016

Expediente 2016AAE1933
Órgano substantivo Consellería do Medio Rural
Data de inicio do período de consulta: 05/08/2016
Data de remate do período de consulta: 28/09/2016
Estado: En curso
Participe neste programa cos seus comentarios.

Mitigar os Gases de Efecto Invernadoiro: unha Responsabilidade Mundial Compartida.

A comunidade mundial comprometeuse a limitar o quecemento a 2°C (con respecto á temperatura anterior á era industrial) para evitar un cambio climático perigoso. O informe de 2013 do IPCC sobre as bases físicas do cambio climático adopta un “enfoque baseado no orzamento” para conseguir este obxectivo, tomando en consideración o nivel total de emisións de CO2 permisibles para lograr un obxectivo de quecemento global inferior a 2ºC. O informe afirma que, para que a probabilidade de alcanzar este obxectivo sexa superior ao 66%, as emisións acumuladas de CO2 non poden exceder as 1000 gigatoneladas de carbono (GtC). En 2011, xa se emitiu máis da metade desta cantidade, é dicir, 500 GtC  desde o período 1861-1880. Se se teñen en conta as repercusións doutros gases de efecto invernadoiro, o nivel permisible de CO2 debería ser mesmo inferior para limitar o quecemento a 2°C.
As emisións actuais anuais sitúanse en 9,5 GtC, e é probable que a cifra se incremente cada ano debido ao aumento da poboación e aos patróns de desenvolvemento económico. Se as emisións anuais seguen crecendo ao ritmo dos últimos anos (e prosegue o escenario de status quo), o orzamento de carbono esgotarase nas tres próximas décadas.
Non hai un consenso universal respecto do obxectivo de limitar o quecemento a 2°C. Os pequenos Estados insulares en desenvolvemento (PEID) e os países menos adiantados (PMA) estableceron que un quecemento global superior a 1,5°C provocaría unha grave ameaza para o seu propio desenvolvemento e, nalgúns casos, a súa supervivencia.
Se non se aumentan os obxectivos das emisións nos próximos anos, podemos prever un aumento da temperatura mundial considerablemente superior a 2°C.

Nun escenario de status quo cun uso intensivo de combustibles fósiles (IPCC SRESA1FI), o quecemento excederá os 4°C cara a finais do século XXI. Se se cumpren as promesas actuais de redución das emisións por parte dos países desenvolvidos e os países en desenvolvemento, é probable que isto se traduza nun quecemento global de 3°C para 2100. Con todo, pódese facer máis. Existen traxectorias de emisións viables desde o punto de vista técnico e económico que poderían limitar o quecemento a 2°C para 2100, que é o límite acordado por encima do cal o quecemento global sería “perigoso”. Como os países en desenvolvemento contribúen cada vez máis ao aumento das emisións de GEI na atmosfera, a responsabilidade de mitigar o cambio climático é compartida; é necesario que tanto os países desenvolvidos como os países en desenvolvemento reduzan as súas emisións de forma substancial.
Tendo en conta dos cambios fundamentais necesarios para lograr un desenvolvemento de baixas emisións de carbono, as iniciativas en materia de mitigación deben integrarse en plans e obxectivos de desenvolvemento máis amplos. As estratexias de desenvolvemento baixo en emisións (LEDS, polas súas siglas en inglés) poden contribuír a perfilar as traxectorias globais que se desexan conseguir en materia de economía e enerxía, así como as traxectorias de emisións para un país, establecer obxectivos claros, e identificar e dar prioridade ás intervencións políticas que poidan contribuír a alcanzar os obxectivos de desenvolvemento nacionais.
O sector da enerxía presenta desafíos particulares no ámbito do desenvolvemento de baixas emisións de carbono, debido á súa magnitude e os seus posibles efectos transformadores para o desenvolvemento doutros sectores. No sector da enerxía pódese aplicar unha ampla variedade de opcións de mitigación. As enerxías renovables poden achegar unha contribución importante á redución dos niveis de emisións. Os cambios nos patróns de produción de enerxía deben complementarse con melloras nos sistemas de distribución de enerxía (p.ex. mellores redes eléctricas) para evitar o uso ineficiente dos recursos enerxéticos. As novas tecnoloxías para a mitigación do cambio climático inclúen, por exemplo, a captura e almacenamento do carbono (CAC). A CAC permite almacenar o dióxido de carbono das fontes de gran envergadura (como as centrais eléctricas que utilizan combustibles fósiles) en espazos de almacenamento subterráneo, evitando dese modo que cheguen á atmosfera. O ciclo combinado electricidade-calor (CCEC) permite utilizar un motor térmico ou unha central eléctrica para xerar electricidade e calor útil simultaneamente.

IMG-20160709-WA0009

As funcións dos bosques no cambio climático

A medida que se acumula máis información científica acerca do recalentamiento mundial, o cambio climático representa tal vez o maior desafío do medio ambiente no século XXI. Máis aínda, é como unha virtual caixa de Pandora que contén graves ameazas mundiais como a fame, a pobreza, o crecemento demográfico, os conflitos armados, o desprazamento das poboacións, a contaminación atmosférica, a degradación do chan, a desertificación e a deforestación que están estreitamente relacionadas para contribuír ao cambio climático. Por iso, para a súa solución, é necesario un enfoque global. A resposta a este desafío supón unha cooperación sen precedentes entre as nacións do mundo e un sólido apoio das organizacións internacionais involucradas. A FAO áchase especialmente interesada, por canto ocúpase, no seu ámbito, das fontes importantes de gases de efecto invernadoiro, das vítimas potenciais do cambio climático e das principais posibilidades de mitigación destes gases por medio dos “sumidoiros” e depósitos de carbono.

Os bosques desempeñan catro funciones principais no cambio climático: actualmente os bosques contribúen a case un sexto das emisións de carbono mundial cando foron rozados, explotados en exceso ou degradados; os bosques reaccionan sensiblemente aos cambios do clima; cando foron sosteniblemente ordenados, os bosques producen dendrocombustible como unha alternativa máis benigna que os combustibles fósiles; e por último, os bosques posúen o potencial de absorber un décimo das emisións mundiais de carbono previstas para a primeira metade deste século nas súas biomasas, chans e produtos e almacenalos, en principio, a perpetuidad.

A revista Cerna recolle un artigo sobre o Val fluvial do Lourido.

O Val fluvial do Lourido, Corcoesto, no nº 75 da Revista Cerna de Adega.

http://www.adega.gal/revistacerna/artigo.php?id=606&idioma=gl&sec=150

O Val fluvial do río Lourido, que divide parte dos concellos de Cabana de Bergantiños e de Coristanco (A Coruña), encerra uns valores ecolóxicos, paisaxísticos, culturais e sociais que amosan a súa especial singularidade. Se ben este val ía ser o depósito de balsas de lodos e de decantación no cancelado proxecto mineiro de Corcoesto, da multinacional canadiana Edgewater Exploration Ltd., o certo é que a sorte fixo que o seu destino continúe a ser o de abrigo e sostén dunha fauna e flora peculiar.